Winorośl New York Muscat

Winorośl 'New York Muscat' jest zwykle uprawiana i spożywana jako winogrono deserowe, ale można ją również z powodzeniem wykorzystać do produkcji wina. Wyróżnia się także dużą odpornością na choroby grzybowe, takie jak mączniak rzekomy i mączniak prawdziwy. Odmiana ta wytwarza średnie lub duże, zwarte i dość ciężkie grona, złożone z dosyć dużych jagód, które w pełni dojrzałości przybierają barwę od niebieskiej do czarnej. Mają one wyraźny aromat muszkatu, a ich słodki smak jest głęboki i bardzo przyjemny, bez goryczki. Winogrona nie są cierpkie, mają cienką skórkę dobrze przylegającą do miąższu i chrupiące jagody. Zbiory rozpoczynają się około początku września w cieplejszych regionach, a na północ od Loary przypadają mniej więcej w połowie września.

Winorośl właściwa, po łacinie Vitis vinifera, należy do rodziny winoroślowatych, podobnie jak winnik. Uprawia się ją od tysięcy lat w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie, Kaukazie i w Europie. Między 1000 a 500 rokiem p.n.e. Rzymianie wprowadzili ją do Italii, na Sycylię, do Hiszpanii, Portugalii i południowej Francji. W starożytności wina rozcieńczano wodą i aromatyzowano ziołami oraz przyprawami. Dopiero od średniowiecza wino zaczęło przypominać to, które znamy dzisiaj. W XVII wieku produkcja wina skupiła się na uzyskiwaniu trunków wyższej jakości, jednak pod koniec XIX wieku filoksera zniszczyła znaczną część francuskich winnic. W XX wieku rozwinęła się dzięki temu nauka o winie – enologia. Gatunek ten uprawia się dla owoców zebranych w grona, nazywanych „winogronami”. Można je spożywać na świeżo jako winogrona deserowe, poddawać fermentacji i wytwarzać z nich wino albo suszyć, uzyskując rodzynki.

Odmiana ‘New York Muscat’, nazywana niekiedy niebieskim muskatem, jest również znana pod numerem hodowlanym: New York 12997. Powstała ze skrzyżowania międzygatunkowego słynnego, powszechnie dostępnego w handlu Muscata de Hambourg, podatnego jednak na choroby, z amerykańską winoroślą Ontario, odporną na choroby, lecz o typowym lisim smaku i aromacie (przypominającym zapach lisa, rozgniecionego pluskwiaka lub dziczyzny). W rezultacie otrzymano interesujące połączenie obu odmian: winogrona przypominające Muscata de Hambourg, a jednocześnie odporne na choroby. Hybryda została wyhodowana w 1926 roku przez Richarda Wellingtona w Instytucie Hodowli Winorośli Uniwersytetu Cornella w Genewie, w stanie Nowy Jork (USA). Ochronę prawną jako odmiana rośliny przyznano jej w 1961 roku. Prowadzona w formie szpaleru winorośli, roślina wytwarza długie, wiotkie i wijące się pędy główne, nazywane pędami winorośli, gdy z wiekiem drewnieją, które po przywiązaniu do podpory mogą osiągać długość od 4 do 6 m, a nawet większą. Latorośle to młode pędy, na których wyrastają liście, owoce i wąsy czepne umożliwiające winorośli owijanie się wokół podpory. Jej system korzeniowy może sięgać do 5 m w głąb gleby, zapewniając winorośli dobrą odporność na suszę. Bardzo dekoracyjne pędy wyrastają z powyginanego pnia, którego kora z wiekiem łuszczy się pasami. Dzięki wyjątkowej długowieczności winorośl może żyć przez kilka stuleci. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 16 cm szerokości, są naprzemianległe, 5- lub 7-klapowe, ząbkowane na brzegach i osadzone na pędach za pomocą długich ogonków liściowych. W okresie wiosennego rozwijania się liści zmieniają barwę z jasnozielonej na średniozieloną, a jesienią przybierają odcienie od złocistożółtego przez pomarańczowy po purpurowoczerwony, tworząc niezwykle barwny spektakl. Bardzo niepozorne kwitnienie przypada na maj. Kwiaty wyrastają naprzeciwko liści, w postaci grona o długości od 8 do 12 cm, złożonego z drobnych, niepozornych, żółtozielonych kwiatów o 5 wystających pręcikach. Jako odmiana samopylna, kwiaty obupłciowe zapylają się samodzielnie. Aby utworzyć grono, mięsiste, kuliste jagody osadzone są na osadce za pomocą małych szypułek. Pąki kwiatowe przemarzają już przy -2 °C, jednak dość późne kwitnienie tej odmiany sprawia, że prawie nie zagrażają jej wiosenne przymrozki. Ta mrozoodporna roślina wytrzymuje temperatury sięgające około -20 °C, ale nie lubi letniej wilgoci, która sprzyja pojawianiu się plam na liściach i owocach (mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy liści i gron). Odmianę tę można uprawiać w całej Francji, na słonecznym i ciepłym stanowisku, w głębokiej, przepuszczalnej glebie, nawet ubogiej, suchej i wapiennej.

Winorośl 'New York Muscat' jest odmianą plenną i silnie rosnącą, szybko wchodzącą w owocowanie – około 2–3 roku, a pełnię możliwości osiągającą po 7–8 latach. Należy jednak ograniczyć cięcie, aby jej nie osłabić. Aby owoce pięknie się wybarwiły, można lekko przerzedzić liście. Zbiory, równomierne i obfite, przypadają na cały wrzesień, przy czym ich termin różni się w zależności od regionu i klimatu. Owoce należy zbierać dopiero po osiągnięciu pełnej dojrzałości, ponieważ później już nie dojrzewają. Grona trzeba ostrożnie odcinać sekatorem wraz z szypułką. Jeden egzemplarz może wytwarzać od 20 do 30 kg owoców rocznie, zależnie od sposobu prowadzenia winorośli. Winogrona można przechowywać tylko przez kilka dni w chłodnym miejscu lub w lodówce.

Jędrne, soczyste, słodkie i lekko kwaskowate winogrona odmiany ‘New York Muscat’ doskonale nadają się do jedzenia na surowo. Są również idealne do przygotowania konfitur, galaretek i soków owocowych, a także clafoutis, ciast, flanów i keksów. Można je dodawać do sałatek z innymi owocami oraz podawać do dań wytrawnych z drobiu (indyka, kurczaka, przepiórki, kaczki…). Doskonale komponują się z serami, endywią, orzechami i surową szynką. Zawierają od 16 do 18 g węglowodanów (glukozy i fruktozy) w 100 g, dlatego są owocami kalorycznymi (około 80 kcal/100 g). Zawarte w nich witaminy B (B2, B6) i C, przeciwutleniacze fenolowe, błonnik, mangan, potas, wapń i magnez, a także znaczna ilość żelaza, sprawiają, że winogrona są cennym składnikiem zdrowej diety. To zdrowe, naturalne i smaczne owoce.

Oprócz walorów owocowych winorośl New York Muscat może pełnić funkcję dekoracyjną, gdy jest prowadzona przy altanie, pergoli lub murze. W przypadku uprawy w środowisku miejskim można bez problemu uprawiać jeden egzemplarz winorośli w doniczce na balkonie lub tarasie, przywiązany do podpory i odpowiednio pielęgnowany, w nasłonecznionym miejscu. W takich warunkach winorośl ma niezaprzeczalne walory ozdobne. Aby cieszyć się winogronami deserowymi od sierpnia do października, można połączyć ją z innymi odmianami, w tym z wcześniejszymi, takimi jak Chasselat doré, Chasselat rosé, Roi des précoces, Centennial Seedless, Perlette i Madeleine Royal, lub późniejszymi, takimi jak Alphonse Lavallée, Centennial Seedless, Exalta, Muscat d'Alexandrie, Muscat de Hambourg i Sultanica bianca. Jednak ze względu na różnorodność asortymentu winorośli łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym upodobaniom.