Leptospermum Jubilee

Manuka 'Jubilee' (Jubilée) to niezwykle obficie kwitnąca, mało wymagająca odmiana drzewa herbacianego o naturalnie wyprostowanym, zwartym pokroju, łatwa do wkomponowania w grupę kwitnących krzewów. Ten zimozielony krzew dosłownie obsypuje swoje gałązki niezliczonymi drobnymi, pełnymi kwiatami w pięknym purpuroworóżowym kolorze, z małym, ciemnym środkiem. Kwiaty rozwijają się gęsto, jeden obok drugiego, wśród drobnych liści, które wiosną mają brązowe zabarwienie, a później stają się zielone. Są aromatyczne po roztarciu i atrakcyjne przez cały rok. Uprawę w otwartym gruncie należy rezerwować dla obszarów o łagodnym klimacie, także nad morzem, jednak roślina bardzo dobrze rośnie w donicach, które można przenieść na zimę do osłoniętego miejsca. Dzięki temu ogrodnicy z chłodniejszych regionów mogą cieszyć się jej obfitym kwitnieniem przez cały sezon.

Pochodząca z dalekiego południowo-wschodniego krańca Australii i Nowej Zelandii manuka, nazywana także mirt zwyczajny Nowej Zelandii i znana pod angielską nazwą tea tree, jest spokrewniona z mirtami śródziemnomorskimi, goździkowcem i eukaliptusem. Należy do tej samej rodziny, mirtowatych, i podobnie jak te rośliny lubi ciepło, a jej liście są bogate w olejek eteryczny. W naturze rośnie w regionach o łagodnym klimacie oceanicznym, ale także w suchych lasach, najczęściej na ubogiej w minerały, wymytej i raczej kwaśnej glebie. Tworzy duży krzew osiągający 3 m wysokości i szerokości.

Odmiana 'Jubilee' ma wyprostowany, krzaczasty pokrój i pełne kwiaty w intensywnie różowym kolorze. Krzew osiąga średnio 1,25 m wysokości i 90 cm szerokości. Ma lekko aromatyczne, naprzemianległe, pojedyncze, zaostrzone i dość małe liście o długości 1,5 cm. Podczas rozwijania mają brązowe zabarwienie, a później przybierają zielony kolor z brązowym odcieniem. Całe ulistnienie zachowuje brązowawy koloryt. Lekko pachnące kwiaty, dostarczające pszczołom zarówno pyłku, jak i nektaru, pojawiają się przez 5–6 tygodni, od kwietnia do czerwca w cieplejszych regionach, a na wybrzeżu Atlantyku później. Składają się z licznych purpuroworóżowych płatków otaczających ciemny środek i mogą osiągać średnicę od 2 do 3 cm. Po kwitnieniu pojawiają się drobne torebki uwalniające delikatne, wydłużone nasiona. Krzew można lekko przyciąć po kwitnieniu, od maja do lipca.

Drzewo herbaciane 'Jubilee' znosi spadki temperatury do -8 °C, jednak jego części nadziemne mogą zostać uszkodzone już przy -5 °C. Wybierz dla niego osłonięte miejsce w pełnym słońcu, ale nie nadmiernie nagrzewające się. Dobrze znosi bryzę morską, dzięki czemu jest pięknym krzewem do ogrodów nadmorskich. Preferuje gleby neutralne do kwaśnych, ale według niektórych specjalistów od roślin śródziemnomorskich toleruje także gleby gliniasto-wapienne, pod warunkiem że są lekkie, limonowe i dobrze przepuszczalne.

Manukę 'Jubilee' sadzi się na rabacie lub w grupie krzewów, w połączeniu z innymi krzewami australijskimi albo nowozelandzkimi, takimi jak Callistemon, Grevillea i kuflik, ale także z gatunkami południowoafrykańskimi. Gomphostigma White Candy, anielskie wędki, aloes drzewiasty, ślaz przylądkowy oraz Melianthus major powinny dobrze rosnąć w podobnych warunkach. Roślina może również zostać wykorzystana do utworzenia średniej wysokości zimozielonego żywopłotu, nie wyższego niż 2 m, w towarzystwie mirtów, wysokich czystków (Cistus laurifolius, Citus (x) aguilari), Feijoa i Olearia. W regionach o bardzo mroźnych zimach manukę uprawia się w donicy i przez całą zimę przechowuje w miejscu nieprzemarzającym.

Uwaga:

Nazwa Leptospermum oznacza „cienkie nasiono”, a swoją angielską nazwę zwyczajową tea tree, czyli drzewo herbaciane, manuka zawdzięcza kapitanowi Cookowi i jego załodze, którzy używali jej liści jako środka zapobiegającego szkorbutowi.