Leptospermum Karo Silver Ice

Manuka 'Karo Silver Ice' to dość nowa, hybrydowa odmiana manuki, tworząca duży krzew, który wygląda, jakby był pokryty srebrzystym śniegiem. Zawdzięcza to obfitemu i długiemu kwitnieniu na biało, złożonemu z mnóstwa drobnych, miseczkowatych kwiatów o nieskazitelnie białej barwie, a także szarozielonym liściom obficie pokrytym srebrzystymi włoskami. Całość jest niezwykle świetlista. Ten zimozielony krzew można uprawiać w otwartym gruncie w łagodnym klimacie, w glebie dobrze przepuszczalnej, niezbyt wapiennej do kwaśnej, także na terenach nadmorskich. Bardzo dobrze znosi uprawę w donicach, które na zimę można przenieść w osłonięte miejsce, dzięki czemu ogrodnicy z chłodniejszych regionów mogą podziwiać jego urodę na tarasie lub balkonie przez cały sezon.

Manuka 'Karo Silver Ice' to odmiana hodowlana wyhodowana w połowie lat 80. XX wieku. Powstała ze skrzyżowania L. rotundifolium ‘Jervis Bay’ i L. lanigerum var. lanigerum. Manuki są spokrewnione z śródziemnomorskimi mirtami, goździkowcem i eukaliptusem. Wszystkie należą do rodziny mirtowatych i łączy je zamiłowanie do ciepła oraz tolerancja na suche i ubogie gleby. Roślina ma gęsty, rozłożysty, krzaczasty pokrój. Osiąga średnio 1 m 50 cm wysokości i szerokości, ale w optymalnych warunkach może dorastać nawet do 2 m. Ma naprzemianległe, pojedyncze, zaokrąglone i niewielkie liście, które w momencie rozwijania są białe, a później przybierają zieloną barwę, częściowo przesłoniętą przez liczne srebrzyste włoski. Całe ulistnienie ma zielonosrebrzysty kolor. Kwiaty są pojedyncze, miododajne i bardzo bogate w nektar. Pojawiają się przez 5–6 tygodni, od kwietnia do czerwca, w klimacie śródziemnomorskim, a później na wybrzeżu Atlantyku. Składają się z 5 białych płatków otaczających zielony środek i mogą osiągać średnicę 3–4 cm. Po kwitnieniu pojawiają się drobne torebki uwalniające delikatne, wydłużone nasiona. Ten krzew można lekko przycinać po kwitnieniu, od maja do lipca.

Manuka 'Karo Silver Ice' wytrzymuje temperatury do -10 °C, ale jej części nadziemne mogą zostać uszkodzone już przy -6 °C. Znajdź dla niej osłonięte miejsce w pełnym słońcu, ale nie narażone na nadmierny żar. Dobrze znosi zasolenie powietrza, dzięki czemu jest bardzo atrakcyjnym krzewem do ogrodów nadmorskich. Preferuje gleby neutralne do kwaśnych, ale według niektórych specjalistów zajmujących się roślinami śródziemnomorskimi znosi także gleby gliniasto-wapienne, o ile są lekkie, piaszczysto-gliniaste i odpowiednio przepuszczalne. 

Na rabacie lub w grupie krzewów możesz połączyć ją z innymi krzewami australijskimi i nowozelandzkimi, takimi jak Callistemon, Grevillea i kuflik, a także z gatunkami południowoafrykańskimi: Gomphostigma 'White Candy', anielskimi wędkami, aloesem drzewiastym, ślazem przylądkowym lub Melianthus major, które powinny dobrze rosnąć w tych samych warunkach. Może również wchodzić w skład średniej wysokości zimozielonego żywopłotu, nieprzekraczającego 2 m, w towarzystwie mirtów, dużych czystków (Cistus laurifolius, Citus (x) aguilari), Feijoa i Olearia.... W regionach o bardzo mroźnych zimach uprawiaj tę roślinę w donicy i przechowuj ją przez całą zimę w miejscu nieprzemarzającym.

Uwaga:

Nazwa Leptospermum oznacza „cienkie nasiono”. Angielską nazwę zwyczajową tea tree, czyli drzewo herbaciane, manuka zawdzięcza kapitanowi Cookowi i jego załodze, którzy wykorzystywali jej liście jako ochronę przed szkorbutem.