Brzoskwinia Platicarpa bianca

Brzoskwinia zwyczajna Platicarpa bianca to odmiana Prunus persica o płaskich owocach, średnio silnie rosnąca i bardzo plenna. Drzewo o pokroju rozłożystym wytwarza płaskie brzoskwinie o bladożółtej skórce z różowawymi odcieniami w miarę dojrzewania, cienkiej i omszonej. Duże owoce mają biały, delikatny, bardzo słodki, łagodny i soczysty miąższ o bardzo aromatycznym, intensywnym smaku. Ta dość mrozoodporna odmiana może być uprawiana w większości regionów, choć najlepiej sprawdza się w cieplejszych rejonach. Jej półpóźne kwitnienie sprawia jednak, że jest mniej narażona niż inne odmiany na późne wiosenne przymrozki.

Rodzaj Prunus, obejmujący zarówno drzewa owocowe, jak i rośliny ozdobne, drzewa oraz krzewy, należy do bardzo licznej rodziny różowatych. Są w niej także liczne inne nasze drzewa owocowe (jabłoń, wiśnia, morela...), dzikie rośliny naszych pól i lasów oraz wiele roślin ozdobnych (Kerria, głogownik, świdośliwka, róże...). Prunus persica zawdzięcza swoją nazwę gatunkową Grekom, którzy podczas wyprawy Aleksandra (IV wiek p.n.e.) odkryli tę roślinę w Persji i nazwali ją jabłkiem perskim, malum persicum. Nie wiedzieli wówczas, że to niewielkie drzewo, od dawna uprawiane w Persji, pochodzi w rzeczywistości z północnych Chin i Mongolii. We Francji zaczęto je poznawać i doceniać dopiero za panowania Ludwika XIV.
Platicarpa bianca tworzy niewielkie drzewo o pokroju rozłożystym, osiągające od 3 do 4 m wysokości i od 3,5 do 4 m szerokości. Rośnie średnio silnie i stosunkowo wcześnie rozpoczyna wegetację na początku sezonu. Kwitnienie jest natomiast półpóźne — przypada na koniec marca i kwiecień, dzięki czemu kwiaty są mniej narażone na wiosenne przymrozki. Odmiana jest samopylna, dlatego nie trzeba sadzić drugiego egzemplarza jako zapylacza. Wyróżnia się również obfitością kwitnienia, dzięki czemu podczas rozkwitu drobnych jasnoróżowych kwiatów zyskuje ciekawy walor ozdobny. Owoce mają zazwyczaj masę od 120 do 160 gramów i średnicę od 6 do 8 cm. Dojrzewają od połowy lipca w cieplejszych regionach, a dalej na północ — w sierpniu. Brzoskwinie są płaskie, a ich skórka w miarę dojrzewania przybiera barwę od żółtej do różowej. Średniej wielkości pestka łatwo oddziela się od miąższu, co ułatwia jedzenie owocu. Biały miąższ jest delikatny, o drobnej strukturze i soczysty. Aromatyczny i łagodny, jest słodszy niż miąższ owoców okrągłych. Brzoskwinie można jeść na surowo, gotować, podawać na słodko i na słono, flambirować, mrozić lub przygotowywać z nich desery z dodatkiem lodów. Doskonale komponują się z winem i niektórymi mięsami, na przykład z kaczką. Wykorzystuje się je w wielu przepisach, między innymi na dżemy, kompoty i ciasta.

Bardzo obfite plonowanie brzoskwini zwyczajnej Platicarpa bianca rozpoczyna się zazwyczaj 2–3 lata po posadzeniu. Jest umiarkowanie odporna na powszechne choroby, ale zaleca się obserwowanie, czy nie pojawia się kędzierzawość liści brzoskwini, oraz wykonywanie w razie potrzeby zabiegów zapobiegawczych.

Bardzo plenna i łatwa w uprawie brzoskwinia zwyczajna Platicarpa bianca może stać się początkiem niewielkiego sadu, w którym połączysz ją z innymi oryginalnymi drzewami owocowymi, takimi jak wiśnia 'Stark Gold'. To samopylne drzewo wytwarza złocistożółte czereśnie, które wzbudzają zachwyt, a dodatkowo nadają mu walor ozdobny. Jeśli zależy Ci na połączeniu walorów ozdobnych i smakowych, doskonałym wyborem będzie Diospyros kaki 'Korea'. Ta hurma wschodnia nie tylko dostarczy Ci pysznych owoców późną jesienią, od października, lecz także ozdobi ogród szczególnie efektownymi owocami, widocznymi po opadnięciu liści. Zanim zaś liście opadną, zapewnią Ci spektakl płomiennych barw.