Parodia leninghausii - Notokaktus Leninghausa

Notokaktus Leninghausa (Parodia leninghausii), dawniej znany jako Notocactus leninghausii, to kaktus ceniony za długie, żółte, elastyczne, najeżone i nieszkodliwe kolce, które wychwytują światło i tworzą złotą aureolę! Starsze egzemplarze mają bardzo jasne, letnie kwiaty o średnicy od 5 do 6 cm, jedwabiste i cytrynowożółte, które pokrywają wierzchołki pędów. Początkowo samotny i kulisty, z czasem wyrasta w wąską kolumnę o wysokości 80 cm, z niezbyt wyraźnymi żebrami, a następnie tworzy liczne odrosty u podstawy, które rozrastają się w kępę wyprostowanych pędów. Pochodzi z jednego z najcieplejszych regionów Brazylii i najlepiej rośnie na jasnym lub półcienistym stanowisku, w glebie dobrze przepuszczalnej, piaszczystej, dość żyznej, niewapiennej, a przede wszystkim bardzo suchej zimą. Poza regionem śródziemnomorskim uprawiaj go w doniczce.

Notokaktus Leninghausa to sukulentna bylina należąca do ogromnej rodziny kaktusowatych. Notokaktus Leninghausa pochodzi z Rio Grande do Sul w Brazylii. Często spotyka się go na pagórkowatych łąkach, murach i w skalnych szczelinach, a także w cieniu lasów sosnowych, stąd jego preferencja do nieco żyźniejszej ziemi. Jest to roślina dobrze znosząca suszę i upały, a także temperatury do -4 ºC, zwłaszcza jeśli podłoże jest doskonale przepuszczalne i suche. Poza regionami o klimacie śródziemnomorskim uprawiaj go w doniczce, w pełnym słońcu lub półcieniu, w przepuszczalnym podłożu na bazie równych części ziemi ogrodowej, piasku i podłoża.

Notokaktus Leninghausa to kaktus uprawiany ze względu na długie, żółte, elastyczne, najeżone i miękkie w dotyku kolce. Jest sukulentną byliną o kulistym pokroju, która z wiekiem staje się kolumnowa, a następnie krzaczasta. Rośnie powoli, a w swoim naturalnym środowisku może osiągnąć 1 m wysokości i 12 cm średnicy. W naszych warunkach uprawy tworzy wyprostowaną kępę o wysokości 80 cm i maksymalnej średnicy 10 cm. Wytwarza cylindryczny pęd, którego wierzchołek, ozdobiony kępą wełnistych, białych włosków, ma tendencję do pochylania się w stronę słońca. Każdy wyprostowany pęd ma od 30 do 35 słabo zaznaczonych żeber z gęstymi areolami w kolorze od białego do żółtego. Z areoli wyrasta od 15 do 20 cienkich, miękkich kolców promienistych o długości od 5 do 10 mm, w kolorze od miodowożółtego do złotego, które stopniowo szarzeją, a także od 3 do 4 dłuższych kolców o długości od 2 do 5 cm, prostych i ciemnych. Po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości, przy wysokości co najmniej 20 cm, roślina ta kwitnie od czerwca do sierpnia, wytwarzając jedwabiste, lśniące kwiaty o średnicy od 5 do 6 cm, w intensywnym cytrynowożółtym kolorze, które wieńczą wierzchołki pędów.

W regionie śródziemnomorskim notokaktus Leninghausa znajdzie miejsce na suchej, słonecznej rabacie skalnej lub na naturalistycznej skarpie. W innych regionach posadź go w doniczce, którą przeniesiesz w osłonięte miejsce wraz z nadejściem pierwszych chłodów, i przestań go podlewać aż do wznowienia wegetacji wiosną. Możesz zestawić go z innymi kaktusami, takimi jak echinokaktusy, ferokaktusy, astrofity i mammillarie, aby stworzyć miniaturowy ogród pustynny, albo uprawiać go pojedynczo w doniczce i ozdobić nim parapet lub kącik na werandzie.