Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Grusza Triumf Wiednia (Triomphe de Vienne)

Pyrus communis Triomphe de Vienne
grusza, grusza pospolita

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 12 mies. na tę roślinę

Więcej informacji

Pewny wybór
Stara, mrozoodporna, silnie rosnąca i odporna na parcha odmiana, rodząca piękne gruszki o doskonałych walorach smakowych, bardzo cenione przez amatorów. To gruszka dla łasuchów, o rozpływającym się w ustach, soczystym i słodkim miąższu, delikatnie aromatycznym. Zbiór we wrześniu, w miarę dojrzewania owoców. Grusza częściowo samopylna.
Smak
słodki
Wysokość docelowa
6 m
Szerokość docelowa
4 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -20,5°C
Najlepszy okres sadzenia Styczeń, Październik i w dniu Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń i w dniu Marzec, Październik i w dniu Grudzień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Kwiecień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres zbiorów Wrzesień i w dniu Październik
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Grusza pospolita 'Triomphe de Vienne' to stara, mrozoodporna i dość silnie rosnąca odmiana gruszy, odporna na parcha, rodząca owoce o doskonałych walorach smakowych, bardzo ceniona przez miłośników gruszek. Owoc jest duży, gruszkowaty, tępo zakończony i wydłużony, o lekko nierównej powierzchni. Skórka jest półszorstka, dość gruba, żółtobrązowa, marmurkowa, z brązowymi plamkami. Biały miąższ jest drobnoziarnisty, rozpływający się, bardzo soczysty, słodki, mało kwaśny i lekko winny, niekiedy ziarnisty w środku, z niewielką liczbą pestek lub bez pestek. Zbiór rozpoczyna się na początku września i trwa od 5 do 6 tygodni. Owoce są nietrwałe, dlatego należy je spożywać w miarę dojrzewania. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Jest to odmiana częściowo samopylna, która wymaga obecności w pobliżu innych odmian grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmianę 'Triomphe de Vienne' uzyskał Jean Collaud w 1864 roku, a następnie rozmnożył ją Claude Blanchet, ogrodnik z Vienne w departamencie Isère we Francji.

Grusza 'Triomphe de Vienne' to drzewo o półwzniesionym pokroju, osiągające od 4 do 6 m wysokości, wytwarzające liczne, silne i lekko łukowato wygięte małe gałązki. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej lub niskopiennej, w koronie kielichowej, a także przy podporach, w formie palmety Verriera. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, a jesienią przebarwiają się na żółtopomarańczowo. Dość późne kwitnienie przypada na kwiecień–maj, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C. Jest to mrozoodporne drzewo, znoszące temperatury sięgające około -25 °C, przystosowane do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wyżej. Ta grusza jest określana jako samopłonna lub samopylna niezdolna do samozapylenia; jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu należy posadzić inne odmiany grusz, których kwitnienie przypada na ten sam okres. Do zapylania krzyżowego, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany Konferencja, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Beurré Clairgeau, Louise Bonne, Passe-Crassane, Williams oraz William's Rouge.

Grusza 'Triomphe de Vienne' to wysokoplenna odmiana, szybko wchodząca w owocowanie. Owocowanie jest obfite i regularne, rozpoczyna się na początku września, a następnie trwa mniej więcej do połowy października. Owoce należy spożywać od razu po zbiorze, w miarę dojrzewania. Gruszka nadaje się zarówno do jedzenia na surowo, jak i po ugotowaniu: na kompoty, do ciast i deserów, sałatek owocowych i sałatek mieszanych, w połączeniu z serami oraz jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem, takim jak drób i jagnięcina, lub dziczyzną. Doskonale nadaje się także do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę, gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Bardzo mięsista, zapewnia uczucie sytości. Umiarkowanie kaloryczna, zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu, a także znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, energetyzująco i nawadniająco. Owoce są nietrwałe, dlatego najlepiej spożywać je w miarę dojrzewania. Można je przechowywać w chłodnym, czystym i zacienionym miejscu, w temperaturze od 8 do 10 °C, lub w chłodni, szczelnie odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3 °C.

W kategorii grusz grusza 'Triomphe de Vienne' to mrozoodporna i średnio silnie rosnąca odmiana, odporna na parcha, ale podatna na zarazę ogniową. To drzewo owocowe lubi głębokie gleby, natomiast nie toleruje gleb suchych, zbyt przepuszczalnych i wapiennych. Aby uzyskać owoce wysokiej jakości, należy przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, zmniejszając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku pędów ze środka drzewa, zapewni dopływ światła i nada owocom piękne wybarwienie. Ograniczy również pojawianie się chorób. Bardzo popularna ze względu na owoce grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dzięki bardzo szerokiemu wyborowi odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym upodobaniom.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Grusza Triumf Wiednia (Triomphe de Vienne) na zdjęciach...

Grusza Triumf Wiednia (Triomphe de Vienne) (Ulistnienie) Ulistnienie
Grusza Triumf Wiednia (Triomphe de Vienne) (Zbiór) Zbiór

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 6 m
Szerokość docelowa 4 m
Wzrost Normalny

Owoc

Kolor owoców Żółty
Średnica owocu 9 cm
Smak słodki
Zastosowanie Deser, Kompot, Wypieki, Kulinarne
Okres zbiorów Wrzesień i w dniu Październik

Kwitnienie

Kolor kwiatów Biały
Okres kwitnienia Kwiecień
Kwiatostan Baldach
Wielkość kwiatów 3 cm
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Zielony

Botanika

Rodzaj

Pyrus

Gatunek

communis

Cultivar

Triomphe de Vienne

Rodzina

Rosaceae

Inne nazwy zwyczajowe

grusza, grusza pospolita

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 1005822

Sadzenie i pielęgnacja

Gruszę 'Triomphe de Vienne', która potrzebuje ciepła, posadź w miejscu osłoniętym przed dominującymi wiatrami, szczególnie w chłodniejszych regionach, najlepiej w pełnym słońcu. Grusza dobrze rośnie w glebie wilgotnej, żyznej i bez wilgoci zastoinowej, ale nie toleruje zbyt suchej ani zbyt wapiennej gleby. Grusze, podobnie jak wszystkie drzewa owocowe, najlepiej sadzić od października do marca, poza okresem mrozów. Drzewa oferowane w pojemnikach można sadzić przez cały rok, z wyjątkiem okresów silnych upałów i mrozów.

Przed sadzeniem głęboko spulchnij glebę, usuń kamienie i chwasty. W razie potrzeby dodaj trochę żwiru, aby poprawić drenaż. Wykop szeroki dół o objętości co najmniej 3 razy większej niż bryła korzeniowa. Odłóż osobno ziemię z głębszej warstwy i osobno ziemię z wierzchu. Wymieszaj mączkę rogową oraz materię organiczną (podłoże, kompost…) z ziemią z głębszej warstwy i wsyp tę mieszankę na dno dołu. Umieść bryłę korzeniową, zasyp ją ziemią z wierzchniej warstwy, nie zakopując zrostu szczepionych roślin, i ugnieć glebę. Obficie podlej (około 10 litrów). Warto także ustabilizować gruszę za pomocą odciągów: w odległości 50 cm od pnia ustaw 3 paliki w trójkąt i połącz je ze sobą kawałkami drewna. Zabezpiecz korę, na przykład kawałkiem gumy, i przywiąż paliki do pnia metalowymi drutami. Możesz również przywiązywać ją do podpory, na przykład prowadzić w formie palmety U lub palmety Verriera.

W ramach corocznej pielęgnacji jesienią rozłóż na powierzchni gleby dojrzały kompost. Następnie zimą dodaj niewielką łopatę popiołu drzewnego, bogatego w potas, aby poprawić owocowanie. W razie potrzeby spulchnij glebę wokół pnia. Podlewaj regularnie, zależnie od klimatu, przez pierwsze 2 lub 3 lata.

Grusza może być podatna na różne choroby i ataki szkodników. Przeciwko parchowi (brązowe plamy na liściach), moniliozie (zasychanie kwiatów i gnicie owoców na drzewie) oraz mączniakowi prawdziwemu (biały nalot grzybni na liściach) zapobiegawczo opryskuj cieczą bordoską i wywarem ze skrzypu. Wśród szkodników owocówka, czyli niewielka gąsienica żerująca w owocach, może być zwalczana przez zawieszenie budek lęgowych dla ptaków i schronień dla nietoperzy, założenie wzdłuż pnia opasek z tektury falistej oraz pakowanie owoców w brązowy papier pakowy. W przypadku pojawienia się mszyc opryskaj roślinę mieszaniną wody i szarego mydła.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Styczeń, Październik i w dniu Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń i w dniu Marzec, Październik i w dniu Grudzień

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Sad
Mrozoodporność Mrozoodporna do -20,5°C (strefa USDA 6b) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Stanowisko Słońce
pH gleby Wrzosowa (kwaśna), Neutralna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), żyzne, dobrze przepuszczalne

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie gruszy wykonuje się co 2–3 lata, z wyjątkiem form prowadzonych przy podporach, które należy ciąć corocznie, pozostawiając przede wszystkim pąki kwiatowe. Wykonuje się je od listopada do marca, poza okresem mrozów. Podczas cięcia w razie potrzeby usuwa się odrosty wyrastające u podstawy drzewa oraz wilki rozwijające się na jego pniu. Usuwa się również martwe lub złamane gałęzie, a także te, które się krzyżują. Przycina się gałązki i niektóre gałęzie rosnące do środka, aby umożliwić cyrkulację powietrza i światła wewnątrz korony. Końce gałęzi przycina się nad pąkiem skierowanym na zewnątrz. Rany po cięciu smaruje się preparatem gojącym na bazie gliny. W czerwcu, gdy gruszki są już wstępnie wykształcone, przeprowadza się przerzedzanie: pozostawia się tylko dwa owoce w gronie, preferując gruszki położone na jego obrzeżu. Dzięki temu gruszki osiągną większy kaliber.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Styczeń i w dniu Marzec, Czerwiec, Grudzień
Wilgotność gleby Świeża, żyzne, dobrze przepuszczalne
Odporność na choroby Dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ostatnio oglądane produkty

Nadal szukasz odpowiedniego produktu?