Cukinia włoska - Vilmorin

Cukinia niewytwarzająca pędów płożących z Włoch, nazywana również Coucourzelle, to odmiana o pokroju krzaczastym, niewytwarzająca pędów płożących. Jej zielone, żółto prążkowane owoce są wydłużone i gładkie. Aby w pełni cieszyć się ich walorami smakowymi, zbieraj je młode. Wysiewaj od kwietnia do czerwca. Zbieraj od lipca do października. Cukinie i dynie są niskokaloryczne, ale obfitują w witaminy, zwłaszcza prowitaminę A i witaminy z grupy B, a także w sole mineralne.

Pomarańczowe, zielone, czerwone, żółte, czarne, a nawet niebieskie, gładkie, żebrowane, brodawkowate, o delikatnej skórce itd. — dynie i cukinie zachwycają niezwykłą zmiennością kształtów, kolorów i rozmiarów, ponieważ krzyżują się z zaskakującą łatwością. Dlatego istnieje tak wiele ich odmian. W języku potocznym określenie dynie zimowe obejmuje wszystkie rodzaje dyń o twardej skórce i delikatnie słodkim miąższu, takie jak dynie zwyczajne, dynie Hokkaido i inne. Mianem dyń letnich lub cukinii określa się różne odmiany zbierane jeszcze młode, gdy ich skórka jest delikatna. Owoce te spożywa się wraz z nasionami.
Wszystkie pochodzą z Ameryki i należą do wielkiej rodziny dyniowatych. Do Europy sprowadzono je w XVI wieku. Zwykle wytwarzają pędy płożące i czepiają się różnych podpór za pomocą wąsów czepnych. Kwiaty żeńskie można odróżnić od męskich po dolnej zalążni, znajdującej się pod kwiatem i przypominającej zawiązek owocu. W wielu regionach kwiaty męskie zbiera się po zapyleniu, aby spożywać je nadziewane lub w cieście. Sposobów przyrządzania dyń i cukinii jest wiele: można je smażyć, panierować, zapiekać, dodawać do zup lub nadziewać. Cukinie doskonale sprawdzają się w prowansalskim ratatouille, włoskiej caponacie, maghrebskim kuskusie oraz wielu znanych daniach kuchni śródziemnomorskiej.

Zbiór: Dynie najlepiej zbierać po osiągnięciu dojrzałości, chyba że występuje ryzyko gnicia. W takim przypadku mogą dojrzewać w pomieszczeniu. Cukinie zbiera się młode, świeże i jeszcze niedojrzałe. Wszystkimi owocami należy obchodzić się ostrożnie, aby nie dopuścić do powstania nacięć ani uszkodzeń.

Przechowywanie: Cukinie można przechowywać po pokrojeniu na kawałki i zamrożeniu. Ich delikatna skórka nie nadaje się do przechowywania w całości. Dynie zimowe o twardej skórce można przechowywać przez kilka miesięcy i spożywać przez całą zimę. W przeciwieństwie do innych owoców i warzyw potrzebują ciepła, aby dobrze się przechowywać. Nie trzeba składować ich w ciemnym miejscu, dlatego równie dobrze można umieścić je tam, gdzie będzie można podziwiać ich dorodny pokrój.

Porada ogrodnika: Podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Nie będzie już miał bezpośredniego kontaktu z glebą, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Dynie i cukinie szczególnie dobrze rosną także w lekko wilgotnej glebie. Pamiętaj więc, aby ściółkować podłoże wokół roślin, zwłaszcza w najcieplejszym okresie lata. Dynie i cukinie są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową pozostawiającą na powierzchni liści biały nalot przypominający meszek. Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Sadź dynie w towarzystwie czosnku ozdobnego, takiego jak szczypiorek, cebula lub szalotka, albo roślin bobowatych, dawniej nazywanych strączkowymi, takich jak fasola czy groszek. Natomiast połączenie dyni z ogórkiem może zaszkodzić obu roślinom.