Groch średniowysoki Oregon Sugar Pod

Groch cukrowy Oregon Sugar Pod to ustabilizowana odmiana wyhodowana na Uniwersytecie Oregonu, stąd jej nazwa. Obficie wytwarza bardzo szerokie, jasnozielone strąki o długości 2–4 cm, które przez długi czas pozostają delikatne. Bardzo słodkie strąki można spożywać na surowo, jeśli zostaną zebrane bardzo młode. Później, po usmażeniu lub ugotowaniu na parze, doskonale sprawdzają się jako dodatek albo samodzielne danie. Bardzo dobrze nadają się do mrożenia i konserwowania. Oregon Sugar Pod dorasta do 1,20 m i wymaga podpór, gdy tylko pojawią się pierwsze wąsy czepne. Wysiewaj tę wspaniałą odmianę od marca do czerwca, aby zbierać ją od czerwca do sierpnia.

Groch jest jednoroczną rośliną warzywną należącą do rodziny bobowatych (dawniej motylkowatych), pochodzącą z Bliskiego Wschodu, gdzie uprawiano go już w bardzo odległej przeszłości. To jedno z najstarszych warzyw uprawianych w Europie i Azji. Przez długi czas spożywano go w postaci suszonej, po rozdrobnieniu i ugotowaniu, natomiast jego świeże spożywanie upowszechniło się stosunkowo niedawno.

Istnieje bardzo wiele odmian grochu: karłowych lub pnących, wymagających podpór, które wytwarzają strąki wypełnione gładkimi, okrągłymi albo pomarszczonymi nasionami. Nasiona wyłuskuje się przed przyrządzeniem, ponieważ pergaminowy strąk, w którym się znajdują, nie nadaje się do spożycia. W całości spożywa się wyłącznie groch cukrowy, którego płaskie strąki są chrupiące i kruche.

Ogólnie rzecz biorąc, groch wymagający podpór jest bardziej plenny, ale później wchodzi w okres plonowania i wymaga ustawienia konstrukcji o wysokości od 1,5 do 2 m, po której może się wspinać. Jego zbiór jest łatwy. Groch karłowy lub półkarłowy potrzebuje jedynie kilku rozgałęzionych gałęzi o wysokości od 50 cm do 1 m, które posłużą jako podpory. Niektóre nowsze odmiany, u których liście są w dużej mierze zastąpione przez wąsy czepne, utrzymują się samodzielnie, dlatego ustawienie podpór jest w ich przypadku opcjonalne.

Groch o gładkich nasionach jest odporny na wiosenne chłody. Są to odmiany bardzo wczesne lub wczesne, które można wysiewać bardzo wcześnie, na przykład pod niskim tunelem foliowym, ale niezbyt dobrze znoszą nadmierne upały.

Do wysiewów pod koniec wiosny i na początku lata stosuje się odmiany o pomarszczonych nasionach, o słodszym smaku. Dobrze znoszą upały i zapewniają dłuższe zbiory.

Groch jest bardzo cenionym wiosennym warzywem, ale przy odpowiednim doborze odmian można go zbierać przez długi okres, od czerwca do września.

W kuchni groch można spożywać na surowo, ale tradycyjnie gotuje się go jako dodatek do mięsa i ryb albo wykorzystuje do przygotowania pysznych zup. Jest dość kalorycznym warzywem, ponieważ zawiera dużo węglowodanów, a także sporo błonnika, żelaza oraz witamin C i B9.

Groch lubi łagodny i wilgotny klimat, ale nie znosi ekstremalnych warunków pogodowych, takich jak silne upały, przymrozki, niedobór i nadmiar wody. Czynniki te osłabiają rośliny i zwiększają ich podatność na mączniaka prawdziwego oraz paciornicę grochowiankę, niewielką gąsienicę, która wyjada nasiona.

Zbiór: w zależności od odmiany groch zbiera się od dwóch i pół do czterech miesięcy po wysiewie. Zbiór powinien być regularny i odbywać się wtedy, gdy pod naciskiem palca wyczuwasz, że strąki są dobrze wypełnione. Nie czekaj zbyt długo… z czasem nasiona grochu twardnieją!

Przechowywanie: świeży groch, w strąkach, przechowuje się w szufladzie na warzywa w lodówce. Po zblanszowaniu we wrzącej wodzie doskonale nadaje się do mrożenia.

Mała rada ogrodnika : groch, podobnie jak wszystkie bobowate, ma zdolność wiązania azotu atmosferycznego w glebie, dzięki czemu pełni częściowo funkcję nawozu zielonego. Azot ten korzystnie wpływa zarówno na rośliny rosnące w pobliżu, jak i na te, które zostaną posadzone później, zgodnie z zasadami płodozmianu.