Grusza Saint Rémy

Grusza pospolita 'Saint Rémy' to stara belgijska odmiana gruszy, mrozoodporna i silnie rosnąca, rodząca owoce o długiej trwałości przechowalniczej, szczególnie cenione do gotowania. Owoce są duże, gruszkowate, jajowate, w kształcie bąka. Ich skórka jest częściowo szorstka, dość gruba, żółtozielona, marmurkowa w brązowe plamy, a w okresie dojrzałości od strony nasłonecznionej przybiera różowe odcienie. Biały miąższ jest średnio delikatny, jędrny lub chrupiący, słodki i kwaskowaty, a po ugotowaniu przybiera różowoczerwone zabarwienie. Zbiór przeprowadza się w październiku, w miarę dojrzewania owoców, które można spożywać od razu po zerwaniu i przechowywać do marca. Przyjemnie kwaskowata, bogata w cukry i jędrna, gruszka ta jest ceniona za walory kulinarne po ugotowaniu. Doskonale nadaje się do wielu słodkich i słonych przepisów. Jest to częściowo samopylna odmiana, która wymaga obecności w pobliżu innych odmian grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmianę 'Saint Rémy' uzyskał M. Lequarré w miejscowości Herve w Belgii w 1838 roku, a do sprzedaży wprowadzono ją dopiero w 1882 roku.

Grusza 'Saint Rémy' to drzewo o półwzniesionej koronie, osiągające od 4 do 6 m wysokości, wytwarzające liczne, lekko łukowato wygięte gałązki. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokiej (na pniu), niskiej (w formie kielichowej) lub przy podporach (palmeta Verriera). Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe odcienie. Kwitnienie przypada na kwiecień, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać uszkodzone przez mróz od -2 do -3 °C. Jest to mrozoodporne drzewo, znoszące temperatury w pobliżu -25 °C, odpowiednie do uprawy we wszystkich regionach Francji. Grusza ta jest samobezpłodna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego konieczna jest obecność w pobliżu innych odmian grusz, których kwitnienie przypada na ten sam okres. Do zapylania krzyżowego, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany Comtesse de Paris, Conférence, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Beurré Clairgeau, Louise Bonne, Passe-Crassane, Williams i William's Rouge.

Grusza 'Saint Rémy' to wysoko plonująca odmiana, dość szybko wchodząca w owocowanie. Owocowanie jest obfite i regularne, rozpoczyna się na początku października, a następnie trwa przez cały miesiąc. Owoce można spożywać od razu po zbiorze, w miarę dojrzewania. Gruszka nadaje się do spożywania zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu, w kompotach, wypiekach i deserach, sałatkach owocowych i mieszanych, w połączeniu z serami oraz jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem (drobiem i jagnięciną) lub dziczyzną. Doskonale nadaje się również do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę, gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Bardzo mięsista, zapewnia długotrwałe uczucie sytości. Średnio kaloryczna, zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu, a także znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać do marca. Można je przechowywać w chłodnym, czystym miejscu, z dala od światła, w temperaturze od 8 do 10 °C, lub w chłodni, szczelnie odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3 °C.

W kategorii grusz Pyrus domestica 'Saint Rémy' to mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, odporna na parcha gruszy i dość wrażliwa na zarazę ogniową. To drzewo owocowe lubi głębokie gleby, natomiast nie toleruje gleb suchych, zbyt przepuszczalnych i wapiennych. Aby uzyskać owoce dobrej jakości, należy przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, zmniejszając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałązek ze środka korony, zapewni dostęp światła i nada owocom piękne wybarwienie. Ograniczy również pojawianie się chorób. Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dzięki bardzo szerokiej gamie odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym oczekiwaniom.