Wilczomlecz błękitnawy Wilcott

Wilczomlecz błękitnawy Wilcott (Silver Swan) to zwarta i niezwykle efektowna forma wilczomlecza błękitnawego, rośliny o bardzo ozdobnym, srebrzystym ulistnieniu, cenionej za ożywianie suchego ogrodu i niezbędnej w ogrodach nadmorskich. Jego długie, zimozielone liście, szeroko obrzeżone kremowym kolorem na lekko sinozielonym tle, pokrywają pędy wyrastające niczym bukiet z podstawy tej harmonijnie zaokrąglonej rośliny. Wiosną, w nawiązaniu do ulistnienia, pojawiają się duże, kwasowozielone kwiatostany obrzeżone kremowo i osobliwie ozdobione brunatnoczerwonawymi gruczołami nektarnikowymi. Ta bylina, doskonale przystosowana do suchych warunków, jest rośliną strukturalną i akcentową do niskich rabat. Podkreśli walory wszystkich towarzyszących jej roślin, a także najskromniejszej skalniaka.

Wilczomlecz błękitnawy Wilcott należy do bogatej rodziny wilczomleczowatych. Jest to odmiana hodowlana o pstrym ulistnieniu, odkryta w Anglii, bardziej żywotna niż zwykle oferowane odmiany o pstrych liściach. Odmiana ta wywodzi się między innymi od Euphorbia characias subsp. characias, pochodzącej z zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, od Portugalii po Kretę. Jest to bylina tworząca prawdziwy podkrzew o licznych pędach. Osiąga około 50 cm wysokości i 60–70 cm średnicy, rosnąc dość szybko. Każdy pęd jest dwuletni. W pierwszym roku wytwarza liście, a w drugim roku tworzy szczytowy kwiatostan. Już w lutym, w łagodnym klimacie, pojawiają się duże, cylindryczne kwiatostany, których wierzchołki rozwijają się jak pastorał, aby rozkwitnąć od maja do czerwca. Każdy „kwiat”, pozbawiony płatków, składa się z liści i podsadek tworzących cyjacjum w kwasowozielonym kolorze, kremowo obrzeżone. W jego centrum znajdują się jaskrawo ubarwione na brunatnoczerwono gruczoły nektarnikowe, przyciągające owady zapylające. Pędy i liście zawierają mleczny sok, który jest lepki i toksyczny. Ta roślina-kamel potrafi żyć ponad 20 lat i samorzutnie rozsiewa się w lekkiej glebie, nie zawsze wiernie powtarzając cechy rośliny matecznej. Odmiana ta może mieć trudności z kwitnieniem przy niedostatecznym nasłonecznieniu.

Liczący około 8000 gatunków rodzaj Euphorbia jest jednym z najbogatszych na świecie. Niewiele z nich może zaaklimatyzować się w ogrodzie, ale nie martw się — każdy znajdzie tu coś dla siebie: zarówno najbardziej wymagający kolekcjoner, jak i amator, który chce bezproblemowo uprawiać mrozoodporne byliny z rodzaju wilczomlecz, nadające się do cienia lub na słońce, na stanowiska chłodne lub gorące, suche lub wilgotne. Wystarczy dobrze wybrać. Wilczomlecz błękitnawy Wilcott to roślina śródziemnomorskich zarośli o egzotycznym wyglądzie. Warto posadzić go w dużej skalniaku, na suchym zboczu lub na bardzo dobrze przepuszczalnej rabacie, w towarzystwie roślin o podobnych wymaganiach uprawowych: lawendy, rozmarynu, czystków, asfodelów, ożanek lub Goniolimon speciosum. Kwasowozielony kolor jego kwiatów dobrze komponuje się ze wszystkimi niebieskimi kwiatami: lnem trwałym, rozmarynem 'Sappho' i Globularia alypum, a także z purpurowym ulistnieniem rozplenic 'Purple Majesty' i 'P. Vertigo' oraz dużych rozchodników, takich jak 'Black Jak' czy 'Chocolate'.