Dryas drummondii Grandiflora - Dębik Drummonda

Dębik Drummonda 'Grandiflora' to odmiana uprawna górskiej byliny, wyjątkowo mrozoodporna. Rośnie dość wolno, z czasem tworząc piękny, zimozielony dywan w ciemnozielonym kolorze. Od maja wytwarza pojedyncze kwiaty w jasnożółtym kolorze, czasem przechodzącym w kremowobiałą barwę, dobrze widoczne na tle ciemnych liści. Jako roślina niewymagająca pielęgnacji, zadowala się ubogimi glebami, dobrze rośnie na podłożu wapiennym i w pełnym słońcu. Doskonale nadaje się do skalniaków w chłodnym klimacie, rozwija się w glebie dobrze przepuszczalnej i nie toleruje letnich upałów w cieplejszych regionach.

Dębik to mało znany przedstawiciel rozległej rodziny różowatych, do której należą nie tylko dzikie rośliny, takie jak krwiściągi (Sanguisorba), lecz także liczne rośliny ozdobne (wiązówki, złotliny, irgi...) oraz większość naszych drzew owocowych, od wiśni po jabłonie, a także truskawki (poziomki i truskawki). Spośród 5000 opisanych gatunków różowatych dębik reprezentowany jest zaledwie przez trzy...
Dryas drummondii pochodzi z Alaski, Kanady i północnych Stanów Zjednoczonych, co wyjaśnia jego niezwykłą mrozoodporność, sięgającą -45 °C! Ten dziki gatunek rośnie na otwartych, jasnych, czasem wilgotnych, lecz zawsze dobrze przepuszczalnych stanowiskach. Toleruje wiatr i jest rośliną pionierską, która często jako pierwsza zasiedla obszary odsłonięte po ustąpieniu lodu, tereny osuwiskowe oraz świeżo naruszone gleby alpejskie. Podobnie jak bobowate, ta niewielka roślina z rodziny różowatych żyje w symbiozie z bakteriami znajdującymi się na jej korzeniach, zdolnymi do wiązania azotu atmosferycznego. Dzięki temu może zadomowić się na bardzo ubogich glebach. Dobrze znosi podłoże wapienne, kamieniste stanowiska oraz suszę po odpowiednim ukorzenieniu. Ta niewielka, wytrzymała roślina tworzy zimozielony dywan o średnicy 45 cm. W zależności od wysokości nad poziomem morza i klimatu, od maja do lipca wytwarza małe, żółte kwiaty o średnicy 1,5–2,5 cm, które przyciągają owady zapylające.
Jak wskazuje nazwa, odmiana 'Grandiflora' wytwarza większe kwiaty, których średnica wynosi jednak zaledwie 2–3 cm. Ich barwa wyraźnie kontrastuje z ciemnozielonymi liśćmi. Podobnie jak gatunek botaniczny, roślina rośnie dość wolno, zwłaszcza w pierwszych latach, gdy rozwija system korzeniowy. Później bylina przyrasta od 5 do 15 cm rocznie, wytwarzając płożące łodygi, które ukorzeniają się w węzłach. Małe, zimozielone liście są nieco skórzaste, a ich falisty brzeg i dość wyraźne unerwienie nadają im wygląd przypominający liście dębu. Około maja dobrze wybarwione na żółto pąki kwiatowe rozwijają się w pojedyncze korony złożone z 8–10 płatków, otaczających obfite, intensywnie żółte centrum pręcików. Płatki mają barwę od jasnożółtej po bladożółtą lub kremowobiałą, zależnie od egzemplarza. Kwitnienie przypada zazwyczaj na maj i czerwiec, nieco wcześniej niż u dzikiego gatunku. Po nim pojawiają się puchate owoce, które z botanicznego punktu widzenia są niełupkami zebranymi w główkowate owocostany. Mają srebrzystoszary kolor i lśnią w słońcu, podobnie jak owoce powojnika tanguckiego.

Dębik Drummonda 'Grandiflora' to cenna bylina do uprawy w chłodnym klimacie. Posadź ją w słońcu, na skarpie skalniaka, aby zapewnić jej przepuszczalne warunki, których potrzebuje. Otocz ją roślinami o podobnych wymaganiach, takimi jak przelot górski 'Rubra', kolejna bylina zadarniająca, której karminowoczerwone kwiaty pojawiają się od czerwca do sierpnia. Dobrym towarzyszem będzie także komonica zwyczajna, której dość jasne, zielone liście będą kontrastować z ciemnozielonym ulistnieniem Twojego dębika, a złocistożółte kwiaty, przypominające kwiaty groszku szerokolistnego, będą rozwijać się przez całe lato. Warto pomyśleć również o mydlnicy z Montpellier, która nie ma sobie równych w tworzeniu dywanów różowych kwiatów od maja.