Świdośliwa Martin

Świdośliwa olcholistna 'Martin' to najwcześniejsza odmiana świdośliwy olcholistnej, która oferuje największe owoce. Mają wyjątkowo słodki smak, pozbawiony typowego dla tych jagód „zielonego” posmaku. Nie przeszkadza im to być aromatycznymi, z nutami dojrzałych wiśni i migdałów. Są gotowe do zbioru już na początku lub w połowie czerwca, 7–8 tygodni po zachwycającym białym kwitnieniu. Krzew ma zwarty pokrój i nadaje się zarówno do uprawy w doniczce, jak i w owocowym żywopłocie formowanym lub swobodnym. Dobrze znosi gleby bardzo wapienne.

Pochodząca z Ameryki Północnej, od Alaski po Maine, świdośliwa olcholistna jest wytrzymałym krzewem należącym do dużej rodziny różowatych, odpornym na większość szkodników i ekstremalne mrozy. W naturze spotyka się ją zarówno wzdłuż cieków wodnych, jak i w znacznie mniej sprzyjających warunkach, na przykład na skalistych, wystawionych na wiatr zboczach. Jest rośliną preferującą gleby raczej kwaśne i świeże, ale okazuje się tolerancyjna i po zadomowieniu potrafi przystosować się do stosunkowo suchych i gorących lat. Aby uzyskać obfity zbiór, należy jednak zapewnić jej dość żyzną glebę oraz podlewać ją w razie potrzeby.

'Martin' rośnie dość wolno i jako młody krzew ma nieco luźny pokrój, który z czasem staje się bardziej zwarty. Osiąga 2 m wysokości i 1,5 m szerokości. Jego kora jest szara do brązowej, niekiedy z czerwonawym odcieniem. Początkowo gładka, z czasem staje się bardziej chropowata. Kwitnienie jest obfite w kwietniu i maju, na końcach młodych, nagich pędów lub takich, które są już pokryte bardzo młodymi liśćmi, zależnie od klimatu. Świdośliwa ta dość szybko zaczyna kwitnąć i owocować, już w trzecim lub czwartym roku. Białe kwiaty o 5 płatkach i żółtych pręcikach, o średnicy 2 cm, zebrane są w grona wzdłuż pędów. Po nich pojawiają się jadalne, kuliste owoce przypominające borówki, nazywane piridionami. Początkowo są czerwone, następnie niebieskie, a w czasie dojrzewania, od początku do połowy czerwca, stają się niemal czarne. Można je spożywać zarówno na świeżo, jak i po ugotowaniu, w konfiturach lub galaretkach. Mają wysoką wartość odżywczą; najnowsze analizy potwierdzają ich dużą zawartość związków antyoksydacyjnych, witamin i minerałów. Jagody świdośliwy mają krótki okres przechowywania. Można je spożywać na świeżo albo zamrozić, ususzyć lub zakonserwować, aby wykorzystać je później. Wystarczy jeden egzemplarz, aby uzyskać plon wynoszący od 3 kg do 7–8 kg owoców, zależnie od żyzności gleby, jednak często zaleca się posadzenie dwóch krzewów, aby poprawić zawiązywanie owoców.

Młode wiosenne liście są owłosione, a później stają się bardziej skórzaste. Początkowo mają piękny niebieskozielony kolor, a następnie jesienią przebarwiają się na żółto i opadają. Osiągają do 5 cm długości, są całobrzegie, owalne, ząbkowane na brzegach i ułożone naprzemianlegle na pędach.

Świdośliwa 'Martin' to wytrzymały, mało wymagający, a zarazem uroczy krzew owocowy, który zasługuje na miejsce w naturalnym, swobodnym lub owocowym żywopłocie; można ją także uprawiać w doniczce. Wykorzystuje się ją również jako roślinę drugiego planu na rabatach z bylinami lub niższymi krzewami. Doskonale komponuje się z jabłoniami i ozdobnymi wiśniami, zrzucającymi liście trzmielinami, pigwowcami japońskimi, wiosennymi tawułami, głogami, nieszpułkami, śliwami i wieloma innymi roślinami. Owocowy żywopłot możesz stworzyć, łącząc ją na przykład z jagodą kamczacką (Lonicera kamtschatica Sweet Myberry), jeżynami ogrodowymi, porzeczkami, czarnymi porzeczkami, żurawiną wielkoowocową (Vaccinium macrocarpon), borówkami, malinami, aronią, oliwnikiem wielokwiatowym i czarnym bzem.

Nazwa „Saskatoon”, będąca anglicyzacją słowa należącego do języka ludu Kri, może być tłumaczona jako „owoc drzewa o wielu gałęziach”. Owoc ten dał nazwę kanadyjskiemu miastu Saskatoon.