Migdałowiec Avijor Lauranne samopylny

Migdałowiec 'Lauranne' to samopylna odmiana wyhodowana we Francji, która zawiązuje owoce bez konieczności sadzenia w pobliżu innego egzemplarza. Odmiana ta wyróżnia się również dobrą mrozoodpornością i późnym kwitnieniem, które ogranicza ryzyko uszkodzenia przez mróz. Jest łatwa w uprawie, szybko i obficie zaczyna owocować, a plonowanie pozostaje regularne z roku na rok. Owoce o twardej łupinie są dobrej jakości i nadają się do wszystkich typowych zastosowań. Dzięki pięknemu, biało-różowemu kwitnieniu ma także walory ozdobne. To niewielkie drzewo dobrze nadaje się do ogrodów śródziemnomorskich, ale można je sadzić również w znacznie szerszym regionie. Dobrze znosi suszę i gleby wapienne, rośnie w pełnym słońcu, w glebie dobrze przepuszczalnej.

Migdałowiec uprawny (Prunus dulcis lub Prunus amygdalus) należy do ogromnej rodziny różowatych, podobnie jak większość naszych drzew owocowych strefy umiarkowanej i śródziemnomorskiej (jabłonie, morele...), liczne dziko rosnące rośliny naszych terenów wiejskich oraz niezliczone rośliny ozdobne (róże, świdośliwki...). Drzewo pochodzi z gór Afganistanu i Turkiestanu, a następnie zaczęto je uprawiać w Persji (Iranie). Przez Azję Mniejszą i Grecję dotarło do Italii w III wieku p.n.e. Wyróżnia się drzewa rodzące słodkie migdały oraz te o gorzkich migdałach, które są ponadto toksyczne.
'Lauranne' to francuska odmiana wyhodowana w 1978 roku przez INRA (Institut National de la Recherche Agronomique, obecnie INRAE) w wyniku skrzyżowania odmian 'Ferragnes' (silnie rosnącej i niesamopylnej) oraz 'Tuono' (starej włoskiej odmiany pochodzącej z Apulii i samopylnej). Rezultat jest szczególnie interesujący, ponieważ łączy wszystkie cechy, jakich można oczekiwać od tego drzewa owocowego. Odmiana ta rośnie mniej bujnie, dzięki czemu lepiej nadaje się do małych ogrodów. Ma rozłożysty, lekko przewisający pokrój. Na początku rośnie szybko, później jednak wzrost zwalnia, tworząc niewielkie, zrzucające liście drzewo o wymiarach 3,50–4,50 m we wszystkich kierunkach. Wąskie i wydłużone, lancetowate liście o długości od 7 do 10 cm mają piękny, średnio intensywnie zielony kolor, a ich górna powierzchnia jest lekko błyszcząca. Jako drzewo samopylne może być sadzone pojedynczo, ponieważ jego kwiaty zawiążą owoce. Kwitnienie jest późne i rozpoczyna się około połowy marca, ograniczając tym samym ryzyko zniszczenia kwiatów przez późny mróz, ponieważ na tym etapie są one bardzo wrażliwe (przemarzają w temperaturze około -2 °C). Pojedyncze kwiaty o średnicy około 3 cm są białe, lekko zabarwione na różowo i dorównują urodą ozdobnym różowatym (jabłoniom ozdobnym, kwitnącym śliwom...). Po zapłodnieniu przekształcają się w migdały o twardej łupinie, pokryte jasnozieloną łuską i średniego kalibru. Można je spożywać na świeżo lub, bardziej tradycyjnie, po wysuszeniu. Dojrzewają około końca września i przez kolejny miesiąc. Owocowanie rozpoczyna się od trzeciego roku, a nasiona migdałów można wykorzystywać w kuchni, do przygotowywania drażetek, nugatu, pralin... Mają smak orzeszków piniowych z lekko pieprzną nutą.

Migdałowiec 'Lauranne' dzięki swojej mrozoodporności i późnemu kwitnieniu może być sadzony poza typowym regionem śródziemnomorskim, w przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu i miejscu osłoniętym od wiatru. Aby zachować egzotyczny charakter kompozycji, posadź w jego towarzystwie figowca mrozoodpornego, który obdarzy Cię pysznymi owocami przywodzącymi na myśl Prowansję. Uzupełnij kompozycję granatowcem 'Parfianka', również wytrzymującym temperatury do około -15 °C, który wyda duże owoce z niewielką ilością pestek i sokiem o niezwykłej bordowoczerwonej barwie. Aby dopełnić ten niewielki sad o południowym charakterze, dodaj egzemplarz Ziziphus jujuba 'Abundance' — głożynę pospolitą, której egzotyczny wygląd będzie miłą niespodzianką, a oryginalne owoce będziesz mógł spożywać jesienią.