Irys holenderski Bronze Queen

Kosaciec holenderski 'Bronze Queen' to oryginalna i wyrafinowana odmiana kosaćca holenderskiego, której duże, dwubarwne kwiaty mają niezwykłą jak na te mieszańce kolorystykę. Ich wzniesione płatki mienią się różnymi odcieniami fioletu i purpury, przesyconymi przydymionym fioletem, natomiast działki kielicha są ciemnożółte, z brązowymi i pomarańczowymi refleksami. Ten kosaciec cebulowy wytwarza na początku lata, mniej lub bardziej wcześnie zależnie od klimatu, okazałe, stylizowane kwiaty, które wyróżniają się elegancją i trwałością zarówno na rabacie, jak i w bukietach. Kwiat odmiany 'Bronze Queen' jest prawdziwą iluminacją, którą warto wyeksponować w ogrodzie

Kosaćce holenderskie, czyli kosaćce cebulowe, mają podziemny organ spichrzowy w postaci cebuli, a nie kłącza, jak ich słynni kuzyni – kosaćce bródkowe (Iris germanica), czyli kosaćce ogrodowe. Należą do tej samej rodziny botanicznej co one, kosaćcowatych, ale różnią się także brakiem „bródek” – uroczych, drobnych, omszonych i barwnych wyrostków, które znajdują się na odgiętych działkach kielicha kosaćców bródkowych. Kosaćce (x) hollandica nigdy nie rosły dziko na terenie Holandii, lecz powstały ze skrzyżowania dwóch głównych gatunków botanicznych: Iris filifolia, czasem mylonego z podobnym do niego Iris xyphium, obu pochodzących z Hiszpanii i Afryki Północnej, oraz Iris tingitana, występującego w Tangerze i północnym Maroku. Genealogia mieszańców holenderskich bywa niekiedy zawiła, ale rezultat jest zawsze zachwycający. Ich kwiaty, nieco zbyt rzadko sadzone w ogrodach, są bardzo cenione we florystyce.

Z czasem odmiana 'Bronze Queen' tworzy wyprostowaną i bardzo wąską kępę o wysokości 50–60 cm w okresie kwitnienia. Ta bylina rozrasta się teoretycznie bez ograniczeń dzięki wytwarzaniu cebulek przybyszowych. Odmiana kwitnie późną wiosną, zazwyczaj w maju i czerwcu, przez 2–3 tygodnie, na łodygach odpornych na wiatr. Jej pojedyncze kwiaty lub kwiaty zebrane po 2 na łodydze mają średnicę od 8 do 10 cm. W porównaniu z kwiatami kosaćców bródkowych są stosunkowo delikatne, ale bez wątpienia bardzo eleganckie. Składają się z 3 wzniesionych, zwężających się, półprzezroczystych i niewielkich płatków w odcieniach fioletu, lila i przydymionej szarości. Pod tą trójką znajdują się 3 niemal poziome płatki, ściśle połączone z petaloidalnymi, ząbkowanymi na brzegach słupkami, ułożonymi w układzie kwinkunksowym. Są szersze, łopatkowate, żółte, z brązowym odcieniem i ciemniejszymi żyłkami, rozjaśnione u nasady złocistożółtą plamą. Każdy kwiat może zachować świeżość przez 5–7 dni, także w wazonie. Cebula jest okrągła, ma szerokość 2–3 cm i jest pokryta suchą, włóknistą łuską okrywającą w różowobeżowym kolorze. Wytwarza kilka równowąskich, cienkich i skórzastych liści, nieco przypominających liście trawy, sinozielonych, często lekko prążkowanych i złożonych na pół w kierunku ziemi. Pojawiają się one często jesienią, utrzymują się mniej lub bardziej długo zależnie od surowości zimy, a latem zasychają w okresie spoczynku.

Kosaćce holenderskie są mniej znane i rzadziej sadzone przez ogrodników niż kosaćce bródkowe, a mimo to łatwo je uprawiać w lekkiej, żyznej glebie i wyróżniają się niezaprzeczalną elegancją. Posadź je w grupach po 10–20 cebul jednej odmiany – będą powracać z roku na rok, oferując coraz więcej eleganckich i radosnych kwiatów, które dobrze komponują się z wiosennym kwitnieniem krzewów ozdobnych. Doskonale prezentują się również wśród bylin, takich jak piwonie i liliowce, które latem, gdy kosaćce znajdują się w stanie spoczynku, zamaskują ich zanikające liście. Ich śródziemnomorskie pochodzenie zapewnia im doskonałe przystosowanie do letniej suszy. Na koniec zetnij ich kwiaty do bukietów z różami, obrazkami lub liliami, a także z późnymi tulipanami. Wszystkie kosaćce potrzebują słonecznego stanowiska, aby obficie kwitnąć. Zapewnij im co najmniej pół dnia pełnego słońca każdego dnia.