Dasylirion meksykański longissimum

Dasylirion longissimum to zimozielona roślina o drzewiastym pokroju, spokrewniona z jukkami i agawami. Jej wyjątkowo architektoniczny pokrój naprawdę efektownie prezentuje się w suchym, żwirowym ogrodzie, a także na tarasie lub patio, gdy roślina zostanie posadzona w dużej donicy. Ta fascynująca roślina tworzy na szczycie krótkiego pnia (trzonu) mnóstwo długich, elastycznych liści, nieco przypominających liście sitów. Liście promieniście wyrastają ze środka rozety, która z czasem tworzy szeroką kulę o średnicy 1,20 m. Starsze egzemplarze kwitną niezwykle efektownie, wytwarzając ogromny pęd kwiatostanowy, który może przekraczać 4 m wysokości. Jest to roślina łatwa w uprawie na suchej, ubogiej, nawet wapiennej glebie. Jej mrozoodporność zależy przede wszystkim od drenażu gleby.

Pochodzące ze skalistych wzgórz i górskich obszarów północnego Meksyku, Arizony i Teksasu Dasylirion longissimum może wytrzymać temperatury od -8 do -10 °C w przepuszczalnej glebie, w naszych ogrodach narażonych na zimowe opady, a także toleruje długie okresy letniej suszy. Jest to kłączowa roślina z rodziny agawowatych, rosnąca powoli w suchej glebie i szybciej w wilgotnej. Młode rośliny tworzą kudłatą, bardzo gęstą kulę. Po wielu latach mogą wytworzyć pień o wysokości od 1 do 1,50 m, pokryty brązowymi pozostałościami dawnych liści. Pień często z czasem się pokłada, ale roślina nadal rośnie. Na pniu znajduje się duża, kulista korona o szerokości od 1 do 1,50 m, złożona z kilkuset promieniście ułożonych, cienkich, elastycznych i pozbawionych kolców liści. Liście są długie, równowąskie, skórzaste i ciemnozielone. Kwitnienie następuje po 10–15 latach uprawy, latem. Spomiędzy liści, ze środka rozety, wyrasta cienki, wyprostowany pęd kwiatostanowy. Drobne, żółtawe kwiaty są ciasno ułożone wzdłuż pędu. Kwiatostan długo utrzymuje się na roślinie, często aż do zimy. Rośliny męskie różnią się od żeńskich. Podlewane latem Dasylirion wykazuje spektakularny wzrost. Miejsce dla tej rośliny trzeba wybrać starannie i później już jej nie przesadzać: jej delikatny system korzeniowy bardzo źle znosi naruszanie i wyjątkowo źle toleruje przesadzanie.

Dasylirion longissimum wymaga dużej ilości słońca oraz bardzo przepuszczalnej, a nawet ubogiej i suchej gleby. Szczególnie nie służą mu ciężkie, zimą podmokłe gleby. Znajdzie miejsce na dużej, suchej skarpie, na szczycie dużego skalniaka w stylu egzotycznym lub nowoczesnym, a nawet w pobliżu basenu, jeśli gleba zostanie odpowiednio przygotowana. Ta duża roślina będzie po prostu zachwycająco wyglądać jako soliter, w towarzystwie dywanów z rogownic, Cerastostigma plumbaginoides, słonecznic lub murawy z odpornej na suszę trawy Zoyzia tenuifolia, zwanej trawą maskareńską. Można ją również łączyć z agawami, opuncjami, dość mrozoodpornymi kaktusami kolumnowymi (Cleistocactus strausii, Cylindropuntia imbricata) oraz równie efektownymi i niewymagającymi aloesami krzewiastymi. Doskonale nadaje się do uprawy w donicach, co pozwala chronić ją przed zimnem i wilgocią w okresie zimowym.