Migdałowiec Desmayo Largueta

Migdałowiec 'Desmayo Largueta' (Prunus dulcis 'Desmayo Largueta') to hiszpańska odmiana rozpoznawalna po luźnym pokroju i wczesnym, biało-różowym kwitnieniu. Ceniona jest za plonowanie i walory smakowe jąder migdałów. Przystosowana do ciepłego i suchego klimatu, a jednocześnie odporna na mróz, odmiana ta rodzi wydłużone i smaczne migdały, idealne do wypieków i wyrobów cukierniczych. Do dobrego owocowania wymaga zapylacza, takiego jak Guara lub Ferragnès. Jej wdzięczna sylwetka i spektakularne wiosenne kwitnienie doskonale prezentują się w śródziemnomorskim sadzie!

Migdałowiec 'Desmayo Largueta' (Prunus dulcis 'Desmayo Largueta') to drzewo z rodziny różowatych. Dokładne pochodzenie geograficzne tej odmiany pozostaje niepewne, ale przypuszcza się, że wywodzi się z hiszpańskich prowincji Huesca, Lleida lub Tarragona. Według legendy jej powstanie zawdzięczamy proboszczowi z Alquézar w prowincji Huesca. Wyselekcjonowana ze względu na odporność na mróz, wysokie plonowanie i jakość migdałów, odmiana ta jest nadal powszechnie uprawiana w Hiszpanii. Drzewo jest bardzo mrozoodporne (do -14°C), ale jego wcześnie rozwijające się kwiaty są wrażliwe na przymrozki.

To drzewo owocowe wyróżnia się luźnym i elastycznym pokrojem oraz szeroko rozłożystą koroną, które nadają mu wyjątkową sylwetkę. Zwykle osiąga 4–5 m wysokości w pełni dojrzałym wieku, rośnie umiarkowanie szybko i stosunkowo wcześnie zaczyna owocować — już po 6 latach uprawy. Jego ulistnienie jest sezonowe i składa się z podługowatych, lancetowatych liści o długości około 12 cm, ciemnozielonych na górnej stronie i jaśniejszych od spodu.

Jego bardzo wczesne kwitnienie, rozpoczynające się już w lutym, jest wrażliwe na późne przymrozki. Kwiaty, białe do jasnoróżowych, mają od 3 do 5 cm średnicy i pojawiają się przed rozwojem liści. Odmiana ta jest samosterylna: obecność w pobliżu zgodnych zapylaczy, takich jak 'Bouquet', 'Guara' lub 'Ferragnès', jest niezbędna do zapewnienia dobrego owocowania.

Zbiór migdałów przypada zazwyczaj od końca sierpnia do początku września, gdy owoce osiągają pełną dojrzałość, a łupina zaczyna pękać, co świadczy o dojrzeniu owocu. Tradycyjna metoda polega na potrząsaniu gałęziami za pomocą tyczek, aby strącić owoce na rozłożone na ziemi siatki. Po zbiorze migdały szybko pozbawia się łupin, a następnie suszy na słońcu przez kilka dni, aby zmniejszyć ich wilgotność i zapewnić dobrą trwałość. Po dokładnym wysuszeniu można je przechowywać w chłodnym i suchym miejscu, chroniąc przed wilgocią.

​​Migdał 'Desmayo Largueta' wyróżnia się wydłużonym kształtem. Łupina jest twarda, ale stosunkowo cienka, a wydajność łuskania szacuje się na 26–28%. Jądro ma łagodny smak i chrupiącą konsystencję, cenione w wypiekach i wyrobach cukierniczych, zwłaszcza do przygotowywania prażonych migdałów, pralin lub płatków migdałowych. Migdały często wykorzystuje się blanszowane i dodaje do wielu śródziemnomorskich słodkości. Można je również spożywać na świeżo, jako przekąskę, albo dodawać do słodkich i wytrawnych potraw, aby nadać im wyrafinowany, apetyczny akcent.

Migdałowiec 'Desmayo Largueta' to doskonałe drzewo owocowe do uprawy w regionach o łagodnych zimach oraz suchych i gorących latach, gdzie może w pełni wykorzystać swój potencjał owocowania. Doskonale sprawdza się na kamienistych i suchych stanowiskach, w glebie wapiennej, gdzie może rosnąć i owocować. Nie pogardzi jednak niewielką ilością wody latem — profesjonalne plantacje nawadnia się kroplowo, aby zabezpieczyć i ustabilizować plony. Najważniejsze jest posadzenie go w dobrze przepuszczalnej glebie, ponieważ nie toleruje nadmiaru wody w obrębie korzeni. W takich warunkach okazuje się bardzo odporny i wymaga niewielkiej ilości pielęgnacji, ograniczającej się głównie do lekkiego zimowego cięcia, które pozwala usunąć martwe drewno lub skorygować pokrój.

Migdałowiec doskonale pasuje do śródziemnomorskiego sadu, w towarzystwie oliwki i granatowca. Możesz także połączyć go z chruścinami 'Marina' lub 'Atlantic', dekoracyjnymi dzięki zimozielonym liściom, kwiatom w kształcie dzwoneczków i owocom. Dobrymi roślinami towarzyszącymi będą także czystki, które w naturalistycznej aranżacji pomogą utworzyć niskie piętro roślinności. W rejonach o łagodnym klimacie i na suchych glebach możesz również posadzić głóg włoski — ze względu na jego miododajne kwitnienie i małe owoce, które można wykorzystać do przygotowania kompotu lub konfitury.