Malus trilobata

Jabłoń libańska (Malus trilobata) to gatunek jabłoni, ozdobny przede wszystkim dzięki małym żółtym, a następnie czerwonym owocom, które zdobią ogród aż do początku zimy! Jest to małe drzewo o regularnym, piramidalnym pokroju, dzięki czemu szczególnie dobrze nadaje się do małych ogrodów i sadzenia w szpalerze. Jego pojedyncze, białe kwiaty pojawiają się w czerwcu i przyciągają liczne owady zapylające, a owoce są chętnie zjadane przez ptaki. Jego małe, trójklapowe liście o ciemnozielonej barwie przebarwiają się na żółto i jaskrawoczerwono przed opadnięciem jesienią. To silnie rosnący i mrozoodporny gatunek, który przystosowuje się do wszystkich rodzajów zwykłej gleby, na stanowisku słonecznym lub w półcieniu.

Jabłonie ozdobne wywodzą się z różnych gatunków botanicznych rodzaju Malus należących do rodziny różowatych. Mrozoodporne, mało wymagające i łatwe w uprawie, jabłonie ozdobne zadowalają się zwykłą glebą ogrodową, ale preferują ziemię gliniasto-piaszczystą, głęboką, pulchną i świeżą oraz słoneczne stanowiska. Po zadomowieniu doskonale znoszą nawet całkowite zapomnienie, zachowując przy tym swój obfity charakter. Powstało bardzo wiele odmian,  w Europie, a także w Stanach Zjednoczonych — coraz bardziej efektownych, a jednocześnie odporniejszych na choroby. Malus trilobata, czyli jabłoń libańska, to gatunek pochodzący z północno-wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Wprowadzony do uprawy we Francji w 1877 roku, bywa jeszcze klasyfikowany pod nazwą Eriolobus trilobata. 

Jabłoń libańska to duży krzew lub małe drzewo, które w młodości ma wyprostowany, a następnie piramidalny pokrój. Z czasem korona zaokrągla się, przypominając sylwetkę szerokiej piramidy. Jej średnie wymiary w wieku dojrzałym wynoszą około 6 m wysokości i 3 m szerokości.  Zachowuje harmonijny kształt bez konieczności cięcia i wytwarza cienkie gałęzie pokryte szarobrązową korą.

Kwitnienie rozpoczyna się w czerwcu, w postaci licznych białych pąków. Rozwijają się z nich pojedyncze kwiaty o średnicy od 2,5 do 3,5 cm, w białym kolorze, z żółtymi pręcikami i pomarańczowobrązowymi pylnikami, osadzone na pięknych, czerwonawych szypułkach. Po kwitnieniu następuje tworzenie mnóstwa małych, żółtych, a następnie czerwonych jabłek, zaokrąglonych i lekko owalnych, o średnicy około 2 cm. Owoce te, bardzo chętnie zjadane przez ptaki, pozostają na krzewie aż do początku zimy. Liście, opadające na zimę, są trójklapowe, o klapowanym i ząbkowanym brzegu, z wyglądu przypominające liście głogu lub klonu. Mają ciemnozieloną barwę, a jesienią przebarwiają się na żółto i jaskrawoczerwono.

Jabłoń libańska, podobnie jak wiele jabłoni ozdobnych, jest dobrym zapylaczem dla jabłoni owocowych o wczesnym kwitnieniu. Jej kwitnienie, niezbyt obfite, ale pełne blasku, przedłuża się dzięki pięknu jesiennego ulistnienia oraz owoców. Pokrój dodatkowo podkreśla urok tej niezwykłej rośliny o wyjątkowym charakterze. Znajdzie miejsce w ogrodzie od małego do dużego, w nieformowanym żywopłocie, w towarzystwie na przykład dużych róż krzewiastych lub pnących prowadzonych jako krzewy, zimozielonych kalin i lilaków. Jeśli dysponujesz odpowiednią ilością miejsca, jabłonie ozdobne posadzone w dużym żywopłocie na skarpie wzdłuż zagłębionej alejki tworzą wiosną i jesienią niemal baśniowy obraz, zachwycając często wspaniałymi barwami pod koniec sezonu.