Zawilec gajowy Lucia

Zawilec gajowy 'Lucia', nazywany również zawilcem leśnym, to niezwykle urokliwa odmiana. Ta niewielka, bulwiasta roślina runa leśnego ma długi okres kwitnienia przypadający na wiosnę. Tworzy drobne białe kwiaty, które w ciągu dnia stopniowo różowieją, a jednocześnie rozwija dłoniasto podzielone liście, miedziano zabarwione w momencie rozwijania się. Jest to bylina na zacienione stanowiska i do gleby próchnicznej. Czasami potrzebuje nieco więcej czasu, aby się zadomowić, ale z czasem tworzy zwarte połacie splątanych kłączy, przez które nie przedostaną się żadne chwasty.

Zawilec gajowy 'Lucia', pochodzący z Hiszpanii, gdzie został odkryty w górskich masywach Picos de Europa, w Puerto de San Glorio, należy do rodziny jaskrowatych. Jest to odmiana wywodząca się od zawilca gajowego, występującego niemal w całej Europie, zachodniej Azji i północnej części Ameryki. Ta niewielka roślina tworzy poduszkę o wysokości 15 cm i rozrasta się na szerokość 20 cm lub większą. Wytwarza pionowe, nierozgałęzione pędy, na których od wczesnej wiosny, od końca marca do połowy maja, pojawiają się 3 dobrze powycinane, okółkowe liście przykwiatowe, a w ich środku pojedynczy kwiat o średnicy 3 cm. Kwiat ma kilka owalnych listków okwiatu, czyli działek kielicha w kształcie płatków, początkowo białych, a następnie coraz intensywniej różowiejących, aż przybierają mniej lub bardziej fioletoworóżową barwę. W gardzieli znajduje się wiele żółtych pręcików. Kwiat otwiera się w świetle i podąża za kierunkiem słońca. Wieczorem lub podczas deszczu zamyka się, chroniąc się przed uszkodzeniem przez wodę i wdzięcznie przechylając się na bok. Wszystkie kwiaty są skierowane w tę samą stronę, dzięki czemu utworzony kobierzec jest szczególnie harmonijny. Kłącze zawilca gajowego 'Lucia' jest brązowe, mięsiste i kruche; przyrasta zaledwie o 3 cm rocznie. Biegnie tuż pod powierzchnią ziemi. Wytwarza liczne, silnie miedziano zabarwione liście z trzema głęboko powcinanymi listkami, które w trakcie wegetacji zielenieją i są lekko owłosione. Kwiat nie zajmuje co roku tego samego miejsca, lecz przesuwa się wraz z kłączem.

Zawilec gajowy 'Lucia' idealnie nadaje się jako roślina okrywowa wszędzie tam, gdzie cień przeważa nad światłem, w glebie wilgotnej. Wykorzystasz go jako roślinę okrywową u podnóża żywopłotów, krzewów i drzew o liściach opadających na zimę. Połącz go z narcyzami botanicznymi, niezapominajkami oraz niebieskimi, fioletowymi, białymi lub różowymi zawilcami greckimi, które zakwitną po nim i wymagają takich samych warunków uprawy. W naturze zawilec gajowy rozwija się i kwitnie wiosną, gdy drzewa nie mają jeszcze liści. Latem kończy cykl wegetacyjny, a jego liście zanikają, co przypada na okres spoczynku. Jest to najlepszy moment, aby posadzić go pod drzewem lub obsadzić nim dolną część żywopłotu. Nie obawia się konkurencji korzeni drzew i krzewów.

W umiarkowanej strefie Europy, w lasach, gdzie występuje spontanicznie, zawilec gajowy, podobnie jak konwalia majowa, może być dobrym bioindykatorem wieku siedliska i naturalności lasu. Zawilec gajowy i jego odmiany są wykorzystywane w fitoterapii i aromaterapii.