Groch karłowy Douce Provence - Vilmorin

Douce Provence to karłowa odmiana grochu wywodząca się z odmiany Petit Provençal. Wytwarza piękne strąki zawierające od 7 do 9 okrągłych, gładkich i raczej jasnozielonych ziaren. Jej smak nie wymaga już rekomendacji: słodka, delikatna i rozpływająca się w ustach, doskonale nadaje się do najróżniejszych zastosowań kulinarnych.
Ta bardzo wczesna odmiana zapewnia ogrodnikowi doskonały plon. Jeśli mieszkasz w regionie o łagodnych zimach, możesz wysiać Douce Provence już w październiku lub listopadzie. W pozostałych przypadkach wykonaj wysiew od lutego do kwietnia, aby cieszyć się zbiorami od kwietnia do lipca.

Groch jest jednoroczną rośliną warzywną należącą do rodziny bobowatych (dawniej motylkowatych), pochodzącą z Bliskiego Wschodu, gdzie uprawiano go już w bardzo odległej przeszłości. To jedno z najstarszych warzyw uprawianych w Europie i Azji. Przez długi czas spożywano go w postaci suszonej, po rozgnieceniu przed ugotowaniem, a jego świeże spożycie jest stosunkowo niedawnym zwyczajem.

Istnieje bardzo wiele odmian grochu: karłowych lub pnących (wymagających podpór), wytwarzających strąki wypełnione okrągłymi, gładkimi albo pomarszczonymi ziarnami. Groch gotuje się po wyłuskaniu, ponieważ pergaminowa łuska, w której zamknięte są ziarna, nie nadaje się do spożycia. W całości spożywa się wyłącznie groch cukrowy o płaskich, chrupiących i delikatnych strąkach.

Zasadniczo groch wymagający podpór jest bardziej plenny, ale dojrzewa później i wymaga ustawienia konstrukcji o wysokości od 1,5 do 2 m, po której będzie mógł się wspinać. Jego zbiór jest łatwy. Groch karłowy lub półkarłowy potrzebuje jedynie kilku rozgałęzionych gałęzi o długości od 50 cm do 1 m, które posłużą jako podpory. Niektóre nowsze odmiany, u których liście zostały w dużej mierze zastąpione przez wąsy czepne, utrzymują się samodzielnie, dlatego ustawienie podpór jest w ich przypadku opcjonalne.

Groch o gładkich ziarnach jest odporny na wiosenne chłody. Są to odmiany bardzo wczesne lub wczesne, które można wysiewać bardzo wcześnie, na przykład pod tunelem nantais, ale niezbyt dobrze znoszą nadmierne upały.

Do wysiewu pod koniec wiosny i na początku lata wykorzystuje się odmiany o pomarszczonych ziarnach, charakteryzujące się słodszym smakiem. Tolerują one upały i zapewniają dłuższe zbiory.

Groch jest bardzo cenionym wiosną warzywem, ale przy odpowiednim doborze odmian można go zbierać przez długi okres, od czerwca do września.

W kuchni groch można spożywać na surowo, ale tradycyjnie gotuje się go jako dodatek do mięsa i ryb lub wykorzystuje do przygotowania pysznych zup. Jest dość kalorycznym warzywem, ponieważ zawiera dużo węglowodanów, a także wiele błonnika, żelazo oraz witaminy C i B9.

Groch lubi łagodny i wilgotny klimat, ale źle znosi ekstremalne warunki pogodowe, takie jak silne upały, przymrozki, niedobór i nadmiar wody, które go osłabiają i zwiększają jego podatność na mączniaka prawdziwego oraz zwójkę grochóweczkę, niewielką gąsienicę wyjadającą nasiona.

Zbiór: w zależności od odmiany groch zbiera się od dwóch i pół do czterech miesięcy po wysiewie. Zbiór powinien być regularny i odbywać się wtedy, gdy pod naciskiem palca wyczuwasz, że strąki są dobrze wypełnione. Nie czekaj zbyt długo… ziarna grochu mają tendencję do twardnienia w miarę dojrzewania!

Przechowywanie: świeży groch, niełuskany, przechowuje się w szufladzie na warzywa w lodówce. Po zblanszowaniu we wrzącej wodzie doskonale nadaje się do zamrożenia.

Mała rada ogrodnika: groch, podobnie jak wszystkie bobowate, ma zdolność wiązania azotu atmosferycznego w glebie, dzięki czemu w pewnym stopniu pełni funkcję nawozu zielonego. Azot ten korzystnie wpływa zarówno na rośliny rosnące w pobliżu, jak i na te, które zostaną posadzone później, zgodnie z zasadami płodozmianu.