Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!
Niska cena

Grusza Bergamote de Parthenay Bio

Pyrus communis Bergamote de Parthenay
grusza, grusza pospolita

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Daj się skusić podobnym, aktualnie dostępnym odmianom

6
Od 65,00 € • Doniczka 7,5L/10L
7
95,00 € • Doniczka 7,5L/10L
38
34,50 € • Goły korzeń

Dostępny(a) w 5 rozmiarach

1
Od 55,00 € • Doniczka 7,5L/10L
Wysłano 15 lis
34,50 € • Goły korzeń
27
34,50 € • Goły korzeń

Dostępny(a) w 6 rozmiarach

4
34,50 € • Goły korzeń

Dostępny(a) w 3 rozmiarach

Wysłano 15 lis
34,50 € • Goły korzeń
28
34,50 € • Goły korzeń

Dostępny(a) w 5 rozmiarach

6
Od 49,00 € • Doniczka 7,5L/10L

Gwarancja przyjęcia się 12 miesięcy na tę roślinę

Więcej informacji

Stara, mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, obficie rodząca doskonałe gruszki przeznaczone do przechowywania, niezwykle aromatyczne i przyjemnie słodkie. Owoce mają nieco grubą strukturę miąższu i lepiej smakują po ugotowaniu niż na surowo. Sadzenie jesienią, kwitnienie w kwietniu, zbiór od połowy października, a spożycie od grudnia do marca. Duża grusza rosnąca na otwartym stanowisku, częściowo samopylna. Roślina pochodzi z uprawy ekologicznej.
Smak
słodki
Wysokość docelowa
6 m
Szerokość docelowa
4.50 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -23,5°C
Najlepszy okres sadzenia Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Marzec, Październik do Grudzień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Kwiecień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres zbiorów Październik
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Grusza Bergamote de Parthenay produkuje owoce średnie do dużych, o kształcie gruszkowatym, spłaszczone, lekko brodawkowate przy szypułce, silnie nieregularne przy kielichu i nieregularne na całym obwodzie. Jej skórka, dość gruba i szorstka, jest ciemnozielona, a w miarę dojrzewania żółknie, jest nakrapiana i pokryta płowymi kropkami, rdzawymi wokół szypułki i przy kielichu. Jej kremowobiały miąższ jest średnio jędrny, półdelikatny, nieco ziarnisty, mało soczysty, bardzo słodki, lekko kwaskowaty i subtelnie aromatyczny. Zbiór rozciąga się na cały październik, owoce osiągają dojrzałość w grudniu i można je przechowywać do końca marca. Grusza ta preferuje słoneczne stanowisko, przepuszczalną, świeżą, głęboką, żyzną i niewapienną glebę. Jest to odmiana częściowo samopylna, która wymaga obecności w pobliżu innych odmian grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiło się bardzo wiele odmian. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. 

Odmiana Bergamote de Parthenay pochodzi z departamentu Deux-Sèvres. Powstała z przypadkowego wysiewu i została odkryta w lesie w okolicach Parthenay przez pana Poirault lub Poireau, który około 1850 roku jako pierwszy zaczął ją rozmnażać. Jules de Liron d’Airoles (1802–1882), szkółkarz z Andegawenii, opisał ją w 1857 roku. Bardzo rozpowszechniona w okolicach Loudun (Vienne), często uprawiana jest jako pojedyncze drzewo. Grusza ta tworzy drzewo, które w wieku dojrzałym może osiągnąć około 5 metrów wysokości i 4 metry szerokości. Jej pokrój, nieco nieregularny, dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej, jako drzewo rosnące na otwartym stanowisku. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i lśniącozielone, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe barwy. Kwitnienie przypada około połowy kwietnia, co zazwyczaj chroni kwiaty przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C. Jest to mrozoodporne drzewo, które znosi temperatury sięgające około -25 °C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wyżej. Grusza ta jest samosterylna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu muszą znajdować się inne odmiany grusz, kwitnące w tym samym okresie. Do zapylania krzyżowego, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany Beurré Hardy, Conférence, Doyenné du Comice, Jules Guyot, William’'s Bon Chrétien, William's Rouge.

Grusza Bergamote de Parthenay to odmiana bardzo plenna, niezwykle płodna, szybko wchodząca w owocowanie oraz obficie i regularnie owocująca. Zbiór rozpoczyna się w połowie października, a owoce nadają się do spożycia od grudnia do marca. Gruszki można jeść na surowo lub po ugotowaniu, w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych i mieszanych, w połączeniu z serami lub jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem (drobiem i jagnięciną) albo dziczyzną. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Bardzo mięsista, zapewnia uczucie sytości. Umiarkowanie kaloryczna, zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu, a także znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, przeciwutleniaczy oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Dodaje energii, wzmacnia i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać do kwietnia, jeśli zbiór zostanie przeprowadzony późno. Można je przechowywać w chłodnym, czystym miejscu, chronionym przed światłem, w temperaturze od 8 do 10 °C, albo w chłodni, odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3 °C.

Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno młodszych, jak i starszych. Wśród bogatej gamy grusz łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym oczekiwaniom.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Grusza Bergamote de Parthenay Bio na zdjęciach...

Grusza Bergamote de Parthenay Bio (Zbiór) Zbiór

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 6 m
Szerokość docelowa 4.50 m
Wzrost Normalny

Owoc

Kolor owoców Zielony
Średnica owocu 8 cm
Smak słodki
Zastosowanie Deser, Kompot, Wypieki, Kulinarne
Okres zbiorów Październik

Kwitnienie

Kolor kwiatów Biały
Okres kwitnienia Kwiecień
Kwiatostan Baldach
Wielkość kwiatów 3 cm
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Zielony

Botanika

Rodzaj

Pyrus

Gatunek

communis

Cultivar

Bergamote de Parthenay

Rodzina

Rosaceae

Inne nazwy zwyczajowe

grusza, grusza pospolita

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 178381

Sadzenie i pielęgnacja

Grusza 'Bergamote de Parthenay' potrzebuje ciepła, dlatego posadź ją w miejscu osłoniętym od dominujących wiatrów, szczególnie w chłodniejszych regionach, najlepiej w pełnym słońcu. Grusza dobrze rośnie w glebach wilgotnych, żyznych i bez wilgoci zastoinowej, ale nie przepada za podłożem zbyt suchym ani nadmiernie wapiennym. Grusze, podobnie jak wszystkie drzewa owocowe, najlepiej sadzić od października do marca, poza okresem mrozów. Drzewa oferowane w pojemnikach można sadzić przez cały rok, z wyjątkiem okresów silnych upałów i mrozu.

Aby posadzić drzewo, głęboko spulchnij ziemię, usuń kamienie i chwasty. W razie potrzeby dodaj trochę żwiru, aby poprawić drenaż. Wykop szeroki dół o objętości co najmniej trzykrotnie większej od bryły korzeniowej. Odłóż na jedną stronę ziemię z głębszej warstwy, a na drugą ziemię z wierzchu. Wymieszaj mączkę rogową i materię organiczną (podłoże, kompost…) z ziemią z głębszej warstwy, a następnie wsyp tę mieszankę na dno dołu. Umieść bryłę korzeniową, zasyp ją ziemią z wierzchniej warstwy, nie przykrywając zrostu szczepionych roślin, i ugnieć podłoże. Obficie podlej (około 10 l). Warto również zamocować gruszę, instalując system odciągów: wbij 3 paliki w trójkąt, w odległości 50 cm od pnia, i połącz je ze sobą kawałkami drewna. Zabezpiecz korę, na przykład kawałkiem gumy, a następnie przymocuj paliki do pnia metalowymi drutami. Możesz także przywiązywać ją do podpory (na przykład poprowadzić w formie palmety U lub palmety Verriera).

Każdej jesieni, w ramach pielęgnacji, wysyp na powierzchni gleby dojrzały kompost. Następnie zimą dodaj niewielką łopatę popiołu drzewnego, bogatego w potas, aby poprawić owocowanie. W razie potrzeby spulchnij glebę u podstawy drzewa. Podlewaj regularnie, zależnie od klimatu, przez pierwsze dwa lub trzy lata.

Grusza może być podatna na różne choroby i ataki szkodników. Przeciwko parchowi (brązowym plamom na liściach), moniliozie (zasychaniu kwiatów i gniciu owoców na drzewie) oraz mączniakowi prawdziwemu (białemu nalotowi grzybni na liściach) profilaktycznie opryskuj ją cieczą bordoską i wywarem ze skrzypu. Wśród szkodników owocówka, czyli niewielka gąsienica żerująca w owocach, może być zwalczana przez wieszanie budek lęgowych dla ptaków i schronień dla nietoperzy, zakładanie wzdłuż pnia pasów z tektury falistej oraz pakowanie owoców w brązowy papier pakowy. W razie pojawienia się mszyc opryskaj roślinę mieszaniną wody i czarnego mydła.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Marzec, Październik do Grudzień

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Soliter, Sad
Region zainteresowania Centre, Grand Est, Północ i Basen Paryski, Południowy zachód
Mrozoodporność Do -23,5°C (strefa mrozoodporności USDA 6a) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Stanowisko Słońce
pH gleby Wrzosowa (kwaśna), Neutralna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), żyzne, dobrze przepuszczalne

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie gruszy wykonuje się co 2–3 lata, z wyjątkiem form szpalerowych, w przypadku których cięcie powinno być coroczne i obejmować przede wszystkim pąki kwiatowe. Przeprowadza się je od listopada do marca, poza okresem mrozów. W razie potrzeby usuwa się odrosty wyrastające u podstawy drzewa oraz wilki rozwijające się na jego pniu. Usuwa się martwe lub połamane gałęzie, a także te, które się krzyżują. Przycina się gałązki i niektóre gałęzie rosnące do wewnątrz, aby umożliwić cyrkulację powietrza i światła w środku korony. Końce gałęzi przycina się nad pąkiem skierowanym na zewnątrz. Rany po cięciu smaruje się środkiem przyspieszającym gojenie, na przykład gliną. W czerwcu, gdy gruszki są już wstępnie wykształcone, przeprowadza się przerzedzanie: pozostawia się tylko dwa owoce w każdym owocostanie, wybierając przede wszystkim gruszki położone na obrzeżach. Gruszki osiągną wówczas większy kaliber.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Styczeń do Marzec, Czerwiec, Grudzień
Wilgotność gleby Wilgotna
Odporność na choroby Dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?