Tylecodon bucholzianus

Tylecodon bucholzianus to dziwny, niewielki sukulent o pokroju krzewiastym, przypominający koralowiec dzięki nabrzmiałej podstawie i krótkim, krępym gałęziom, na których znajduje się niewiele liści lub nie ma ich wcale! Zielonoszare, cylindryczne i gładkie pędy są łukowato wygięte lub wzniesione, a ich powierzchnię znaczą brązowe blizny po liściach. Pochodzi z Afryki Południowej. Wchodzi w stan spoczynku, aby przetrwać suche i gorące lato, a rozwija się zimą, gdy pogoda staje się łagodniejsza i bardziej wilgotna. Latem tworzy delikatne, przewiewne wierzchotki złożone z niewielkich, wzniesionych kwiatów o odgiętych białych płatkach. Jest bardzo mały i wrażliwy na mróz, dlatego uprawia się go w doniczce, na stanowisku nienarażonym na silne słońce, w lekkim i przepuszczalnym podłożu.

Tylecodon bucholzianus to sukulent należący do ogromnej rodziny gruboszowatych. Rośnie wzdłuż wybrzeża, w pustynnym regionie Karoo. Spotyka się go w szczelinach i na skałach, gdzie zimą jest narażony na silne działanie mgieł; właśnie wtedy się rozwija. Jest to roślina wyposażona w kaudeks, czyli zgrubiały pień stanowiący zapas wody, który pozwala jej wytrzymać suszę i upały. Jest wrażliwa na mróz i toleruje spadki temperatury tylko do minimum 1 °C, szczególnie gdy podłoże jest doskonale przepuszczalne i suche. Uprawiaj ją w doniczce, w pełnym słońcu lub półcieniu, w przepuszczalnym, raczej piaszczystym podłożu, składającym się w równych częściach z podłoża, piasku i ziemi ogrodowej.

Tylecodon bucholzianus to bardzo rzadko spotykany sukulent, ceniony za swój niezwykły wygląd. Jest to krępa, krzewiasta bylina sukulentowa o pokroju od wzniesionego po zwartokrzaczasty. Rośnie niewielkich rozmiarów, osiągając zaledwie 30 cm we wszystkich kierunkach. Ma bardzo kruche rozgałęzienia złożone z kaudeksu, czyli szerokiego i grubego pnia, z którego wyrastają mięsiste, cylindryczne gałęzie o średnicy 2 cm, zakończone zaostrzonymi wierzchołkami. Jego skórka jest zielonoszara i pokryta brązowymi bliznami po liściach. Jego liście, jeśli się pojawiają, rozwijają się późną wiosną i przybierają bardzo różne formy zależnie od egzemplarza. Niekiedy są mięsiste, linearne, mają od 0,5 do 4 cm długości i szybko opadają. W innych przypadkach zaostrzone końce gałęzi pokrywają się niewielkimi, czerwonawymi przysadkami, które utrzymują się przez niekorzystną porę roku. Roślina kwitnie późnym latem, od sierpnia do września, tworząc krótkie i delikatne wierzchotki szczytowe z wzniesionymi kwiatami o długości 0,5 cm i odgiętymi płatkami w białym kolorze.

Tylecodon bucholzianus uprawiaj w doniczce i zaprzestań podlewania wraz z nadejściem pierwszych upałów, czekając na wznowienie wegetacji jesienią. Możesz zestawić go z innymi sukulentami pochodzącymi z tego samego regionu, takimi jak Anacampseros lub Conophytum, aby stworzyć miniaturowy ogród pustynny, albo posadzić go samodzielnie w doniczce i ozdobić nim parapet lub kąt werandy.