Wilczomlecz migdałolistny Frosted Flame

Wilczomlecz migdałolistny 'Frosted Flame' to oryginalna odmiana wilczomlecza migdałolistnego. Jego zimozielone liście oferują rzadko spotykaną paletę barw: początkowo są szarozielone, nieregularnie pstre w kremowobiałe plamy i nakrapiane różowoczerwonymi przebarwieniami, a jesienią, wraz ze zbliżaniem się chłodów, przebarwiają się na ciemnoróżowo-czerwono. Odmiana jest szczególnie ceniona, ponieważ przystosowuje się do suchego cienia pod drzewami, dzięki czemu nadaje się do zadrzewionych zakątków ogrodu. Jej wiosenne kwitnienie przybiera intensywne, wyraziste barwy: głęboką, jaskrawą zieleń chartreuse, podkreśloną przez zrośnięte podsadki tworzące pełny dysk. Liście i kwiaty tej odmiany rozświetlają zakątki ogrodu. Można ją również uprawiać w słońcu, w głębokiej, przepuszczalnej glebie.

Liczący 2000 gatunków rodzaj wilczomlecz obejmuje rośliny bardzo różnorodne pod względem cech. To właśnie od niego pochodzi nazwa rodziny wilczomleczowatych. Większość z nich łączy jedno: liście i kwiaty są zawsze bardzo dekoracyjne. Ich wyprostowane pędy wyrastają od nasady i tworzą krzaczastą kępę, zazwyczaj rozłożystą, natomiast u wilczomlecza migdałolistnego jest ona niższa i bardziej zwarta. Pędy pokrywają liczne, odwrotnie jajowate liście o długości od 3 do 8 cm. U odmiany 'Frosted Flame' są one bardzo pstre, aż po wierzchołki zwieńczone kwiatostanami. Kwiatostany te są zebrane w wierzchotki o wysokości od 8 do 10 cm i pokryte licznymi drobnymi cyjatiami, czyli charakterystycznymi kwiatostanami wilczomleczy. Warto przyjrzeć im się z bliska, ponieważ są niezwykle delikatne, a ich podsadki tworzą rodzaj kołnierzyka. W pełni dojrzała odmiana osiąga 40 cm wysokości i taką samą szerokość, a kwitnie od marca do maja.

Wilczomlecze są niemal niezastąpione na rabatach: mają piękny pokrój, długo utrzymujące się ulistnienie i kwiaty w żywych kolorach. Wilczomlecz migdałolistny 'Frosted Flame' wnosi dużo światła do zadrzewionych zakątków ogrodu, gdzie można go posadzić obok kontrastowych żurawek lub funkii, a także jasnot i epimedium. Doskonale nadaje się również do uprawy w skrzynce na kwiaty lub doniczce na tarasie. Jako roślina o niewielkich rozmiarach znajdzie także miejsce w ogrodzie skalnym lub na skarpie. Dobrze znosi suszę letnią i przystosowuje się do różnych rodzajów podłoża, choć najlepiej rośnie w glebach próchniczych i świeżych.

Jedyną wadą tych roślin jest ich istotna właściwość. Ich sok zawiera drażniące i toksyczne mleczko. Zawsze pamiętaj, aby podczas pracy z nimi zakładać rękawice, pilnuj bawiących się w pobliżu dzieci i uprzedź je o zagrożeniu.