Winorośl Lakemont

Winogrono Lakemont to odmiana o średniej sile wzrostu, ograniczająca wzrost do 2,50 m wysokości, którą można prowadzić na szpalerze winorośli lub altanie. Odmiana ta wytwarza żółtozłote, bardzo słodkie i bezpestkowe winogrona deserowe, nadające się do zbioru od połowy września. Grona są średnie do dużych i zawierają jagody średniej wielkości. Jest to jedna z najbardziej odpornych na choroby odmian, w tym na groźnego mączniaka rzekomego. Dobrze odporna na mróz, odmiana ta jest szczególnie interesująca dla miłośników smacznych winogron. Winorośl będzie dobrze rosła na większości gleb obojętnych do wapiennych, przepuszczalnych, na słonecznym stanowisku, ponieważ lubi ciepło.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko ponad 5000 lat temu w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie oraz Azji Środkowej i Wschodniej. Podgatunek sylvestris nadal występuje. Jest to pnącze, rosnące na skrajach lasów i zdolne wspinać się na dużą wysokość po drzewach. Do Francji została sprowadzona w celach uprawowych przez Fokajczyków, do Prowansji, około 600 roku p.n.e. Obecne odmiany, nazywane w przypadku winorośli szczepami, należą do podgatunku vinifera, choć uprawia się również inne gatunki, ale na znacznie mniejszą skalę. Pod względem gospodarczym winorośl przeznaczona do produkcji wina zdecydowanie dominuje nad winoroślą deserową. We Francji dopuszczonych do uprawy jest ponad 200 szczepów, będących rezultatem wielowiekowej pracy hodowlanej.

Lakemont to odmiana wyhodowana w wyniku krzyżowania przeprowadzonego w 1972 roku przez Amerykanina Johna Einseta w stacji doświadczalnej zajmującej się badaniem i hodowlą winorośli w Geneva w Stanach Zjednoczonych (stan Nowy Jork). Jej rodzicami są Ontario (biały szczep powstały ze skrzyżowania odmian Winchell i Diamond w 1908 roku) oraz sułtanka, historyczna odmiana pochodząca z Persji (dzisiejszego Iranu), powszechnie wykorzystywana do produkcji rodzynek. Jest to odmiana winogron deserowych, ale można z niej również produkować wino. Pnący krzew o zdrewniałych pędach i średniej sile wzrostu, winorośl Lakemont ma półwzniesiony pokrój, a jej wysokość i szerokość osiągają najwyżej 2,5 m, jeśli nie jest cięta. Wymaga długiego cięcia i prowadzenia na trejażu lub altanie. Jej ulistnienie tworzą duże liście o intensywnie zielonej barwie. Pędy zielne wytwarzają wąsy czepne, które pozwalają roślinie przyczepiać się do zapewnionej podpory. Jej kwitnienie przypada na czerwiec, a niekiedy na lipiec, zależnie od roku i regionu. Pojawiają się wówczas bardzo drobne, zielonkawe kwiaty zebrane w średnie do dużych, cylindryczne i dość długie grona. Jak większość winorośli, odmiana ta jest samopylna.
Jagody początkowo mają zielonożółtą barwę, a w miarę dojrzewania stają się żółtozłote, a nawet mogą przybierać rudobursztynowy odcień. Ich powierzchnię pokrywa delikatny, białawy nalot woskowy. Soczysty miąższ jest bardzo słodki, z posmakiem przypominającym miód lub muszkat. Dodatkową zaletą tych winogron jest brak pestek. Warto przeprowadzać cięcie na zielono, aby usunąć niektóre liście i zapewnić gronom dobre nasłonecznienie, dzięki czemu mogą uzyskać piękny złoty kolor, świadczący o ich walorach smakowych.
Ta mrozoodporna winorośl (do -20 °C, a nawet do -25 °C) rośnie w pełnym słońcu, ponieważ szczególnie dobrze rozwija się na ciepłym stanowisku. Będzie dobrze rosła w glebie obojętnej do wapiennej, a nawet lekko kwaśnej, dobrze przepuszczalnej. Wystarczy jej zwykła ziemia ogrodowa, nawet kamienista, pod warunkiem że nie będzie zbyt sucha. Zbyt żyzna gleba lub nadmierne nawożenie pobudzą raczej rozwój liści i pędów niż tworzenie owoców. Po zbiorach wystarczy zastosować nawóz organiczny, aby roślina zgromadziła zapasy przed zimą. Winorośl wykorzysta je do dobrego rozpoczęcia wzrostu następnej wiosny.

Winogrona Lakemont można spożywać na surowo lub wykorzystywać do przygotowania soku, na przykład w witaminowym koktajlu owocowym do śniadania. Ogólnie winogrona są bogate w witaminy z grupy B, stanowią źródło błonnika i manganu oraz zawierają dużo przeciwutleniaczy. Mogą również odgrywać rolę w profilaktyce chorób układu krążenia, a przede wszystkim są zdrowym, naturalnym i smacznym deserem. Ograniczony wzrost odmiany Lakemont ułatwia prowadzenie jej na trejażu. Aby urozmaicić uprawę, możesz posadzić w pobliżu bezkolcową jeżynę, taką jak Loganberry, odmianę o podobnym pokroju i sile wzrostu, która od sierpnia do października będzie dostarczać dużych, słodkich i lekko kwaskowatych owoców.