Grusza Durondeau

Grusza pospolita 'Durondeau', nazywana również 'Beurré Durondeau' lub 'Beurré de Tongre', to stara belgijska odmiana gruszy, mrozoodporna, o średniej sile wzrostu i pokroju piramidalnym. Wytwarza owoce średniej lub dużej wielkości, gruszkowate, brzuchate lub turbinowate, lekko nierówne na obwodzie. Ich skórka jest półszorstka, gruba, ciemnozielona, marmurkowa, pokryta beżowymi plamkami, od strony nasłonecznionej nabierająca czerwonawych odcieni. Biały miąższ jest średnio delikatny i chrupiący przed osiągnięciem dojrzałości, a następnie staje się soczysty, słodki, rozpływający się i lekko kwaskowaty w miarę dojrzewania; zawiera niewiele pestek lub nie zawiera ich wcale. Zbiór przeprowadza się od końca września do połowy października, w miarę dojrzewania owoców, które nadają się do spożycia od razu po zerwaniu i mogą być przechowywane do listopada. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka doskonale nadaje się do jedzenia na surowo. Po ugotowaniu odmiana świetnie sprawdza się w wielu słodkich i wytrawnych przepisach. Jest częściowo samopylna, dlatego w pobliżu należy posadzić inne odmiany grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w ogrodach królewskich. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmianę 'Durondeau' uzyskał Charles Louis Durondeau w 1811 roku w Tongres Notre Dame, niedaleko Tournai w Belgii.

Grusza 'Durondeau' to drzewo o wyprostowanej koronie, osiągające od 4 do 6 m wysokości, wytwarzające liczne, lekko wygięte i zwisające małe gałązki. Jej dość piramidalny pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej lub niskopiennej, w kształcie pucharu, a także przy podporach jako palmeta. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i lśniącozielone, jesienią przybierają żółtopomarańczowe barwy. Kwitnienie przypada na kwiecień, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać uszkodzone przez mróz od -2 do -3 °C. To mrozoodporne drzewo, znoszące temperatury sięgające około -25 °C, nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji. Grusza ta jest samosterylna lub samobezpłodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian grusz kwitnących w tym samym czasie. Do krzyżowego zapylania nadają się na przykład odmiany Clapp's Favorite, Charneux, Conférence, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Louise Bonne d'Avranches, Passe-Crassane, Williams i William Rouge, co pozwala zwiększyć liczbę owoców.

Grusza 'Durondeau' to odmiana wysokoplenna, dość szybko wchodząca w owocowanie. Owocowanie jest obfite i regularne, rozpoczyna się pod koniec września, a następnie trwa do około połowy października. Gruszki można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem, takim jak drób i jagnięcina, lub dziczyzną. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Dzięki dużej zawartości miąższu zapewnia uczucie sytości. Jest umiarkowanie kaloryczna, zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu, a także znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Dodaje energii, wzmacnia i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać do listopada–grudnia. Można je przechowywać w chłodnym, suchym i zacienionym miejscu, w temperaturze około 8–10 °C, lub w chłodni zabezpieczonej przed dostępem powietrza z zewnątrz, w temperaturze od 1 do 3 °C.

W kategorii grusz, grusza Pyrus domestica 'Durondeau' to mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, dość odporna na parcha gruszy i zarazę ogniową. To drzewo owocowe lubi wilgotne, głębokie gleby, natomiast nie toleruje gleb zbyt przepuszczalnych i wapiennych. Aby uzyskać owoce wysokiej jakości, należy przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, zmniejszając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałązek ze środka korony, zapewni więcej światła i pozwoli uzyskać atrakcyjne wybarwienie owoców. Ograniczy również pojawianie się chorób. Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dzięki bardzo szerokiemu wyborowi odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada Twoim potrzebom.