Cukinia Adrielle F1 - Vilmorin

Cukinia Adrielle F1 to bardzo plenna odmiana cukinii. Jej owoce są jasnozielone. W kuchni doskonale zachowują kształt po nadziewaniu. Mają bardzo dobry smak. Uprawę ułatwia dobra odporność na choroby. Siej od marca do maja. Zbieraj od lipca do października. Cukinie i dynie są niskokaloryczne, ale obfitują w witaminy, zwłaszcza prowitaminę A i witaminy z grupy B, a także w sole mineralne.

Pomarańczowe, zielone, czerwone, żółte, czarne, a nawet niebieskie, gładkie, żebrowane, brodawkowate, o delikatnej skórce itd. — dynie i cukinie zachwycają niezwykłą zmiennością kształtów, kolorów i rozmiarów, ponieważ krzyżują się z zadziwiającą łatwością. Dlatego istnieje tak wiele ich odmian. W języku potocznym określenie „dynia zimowa” obejmuje wszystkie rodzaje dyń o twardej skórce i delikatnie słodkim miąższu, takie jak dynia olbrzymia, dynia Hokkaido czy dynia zwyczajna. Określenie „dynie letnie” lub cukinie odnosi się do różnych odmian zbieranych, gdy są jeszcze młode, a ich skórka pozostaje delikatna. Owoce te spożywa się wraz z nasionami.
Wszystkie pochodzą z Ameryki i należą do wielkiej rodziny dyniowatych. Do Europy sprowadzono je w XVI wieku. Zazwyczaj są pnące i czepiają się wszelkich podpór za pomocą wąsów czepnych. Kwiaty żeńskie można odróżnić od męskich po dolnej zalążni, znajdującej się pod kwiatem i przypominającej zawiązek owocu. W wielu regionach kwiaty męskie zbiera się po zapyleniu, aby spożywać je nadziewane lub w cieście. Sposobów przyrządzania dyń i cukinii jest wiele: można je smażyć, przygotowywać jako zapiekankę, zupę lub danie nadziewane. Cukinie są ważnym składnikiem prowansalskiego ratatouille, włoskiej caponaty, maghrebskiego kuskusu i wielu charakterystycznych dań kuchni śródziemnomorskiej.

Zbiór: Dynie najlepiej zbierać po osiągnięciu dojrzałości, chyba że istnieje ryzyko gnicia. W takim przypadku dojrzewanie zakończą w pomieszczeniu. Cukinie zbiera się młode, świeże i jeszcze niedojrzałe. Wszystkie owoce należy delikatnie przenosić i chronić przed wszelkimi nacięciami oraz obiciami.

Przechowywanie: Cukinie można przechowywać po pokrojeniu na kawałki i zamrożeniu. Ich delikatna skórka nie nadaje się do przechowywania w całości. Dynie zimowe o twardej skórce można przechowywać przez kilka miesięcy i spożywać przez całą zimę. W przeciwieństwie do innych owoców i warzyw potrzebują ciepła, aby optymalnie się przechowywać. Nie trzeba odkładać ich w ciemne miejsce — równie dobrze można przechowywać je tam, gdzie będzie można podziwiać ich pełne, zaokrąglone kształty.

Mała rada ogrodnika: podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Nie będzie miał bezpośredniego kontaktu z glebą, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Dynie i cukinie szczególnie dobrze rosną również w lekko wilgotnej glebie. Pamiętaj więc, aby ściółkować podłoże wokół roślin, zwłaszcza w najcieplejszym okresie lata. Dynie i cukinie są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową pozostawiającą na powierzchni liści biały nalot przypominający meszek. Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Łącz dynie z roślinami z rodzaju Allium, takimi jak szczypiorek, cebula czy szalotka, albo z roślinami bobowatymi, dawniej określanymi jako strączkowe, takimi jak fasola czy groszek. Natomiast połączenie dyni z ogórkiem może zaszkodzić obu roślinom.