Groch średniowysoki Normand - Vilmorin

Groch 'Pois Normand' to półwysoka odmiana groszku cukrowego. Osiąga bowiem wysokość poniżej metra. Wytwarza długie na 12 cm, lekko wygięte, jasne strąki. Nie tworzą one pergaminowej warstwy, dlatego można je zbierać nieco później bez obawy o pogorszenie ich jakości.
Ta odmiana o złocistych nasionach i słodkim smaku nadaje się do przyrządzania po francusku, a także do krojenia na odcinki i wykorzystywania w daniach z woka. Czasem zapominamy, że pikle z warzyw są również doskonałym sposobem na przygotowanie grochu. Ten bardzo plenny groch zbiera się od maja do lipca.

Groch jest jednoroczną rośliną warzywną należącą do rodziny bobowatych (dawniej motylkowatych), pochodzącą z Bliskiego Wschodu, gdzie uprawiano go już w bardzo odległej przeszłości. To jedno z najstarszych warzyw uprawianych w Europie i Azji. Przez długi czas spożywano go w postaci suszonej, po rozdrobnieniu przed gotowaniem, natomiast świeży groch zaczęto jeść stosunkowo niedawno.

Istnieje bardzo wiele odmian grochu: karłowych lub pnących (wymagających podpór), wytwarzających strąki wypełnione okrągłymi, gładkimi albo pomarszczonymi nasionami. Po wyłuskaniu gotuje się je, ponieważ pergaminowa łuska, w której są zamknięte, nie nadaje się do spożycia. W całości spożywa się tylko groszek cukrowy (o płaskich, chrupiących i delikatnych strąkach).

Ogólnie rzecz biorąc, groch wymagający podpór jest plenniejszy, ale dojrzewa później i potrzebuje konstrukcji o wysokości od 1,5 do 2 m, po której będzie mógł się wspinać. Jego zbiór jest łatwy. Groch karłowy lub półkarłowy potrzebuje jedynie kilku rozgałęzionych gałęzi o długości od 50 cm do 1 m, które posłużą mu za podpory. Niektóre nowsze odmiany, u których liście zostały w dużej mierze zastąpione przez wąsy czepne, utrzymują się samodzielnie, dlatego montaż podpór jest w ich przypadku opcjonalny.

Odmiany grochu o gładkich nasionach są odporne na wiosenne chłody. Są to odmiany bardzo wczesne lub wczesne, które można wysiewać bardzo wcześnie, na przykład w niskim tunelu, ale niezbyt dobrze znoszą nadmierne upały.

Do wysiewu pod koniec wiosny i na początku lata wykorzystuje się odmiany o pomarszczonych nasionach, charakteryzujące się słodszym smakiem. Dobrze znoszą one upały i zapewniają dłuższe zbiory.

Groch jest bardzo ceniony wiosną, ale przy odpowiednim doborze odmian można go zbierać przez długi okres, od czerwca do września.

W kuchni groch można spożywać na surowo, jednak tradycyjnie gotuje się go jako dodatek do mięsa i ryb albo wykorzystuje do przygotowania pysznych zup. Jest dość kalorycznym warzywem, ponieważ zawiera dużo węglowodanów, a także sporo błonnika, żelaza oraz witamin C i B9.

Groch lubi łagodny i wilgotny klimat, ale źle znosi ekstremalne warunki pogodowe, takie jak silne upały, przymrozki, niedobór i nadmiar wody, które go osłabiają i zwiększają jego podatność na mączniaka prawdziwego oraz zwójkę grochówkę, której mała gąsienica wyjada nasiona.

Zbiór: w zależności od odmiany groch zbiera się po upływie od dwóch i pół do czterech miesięcy od wysiewu. Strąki należy zbierać regularnie, gdy pod naciskiem palca wyczuwa się, że są dobrze wypełnione. Nie czekaj zbyt długo… z wiekiem nasiona grochu mają tendencję do twardnienia!

Przechowywanie: świeży, niewyłuskany groch można przechowywać w szufladzie na warzywa w lodówce. Po zblanszowaniu we wrzącej wodzie doskonale nadaje się do zamrożenia.

Mała rada ogrodnika : groch, podobnie jak wszystkie bobowate, ma zdolność wiązania azotu atmosferycznego w glebie i pełni częściowo funkcję nawozu zielonego. Dostarczony w ten sposób azot korzystnie wpływa zarówno na rośliny rosnące w pobliżu, jak i na te, które zostaną posadzone później, zgodnie z zasadami płodozmianu.