Euphorbia stygiana

Dość blisko spokrewniona z E. mellifera, w naturze staje się drzewem, natomiast w naszych warunkach tworzy duży, krzaczasty krzew. Silnie rozgałęzione, bardzo luźno ułożone łodygi mają piękne, grube i skórzaste liście lancetowate, niebieskozielone, z jaśniejszym nerwem głównym, przypominające wyglądem liście różanecznika. Te zimozielone liście zimą przybierają barwę od ceglastoczerwonej do koralowoczerwonej. Kwiaty zebrane w szerokie kwiatostany są jasnożółte. To wspaniała roślina, idealna do ogrodów nad morzem, rzadsza, a jednak równie mrozoodporna jak E. millifera. Nie sądzę jednak, by mogła długo dobrze rosnąć w klimacie chłodniejszym niż w zachodniej części regionu paryskiego. Można ją uprawiać w dużej donicy, którą podczas silnych mrozów przenosi się do jasnego, nieogrzewanego pomieszczenia, albo w otwartym gruncie, w bardzo dobrze przepuszczalnej, kamienistej i bogatej w próchnicę glebie, bez wapnia.