Salix kurilensis - Wierzba kurylska

Wierzba kurylska (Salix nakamurana subsp. kurilensis – synonim) to rzadko spotykany w uprawie gatunek botaniczny, powszechnie nazywany wierzbą z Wysp Kurylskich. Jest to niewielka wierzba płożąca o pokroju prostratym, wyróżniająca się dużymi, niemal okrągłymi liśćmi oraz wczesnym wiosennym kwitnieniem w postaci wzniesionych kotek. Ten krzew, odporny na nawet najsurowsze zimy, doskonale nadaje się do uprawy w klimacie górskim. Najczęściej wykorzystuje się go do obsadzania alpinarium lub skarpy, ale sprawdza się także jako roślina okrywowa.

Wierzba kurylska należy do rodziny wierzbowatych, podobnie jak wszystkie wierzby. Jest to gatunek botaniczny, który naturalnie występuje na Kamczatce, Wyspach Kurylskich oraz na japońskiej wyspie Hokkaido. To niewielki, bardzo niski krzew, osiągający 20 cm wysokości i mogący rozrastać się na powierzchni od 1 do 2 m². Wytwarza grube pędy z krótkimi międzywęźlami, lekko wzniesione, a następnie płożące się po ziemi. Jej liście są sezonowe: rozwijają się wiosną i opadają jesienią. Są dość duże, zaokrąglone, u nasady sercowate, mają 5 cm długości i szerokości. Ich blaszka liściowa jest sztywna, skórzasta, błyszcząca i bardzo owłosiona w momencie rozwijania się, później zaś lekko owłosiona. W czasie rozwijania młode liście są delikatnie zabarwione na jasnoróżowo. Jesienią żółkną przed opadnięciem. Ta niewielka wierzba kwitnie od końca marca do maja, zależnie od klimatu. Kwiatostany mają postać drobnych kwiatów zebranych w długie, wzniesione kotki o zielonkawobiałej barwie, osiągające około 5 cm długości. Kwiaty mają pręciki z białymi nitkami i czerwonymi pylnikami pokrytymi żółtym pyłkiem. Zależnie od klimatu kwitnienie pojawia się jednocześnie z rozwojem liści albo go poprzedza. Wierzba z Wysp Kurylskich jest mrozoodporna do -30 °C.

Wierzba Salix kourilensis to niewielki, dość wszechstronny krzew, który pasuje zarówno do ogrodów naturalistycznych, jak i nowoczesnych. Odmiana ta nadaje się również do uprawy w doniczkach i pojemnikach, do dekorowania balkonów, patiów i tarasów. W ogrodzie stabilizuje skarpy i alpinaria. Można ją łączyć z bylinami alpejskimi, takimi jak goryczka Gentiana acaulis, orlik alpejski czy chaber górski, albo z niewielkim krzewem, takim jak inna wierzba płożąca, czyli Salix repens.

Wśród wierzb występuje tak duża różnorodność form, rozmiarów i wymagań uprawowych, że każdy z pewnością znajdzie wśród nich egzemplarz odpowiedni do swojego ogrodu. Wierzba zawsze wnosi do ogrodu sielankowy, naturalny akcent, a zależnie od odmiany może być on bardzo oryginalny.