Wiciokrzew tatarski Arnold Red

Suchodrzew tatarski 'Arnold Red', czyli suchodrzew tatarski, to krzew o wzniesionym, krzaczastym pokroju, którego efektowne, purpurowoczerwone kwitnienie wiosną latem ustępuje miejsca szkarłatnym owocom. Ten krzew przystosuje się do każdej gleby i każdego stanowiska.

Pochodzący z Kaukazu, z południowej Rosji i Azji Środkowej, suchodrzew tatarski należy do rodziny przewiertniowatych. Tworzy bardzo wytrzymały krzew o wysokości od 2 do 3 m i szerokości do 2,50 m. Rośnie od średnio szybko do szybko.

Suchodrzew tatarski 'Arnold Red' to krzew liściasty o wzniesionych, krzaczastych pędach i rozłożystym pokroju. Od czerwca do sierpnia w kątach liści, wzdłuż pędów, pojawiają się małe, pojedyncze, dwuwargowe kwiaty w kolorze białym, różowym i purpurowoczerwonym. Po tym efektownym kwitnieniu latem pojawiają się drobne owoce, od szkarłatnoczerwonych do pomarańczowożółtych, które wyraźnie odcinają się na tle dość ciemnych, sinozielonych liści. Krzew ma piękną szarawą korę, która z wiekiem się złuszcza.

Posadź suchodrzew tatarski 'Arnold Red' w każdej glebie, także wapiennej, od suchej do świeżej. Krzew dobrze rośnie w półcieniu lub na słońcu, jednak kwitnienie będzie obfitsze na słonecznym stanowisku. Cięcie nie jest konieczne, z wyjątkiem usuwania martwych pędów lub korygowania zbyt luźnego pokroju. Przytnij go po kwitnieniu — nie zaszkodzi to w żaden sposób zdrowiu rośliny. Krzew bywa atakowany przez mszyce.

Suchodrzew tatarski znajdzie miejsce w każdym ogrodzie: w nieformowanym żywopłocie, na rabatach z krzewami, a nawet jako soliter. Ptaki chętnie zjadają jego jagody i znajdują schronienie w jego koronie. Możesz połączyć go w wiosennej kompozycji z budlejami o różnobarwnych kwiatach, krzewuszką, Chaenomeles × superba, żyliszkiem, enkiantem dzwonkowatym, obielą wielkokwiatową, forsycją lub Kolkwitzia.
 

Suchodrzew tatarski zadomowił się w Europie i Ameryce Północnej. We Francji występuje w Île-de-France (77, 78, 95) oraz na Górnej Korsyce.