Głożyna pospolita Meimizao

Ziziphus jujuba 'Miemizao' to odmiana głożyny pospolitej ceniona za dość wczesne dojrzewanie. Umożliwia zbiór owoców głożyny w regionach, w których jesień jest krótsza i mniej ciepła. Jej wydłużone owoce zbiera się, gdy są jeszcze jędrne, gdy tylko zaczynają się wybarwiać: ich miąższ jest wtedy chrupiący, słodki i lekko kwaskowaty. Drzewo, odporne na suszę i stosunkowo mrozoodporne, najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w przepuszczalnej glebie, nawet wapiennej lub kamienistej. Odmiana samopylna, jednak jej plenność poprawia się w obecności drugiej głożyny pospolitej ‘Li’ lub ‘Abundance’ w pobliżu.

Koniecznie zastosuj ochronę przed nasionnicą południową, aby nie dopuścić do całkowitego zniszczenia zbiorów. W tym celu możesz użyć pułapek bezpiecznych dla bioróżnorodności.

Głożyna pospolita należy do rodziny szakłakowatych. Gatunek botaniczny Ziziphus jujuba pochodzi z północnych i wschodnich Chin aż po Koreę Południową; obecnie jest szeroko uprawiany i zadomowiony w ciepłych, suchych lub śródziemnomorskich regionach Azji, Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej, Europy Południowej i Ameryki. W Chinach głożynę pospolitą uprawia się od kilku tysięcy lat. Wyhodowano tam bardzo wiele odmian owocowych przeznaczonych do spożycia na świeżo, suszenia, kandyzowania lub uprawy ozdobnej.

'Meimizao’ to wczesna chińska odmiana, której obecność w europejskich doświadczeniach odnotowano we Włoszech już w 1995 roku. Drzewo osiąga od 4 do 6 m wysokości i od 3 do 4 m szerokości po osiągnięciu dojrzałości, a jego pokrój jest bardziej zwarty niż u starszych odmian. Początkowo ma pokrój półwzniesiony, z wiekiem zaokrągla się, a jego brązowawe gałązki są lekko zygzakowate. Gałązki odmiany ‘Meimizao’ są mało kolczaste, co ułatwia zbiór. Z czasem kora pnia ciemnieje, staje się szorstka, spękana lub łuskowata. Liście są sezonowe, złożone z małych, owalnych do lancetowatych, skórzastych, błyszczącozielonych liści o długości od 2 do 5 cm, drobno ząbkowanych i z trzema widocznymi od nasady blaszki nerwami. Jesienią żółkną, a następnie opadają. Kwitnienie przypada na okres od czerwca do lipca, zależnie od klimatu. Kwiaty są małe, żółtozielone i niepozorne, ale pachnące oraz bogate w nektar; pojawiają się w kątach liści, pojedynczo lub w małych bukietach. U głożyny pospolitej kwiaty i owoce tworzą się na pędach tegorocznych.

Owoce odmiany ‘Meimizao’ to wydłużone głożyny, jajowate, oliwkowate, dłuższe niż szersze. Początkowo są jasnozielone do żółtozielonych, a następnie podczas dojrzewania wybarwiają się na czerwonobrązowo do miedzianobrązowego. Ich miąższ jest jędrny, chrupiący, soczysty, jeśli owoce zostaną zebrane w odpowiednim momencie, słodki i lekko kwaskowaty. W fazie chrupkości ich smak przypomina mało kwaśne jabłko; gdy owoc brązowieje i marszczy się, jego miąższ staje się gęstszy i słodszy, z nutami daktyla. Włoskie doświadczenia zaliczają ‘Meimizao’ do chińskich odmian o owocach wysokiej jakości, przeznaczonych do spożycia na świeżo, z chrupiącym miąższem bogatym w cukry.

Zbiór: ‘Meimizao’ to odmiana wczesna. Zbiór rozpoczyna się już pod koniec sierpnia w najcieplejszych regionach, częściej we wrześniu, i może trwać do początku października, zależnie od stanowiska. W północnych Włoszech zbiór odmiany ‘Meimizao’ rozpoczyna się w połowie września. Głożyny zbiera się ręcznie, owoc po owocu, gdy ich skórka zaczyna wybarwiać się na czerwonobrązowo.

Przechowywanie: świeże głożyny przechowuje się po zbiorze w chłodzie, najlepiej w temperaturze od 3 do 10 °C, w niezbyt suchym powietrzu. Nie należy zbierać ich zbyt wcześnie, gdy są jeszcze całkiem zielone, ponieważ źle dojrzewają po zerwaniu. Owoce przechowują się lepiej, gdy zostaną zebrane na początku wybarwiania, kiedy skórka zmienia kolor z żółtozielonego na czerwonobrązowy, zanim zmiękną lub się pomarszczą. Suszone owoce przechowują się znacznie dłużej, w chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu.

W kuchni : owoce odmiany ‘Meimizao’ można spożywać na świeżo, chrupiąc je jak małe jabłka, gdy ich miąższ jest jeszcze jędrny i soczysty. W późniejszej fazie dojrzewania można je suszyć jak małe daktyle. Można je również wykorzystywać do przygotowywania kompotów, owoców gotowanych w syropie, konfitur, syropów, naparów, wypieków oraz słodko-słonych dań inspirowanych kuchnią azjatycką.

W ogrodzie: posadź głożynę pospolitą 'Miemizao' w pełnym słońcu, w dobrze zdrenowanej glebie, nawet wapiennej. To drzewo owocowe nadaje się do suchych ogrodów i gleb, które szybko się nagrzewają wiosną. Podlewanie jest potrzebne przez pierwsze dwa lata, a później przede wszystkim podczas rozwoju owoców, jeśli lato jest bardzo suche. W sadzie śródziemnomorskim można posadzić ją w towarzystwie migdałowca ‘Lauranne’, samopylnego i późno owocującego, morelą ‘Rouge du Roussillon’, granatowcem ‘Mollar de Elche’ oraz feijoą ‘Mammouth’, zimozieloną, dekoracyjną i plonującą w późniejszej części sezonu. Te drzewa owocowe zapewniają rozłożone w czasie zbiory od lata do jesieni.