Myrtus luma

Luma (Myrtus luma), dziś znana jako Luma apiculata, to krzew pochodzący z Chile i Argentyny, preferujący chłód i łagodny klimat oceaniczny zamiast śródziemnomorskiej suszy. Ten duży krzew zimozielony ma wspaniałą korę w kolorze od cynamonowego do pomarańczowego, która z wiekiem złuszcza się, odsłaniając lśniące drewno. Jego drobne, ciemne i aromatyczne liście od połowy lata aż do jesieni otacza pachnąca chmura małych kremowobiałych kwiatów z wystającymi pręcikami. To wspaniały egzemplarz do posadzenia w dużej donicy na tarasie w chłodnym klimacie. W łagodnym klimacie dobrze rośnie w otwartym gruncie, w wilgotnej, ale przepuszczalnej glebie, na słońcu lub w półcieniu.

Luma, znana również jako Eugenia apiculata, Myrtus lechlerana lub Amomyrtus luma, to duży krzew osiągający w naturalnym środowisku ponad 9 m wysokości, jednak w uprawie rzadko przekracza 3 m wysokości i 1,5 m szerokości, tym bardziej że doskonale znosi cięcie. Jest to roślina z rodziny mirtowatych, spotykana dziko na wilgotnych zboczach Andów i w pobliżu cieków wodnych. W Europie najpiękniejsze egzemplarze rosną w ogrodach irlandzkich. Rośnie bardzo wolno, a jej pokrój jest naturalnie gęsty, rozgałęziony i silnie krzaczasty. Liście są zimozielone, okrągłe lub owalne, skórzaste i lekko aromatyczne. Osiągają najwyżej 2 cm długości i 1,5 cm szerokości. Początkowo mają miedzianą barwę, a następnie stają się ciemnozielone i lśniące. Mają wyraźnie zaznaczony nerw główny. Ten wyjątkowo miododajny krzew kwitnie obficie w pełni lata, od lipca–sierpnia do września–października. Małe, białe, kremowe lub różowawe, pachnące kwiaty mają 5 płatków i osiągają od 1 do 2 cm szerokości. Zebrane w zwarte grona po 3–5 sztuk, otwierają się, ukazując szerokie skupiska wystających pręcików. Pojawiają się w kątach liści, na pędach tegorocznych, a jesienią zastępują je małe, jajowate, mięsiste, jadalne i aromatyczne owoce, początkowo czerwone, a po dojrzeniu czarne. Niezwykła kora młodych roślin ma barwę od kasztanowej do rudawej, z czasem przechodzącą w pomarańczową i złuszczającą się płatami.

Mrozoodporna do około -8 °C luma jest wspaniałą rośliną do uprawy w oranżerii w chłodnym klimacie. W szklarni lub na werandzie stworzy z drzewkiem pomarańczowym, Tibouchina lub akacją niezwykle dekoracyjną kompozycję, przywodzącą na myśl pełne uroku i egzotycznych zapachów krajobrazy. W łagodnym klimacie, szczególnie na całym atlantyckim wybrzeżu naszego kraju, można sadzić ją jako soliter — w pełni na to zasługuje — lub z tyłu rabaty, nawet na skraju lasu. Można ją również posadzić w zimozielonym żywopłocie, w towarzystwie prusznika krzewiastego ('Italian Skyes', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), żarnowca kwitnącego wiosną, Leptospermum lub kuflików o czerwonych kwiatach (Callistemon citrinus 'Splendens').