Lagunaria patersonii

Lagunaria patersonii, znana również jako ketmia z wyspy Norfolk ze względu na swoje australijskie pochodzenie, to niewielkie, zimozielone drzewo o wielu zaletach. Ozdobiona bardzo efektownym letnim kwitnieniem, mało wymagająca co do rodzaju gleby, jest doskonale odporna na słony aerozol i po zadomowieniu dość dobrze znosi suszę letnią. Jeśli nie sadzi się jej częściej w naszych ogrodach, wynika to z jej niewielkiej odporności na mróz — ginie już przy -5°C. Latem, dzięki ślicznym kwiatom ketmii w perłoworóżowym kolorze, wyrastającym w kątach każdego oliwkowozielonego liścia, jest równie urocza jak kamelia japońska zimą czy wiśnia piłkowana na początku wiosny! Doskonale sprawdzi się jako soliter w niewielkim ogrodzie nad morzem. Powolny wzrost i dobra tolerancja cięcia pozwalają uprawiać ją przez wiele lat w dużym pojemniku. Dzięki temu ogrodnicy z chłodniejszych regionów mogą cieszyć się jej pięknym kwitnieniem w ciepłej porze roku na tarasie, a podczas silnych mrozów przenieść ją do szklarni nieogrzewanej lub słabo ogrzewanej werandy.

Lagunaria patersonii (synonimy: Hibiscus patersonius, Solandra squamea) to niewielkie drzewo należące do rodziny ślazowatych, podobnie jak malwy i prawoślaz. Pochodzi z Australii, a dokładniej z wysp Norfolk i Lord Howe oraz z Queenslandu. Ma ładny pokrój piramidalny i po wielu latach osiąga około 5 m wysokości oraz 2 m szerokości. Wytwarza owalne, skórzaste liście pokryte szarymi włoskami, gęściej występującymi na spodzie. Liście mają od 5 do 10 cm długości; ich górna strona jest oliwkowozielona, natomiast dolna — bardziej szara i bardzo owłosiona. Kwitnienie rozpoczyna się pod koniec czerwca i trwa około 2 tygodni. Pojedyncze kwiaty o średnicy 5 cm składają się z 5 odgiętych płatków o woskowej fakturze, ułożonych w kształt otwartej czarki. Otaczają one centralną kolumnę złożoną ze słupka i żółtych pręcików. Kwiaty rozwijają się w świeżym różowym kolorze, a następnie w miarę dojrzewania stają się niemal białe. Po kwitnieniu pojawia się wiele owoców będących torebkami. Każda z nich utrzymuje się na drzewie przez kilka miesięcy, jest wyścielona włoskami uznawanymi za drażniące dla skóry i zawiera gładkie nasiona w jasnopomarańczowym kolorze.

Lagunaria patersonii jest ceniona w uprzywilejowanym klimacie lub w dużym pojemniku za piękno kwitnienia, mimo że trwa ono dość krótko. Łatwa w uprawie i dobrze znosząca słony aerozol, doskonale nadaje się do sadzenia w żywopłocie chroniącym przed wiatrem w ogrodzie nadmorskim. Posadzona w miejscu wystawionym na działanie wiatru, czasami przybiera nieco zniekształcony, powyginany i poskręcany pokrój o niezwykłej formie. W kwitnącym żywopłocie można zestawić ją z Feijoa, Lagerstroemia, Sophora davidii i mirt zwyczajny 'Pumila'. Na tarasie może na przykład rosnąć w towarzystwie oleandra pospolitego, Melaleuca gibbosa i brezylki cytrynowej.