Olearia paniculata

Olearia paniculata, nazywana również astrem drzewiastym ze względu na swoje drobniutkie, gwiazdkowate kwiaty, to piękny, zimozielony krzew do uprawy w łagodnym klimacie, ceniony za bujny wzrost, ładne, oliwkowozielone, silnie pofalowane liście oraz przyjemnie pachnące kwitnienie przypadające na późną jesień. Mało mrozoodporny, ale odporny na zasolenie i niewymagający pod względem rodzaju gleby, stanowi doskonały wybór do ogrodów nadmorskich, zarówno na wybrzeżu Atlantyku, jak i w cieplejszych regionach. Świetnie sprawdzi się w żywopłocie, ale dobrze zaprezentuje się również na dużej rabacie, na przykład w zestawieniu z krzewem o ciemnym ulistnieniu.

Olearia paniculata to piękny, rozgałęziony krzew o pokroju, osiągający w naszym klimacie 2–3 m wysokości i 1,50 m szerokości. Należy do rodziny astrowatych i pochodzi z obu wysp Nowej Zelandii — Północnej i Południowej — oraz ze wschodniej części przylądka Greymouth. W naturze rośnie w strefie przybrzeżnej, w górskiej makii i na obrzeżach lasów. Jego gałązki pokrywają owalne, skórzaste liście o bardzo pofalowanych brzegach, żółtozielone z wierzchu i białe do płowożółtych od spodu. Każdy liść ma 4–7,5 cm długości i 1,6–3 cm szerokości. Liście pozostają na roślinie również zimą. Kwitnienie przypada na październik i listopad, zależnie od klimatu. Bardzo drobne, intensywnie pachnące kwiaty, przypominające jasnobiałe jastruny z żółtym środkiem, są zebrane w luźne wiechy na końcach gałązek. Owocem jest niełupka zwieńczona puchem kielichowym, którą roznosi wiatr. Owoce nie są szczególnie dekoracyjne, dlatego warto usuwać je podczas lekkiego cięcia.

Mrozoodporna do około -8/-9 °C, Olearia paniculata może być sadzona w otwartym gruncie w naszych łagodniejszych regionach, a szczególnie w ogrodach nadmorskich. Można ją wykorzystać w średniej wysokości żywopłocie, w zestawieniu z innymi zimozielonymi krzewami, takimi jak krzewiaste pruszniki ('Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), oliwnik, manuka, Grevillea czy też kufliki o czerwonych kwiatach (Callistemon citrinus 'Splendens'). Dla ogrodników z chłodniejszych, bardziej kontynentalnych regionów pozostaje piękną rośliną do uprawy w oranżerii. W szklarni lub na werandzie stworzy z pomarańczą, mirtem zwyczajnym, Tibouchina lub akacją niezwykle dekoracyjny kwartet, przywodzący na myśl egzotyczne krajobrazy pełne uroku i zapachów. Szczególnie udane jest jej zestawienie z prusznikiem 'Tuxedo' o ciemnym ulistnieniu.