Zawilec gajowy Virescens

Anemone nemorosa Virescens to nowy zawilec gajowy, wciąż jeszcze mało rozpowszechniony we Francji, niezwykle ciekawa roślina, która zachwyca zarówno urokiem, jak i oryginalnością. Kwitnie w marcu i kwietniu, tworząc zielone kwiaty przypominające wyglądem małe palmy. Składają się one z dwóch rzędów głęboko powcinanych przysadek liściowych, otaczających maleńki żółty środek. Kwitnienie trwa kilka tygodni, skutecznie pokrywając wszystkie wilgotne i zacienione miejsca niezwykłą, lecz elegancką zielenią. 'Virescens', nagrodzony przez R.H.S., to niezawodna i dobrze rosnąca odmiana w odpowiednich warunkach uprawy, zawilec, który doskonale ucieleśnia to, co można by nazwać „green power”.

Zawilec gajowy Anemone nemorosa 'Virescens' należy do rodziny jaskrowatych. Jest formą wywodzącą się z europejskiego zawilca gajowego, występującego niemal w całej Europie, zachodniej Azji i północnej Ameryce. Ta niewielka roślina tworzy poduszkę o wysokości 15 cm, która rozrasta się na szerokość 20 cm i większą. Wczesną wiosną, od końca marca do połowy maja, wytwarza pionowe, brązowe, nierozgałęzione łodygi. Pojawia się na nich 6 okółkowych, głęboko powcinanych przysadek, tworzących niewielką, uporządkowaną kępkę o szerokości 4 cm i zastępujących wszystkie listki okwiatu zwykle obecne w kwiatach zawilców. Kłącze zawilca gajowego 'Virescens' jest mięsiste i kruche, a rocznie przyrasta zaledwie o 3 cm. Rozrasta się tuż pod powierzchnią ziemi. Po kwitnieniu wytwarza liczne liście złożone z trzech lekko owłosionych, powcinanych listków. Kwiat nie zajmuje co roku tego samego miejsca, lecz przesuwa się wraz z rozrastającym się kłączem.

Zawilec gajowy 'Virescens' doskonale nadaje się jako roślina okrywowa wszędzie tam, gdzie cień przeważa nad światłem, na wilgotnej glebie. Początkowo może rosnąć powoli, ale z czasem tworzy zwarte płaty splątanych kłączy, przez które żaden chwast nie zdoła się przedostać. Wykorzystaj go jako roślinę okrywową u podnóża żywopłotów, krzewów i drzew o liściach opadających na zimę. Połącz go z zawilcami greckimi, które zakwitną po nim i wymagają takich samych warunków uprawy. W naturze zawilec gajowy rozwija się i kwitnie wiosną, gdy drzewa nie mają jeszcze liści. Latem kończy swój cykl wegetacyjny, a jego liście zanikają, co wyznacza początek okresu spoczynku. To najodpowiedniejszy moment, aby posadzić go pod drzewem lub obsadzić nim dolną część żywopłotu. Nie obawia się konkurencji korzeni drzew i krzewów.