Winorośl deserowa Luglienga

Winorośl deserowa 'Luglienga' to bardzo stara odmiana i biała odmiana winorośli, z której produkuje się włoskie wino. Jest szeroko uprawiana w Europie i często wykorzystywana do kupażowania. Obecnie służy przede wszystkim jako winorośl deserowa lub do domowej produkcji wina. Jej grona są białe, żółte lub różowe, średniej wielkości. Jagoda jest jajowata, średniej wielkości, jasnożółta, o delikatnym, soczystym miąższu i lekkim aromacie muszkatu. Winorośl ta rośnie dość silnie, regularnie i obficie plonuje, a także jest bardzo wczesna — dojrzewa pod koniec lipca lub na początku sierpnia. Jest jedną z najstarszych roślin uprawnych i preferuje regiony o łagodnym klimacie oraz ciepłym i suchym lecie.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła w stanie dzikim ponad 5000 lat temu w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie oraz w środkowej i wschodniej Azji. 'Luglienga' jest znana pod wieloma nazwami, między innymi Seidentraube i Lignan Blanc. Pochodzi z włoskiego Piemontu, a jej nazwa wywodzi się od słowa „Luglio” (wł. lipiec) i wskazuje na wczesne dojrzewanie, rozpoczynające się pod koniec lipca. Około 160 synonimów świadczy o jej długiej historii i wczesnym zastosowaniu. Pierwsza pisemna wzmianka o niej w Piemoncie, pod nazwą Luglienchis, pochodzi z 1329 roku. Po raz pierwszy opisał ją w 1888 roku ampelograf Victor Pulliat (1827–1896). Według niego już w XIV wieku trafiła do Francji z północnych Włoch. Przez stulecia często uprawiano ją na pergolach, przede wszystkim jako winorośl deserową i ozdobną. Luglienga Bianca to ważna, sztandarowa odmiana w europejskim dziedzictwie genetycznym winorośli, która dała początek wielu potomnym odmianom. Często porównywana do Chasselas, Luglienga Bianca daje rześkie wina, które jednak pozostają dość neutralne w smaku. Jej wyższa kwasowość jest uznawana za jej główną zaletę, dlatego odmiana ta jest wykorzystywana przede wszystkim jako składnik kupażu.

'Luglienga' to silnie rosnąca, pnąca winorośl o dość wzniesionym pokroju, która bez cięcia z łatwością osiąga od 3 do 4 m wysokości i od 2 do 3 m szerokości. Wymaga prowadzenia przy trejażu lub altanie, które może dość szybko pokryć. Jej liście mają piękny, matowy, jasnozielony kolor i są trój- lub pięcioklapowane, ząbkowane na całym obwodzie. Jak większość winorośli, jest odmianą samopylną. Jej wiosenne kwitnienie przynosi bardzo drobne, zielonkawe, obupłciowe kwiaty. Z czasem rozwijają się z nich średniej wielkości grona. Jagody również są średniej wielkości i mają owalny kształt. Początkowo są żółtawozielone, a w miarę dojrzewania stają się złocistożółte i różowawe. Owoce te są gotowe do zbioru już pod koniec lipca lub na początku sierpnia. Jagody mają dość cienką skórkę, delikatny smak i bardzo przyjemny, lekki aromat muszkatu. Odmiana ta jest podatna na szarą pleśń. Latem warto wykonać cięcie na zielono, usuwając część liści, aby grona były dobrze nasłonecznione i mogły uzyskać piękną, złocistą barwę, świadczącą o ich walorach smakowych.

Winogrona 'Luglienga' można spożywać na surowo lub wykorzystać do przygotowania soku, na przykład do witaminowego koktajlu owocowego na śniadanie. Ogólnie winogrona są bogate w witaminy z grupy B, stanowią źródło błonnika i manganu oraz zawierają dużo przeciwutleniaczy. Przypisuje się im również rolę w profilaktyce chorób układu krążenia, a przede wszystkim są zdrowym, naturalnym i smacznym deserem. Aby przygotować oryginalne sałatki owocowe, wysiej późną wiosną miechunkę rozdętą lub miechunkę peruwiańską (Physalis peruviana), a od sierpnia do października zbieraj jej niezwykłe pomarańczowe owoce. Aby cieszyć się winogronami przez długi czas, posadź także inne odmiany winorośli o różnym terminie dojrzewania.