Malus Tina

Jabłoń japońska 'Tina' to bardzo ładna, karłowa odmiana wywodząca się z azjatyckiego gatunku botanicznego Malus toringo, nazywanego także Malus sieboldii var. sargentii. Ta jabłoń ozdobna pozostaje niska, osadzona na krótkim pniu, i rozwija szeroko zaokrągloną koronę, która w kwietniu i maju pokrywa się różowymi pąkami otwierającymi się w śnieżnobiałe, pachnące kwiaty. Jesienią jej liście przybierają piękne złociste barwy, a jednocześnie zaczynają lśnić liczne, drobne jabłuszka przypominające wiśnie, o intensywnie czerwonej barwie. Przy odrobinie cierpliwości i wyczucia można uformować ją jak olbrzymie bonsai, a jej pozbawiona liści, ciemna zimowa sylwetka nabiera niezwykle japońskiego charakteru. Ta rzadko spotykana i odporna na choroby odmiana zdecydowanie zasługuje na szczególne miejsce w małym ogrodzie, na środku rabaty, a nawet w dużym pojemniku na tarasie.

Jabłonie ozdobne wywodzą się z różnych gatunków botanicznych rodzaju Malus należącego do rodziny różowatych. Mrozoodporne, niewymagające i łatwe w uprawie, jabłonie ozdobne zadowalają się zwykłą glebą ogrodową, ale preferują ziemię gliniasto-piaszczystą, głęboką, pulchną i świeżą, a także słoneczne stanowiska. Po zadomowieniu doskonale znoszą nawet całkowite zaniedbanie, zachowując przy tym swój hojny charakter. Powstało bardzo wiele odmian uprawnych, zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych; są one coraz bardziej efektowne, a także coraz odporniejsze na choroby.

'Tina' jest potomkiem Malus sieboldii var. sargentii, pochodzącego z Korei i Japonii. Ten duży krzew lub małe drzewo rozwija sękate pędy oraz jeden lub kilka pni zwieńczonych szeroką, gęstą koroną. Nadaje to jabłoni charakterystyczną, grzybkowatą sylwetkę, tworzącą zwartą i nieco nieregularną masę. Roślina często rozrasta się bardziej na szerokość niż na wysokość. Jej średnie wymiary w wieku dojrzałym wynoszą około 2,50 m wysokości i 2,75 m szerokości. Rozwija sękate drewno pokryte początkowo gładką, a następnie szorstką, ciemnobrązową korą, która z wiekiem łuszczy się.

Kwitnienie przypada na koniec kwietnia lub początek maja i przybiera postać licznych jasnoróżowych pąków. Otwierają się one w kwiaty pojedyncze,  o średnicy od 3,5 do 4 cm, czysto białe. Ckwiaty zebrane w małe bukiety rozwijają się jednocześnie z młodymi liśćmi. Po kwitnieniu powstaje mnóstwo drobnych jabłek przypominających wiśnie o średnicy 1 cm. Dojrzewają pod koniec lata, przybierając jaskrawoczerwoną, lśniącą barwę. Bardzo chętnie zjadane przez ptaki owoce pozostają na krzewie przez połowę zimy, aż do grudnia. Liście, opadające na zimę, są owalne, ułożone naprzemianlegle i ząbkowane; do końca lata mają ciemnozielony kolor, a przed opadnięciem przebarwiają się na złocistożółto. Warto podkreślić, że odmiana ta wykazuje doskonałą odporność na choroby jabłoni, takie jak zaraza ogniowa, rdza, parch i mączniak prawdziwy.

Jabłoń 'Tina', podobnie jak wiele jabłoni ozdobnych, jest dobrym zapylaczem dla wcześnie kwitnących jabłoni owocowych. To małe drzewo o nieco powyginanej sylwetce ma znacznie wyrazistszy charakter niż większość wiśni ozdobnych. Jego obfite kwitnienie może trwać krócej niż kwitnienie tych ostatnich, ale rekompensują to piękne jesienne liście, blask owoców i wyjątkowy pokrój. Znajdzie miejsce w ogrodzie średniej lub niewielkiej wielkości, oczywiście jako soliter, jeśli zostanie umiejętnie przycięta, aby podkreślić jej parasolowaty pokrój. Pozostawiona bez formowania, jej zaokrąglona masa wtopi się w kwitnący żywopłot, któremu mogą towarzyszyć na przykład duże róże krzewiaste lub róże pnące prowadzone jak krzewy, zimozielone kaliny i lilaki. Jeśli dysponujesz odpowiednią ilością miejsca, jabłonie ozdobne posadzone w dużym żywopłocie na skarpie wzdłuż zagłębionej alei stworzą niemal baśniowy obraz nie tylko wiosną, lecz także jesienią, dzięki często zachwycającym barwom pod koniec sezonu.