Szałwia lekarska Ceres Bio nasiona

Szałwia lekarska Ceres Bio, pochodząca z dzikiego gatunku Salvia officinalis, to wyjątkowo aromatyczna odmiana, której liście zawierają dużą ilość olejków eterycznych. Jest to ozdobny, aromatyczny i leczniczy podkrzew, który tworzy krzaczastą kępę. Kwitnie wiosną, tworząc wyprostowane kwiatostany w kolorze lawendowoniebieskim, przyciągające liczne owady zapylające. Roślina zachwyca prostotą, szarozielonymi, bardzo pachnącymi i pięknymi przez cały rok liśćmi, a także niewielkimi wymaganiami. Jest bardzo mrozoodporna, dość odporna na suszę, a do bujnego wzrostu potrzebuje jedynie żyznej gleby oraz ciepłego, dobrze nasłonecznionego stanowiska. Jej liście można wykorzystywać świeże lub suszone do aromatyzowania potraw albo przygotowywania naparów.

Siej szałwię Ceres Bio od marca do lipca, aby od następnego roku zbierać plony od lipca do grudnia.

Właściwości lecznicze szałwii znane są od starożytności. Grecy i Rzymianie stosowali ją na ukąszenia węży. Egipcjanie cenili jej właściwości i używali jej do balsamowania zmarłych. „Kto ma szałwię w ogrodzie, ten nie potrzebuje lekarza” – to powiedzenie pokazuje, jak dużą wagę przywiązywano do leczniczych właściwości szałwii lekarskiej, nazywanej również „rośliną, która ratuje”. Szałwia słynie bowiem z właściwości moczopędnych, tonizujących, antyseptycznych, przeciwpotnych i rozkurczowych. W kuchni świeże lub suszone liście aromatyzują ryby, drób, sosy i warzywa. Dodaj liście pod koniec gotowania, aby zachować ich aromat. Można je również wykorzystywać do przygotowywania naparów. Świeże lub suszone liście stosuje się do aromatyzowania potrawek, ryb, drobiu, dziczyzny, warzyw i makaronów. Szałwia zawiera olejek eteryczny, który w dużych dawkach jest toksyczny.

Salvia officinalis, podobnie jak wszystkie szałwie, należy do rodziny jasnotowatych, zwanych również wargowymi. Pochodzi z zachodniej Azji, ale od dawna jest rozpowszechniona i zadomowiona na obszarze całego basenu Morza Śródziemnego. We Francji spotyka się ją w wielu miejscach na dużej części terytorium, przede wszystkim na suchych i jałowych stanowiskach w południowych regionach. Roślina tworzy piękną kępę ze zdrewniałymi u nasady, owłosionymi pędami, na których wyrastają małe lancetowate liście, jasnozielone do szarych z wierzchu, a jaśniejsze od spodu. Osiąga od 60 cm do 80 cm wysokości i około 40 cm średnicy, a na żyznej glebie czasami znacznie więcej. Kwitnienie nektarodajne i miododajne przypada na maj i czerwiec, mniej więcej wcześnie, zależnie od klimatu. Pędy kwiatostanowe mają formę wyprostowanych kłosów. Są to pędy o przekroju kwadratowym, z białymi kwiatami otoczonymi u nasady przez pochwiasty kielich o aksamitnym wyglądzie i jasnozielonym kolorze. Kwiaty mają dwie wargi w kolorze fioletowoniebieskim. Liście zimozielone są grube, owalne i wąskie, owłosione, z brzegami ząbkowanymi. Tkanki rośliny zawierają olejek eteryczny o charakterystycznym zapachu.

Szałwia lekarska jest łatwa w uprawie. Późną jesienią lub wczesną wiosną wymaga zastosowania kompostu dobrze rozłożonego (3 kg/m²).

Zbiór: Liście zbiera się od kwietnia do października, po prostu ścinając pędy.

Przechowywanie: Wysusz pędy w cieniu i przechowuj je w suchym miejscu.

Mała rada ogrodnika: Regularnie wykonuj pielenie i spulchnianie gleby.