Zawilec gajowy Westwell Pink

Zawilec gajowy 'Westwell Pink' to odmiana zawilca gajowego odkryta w Anglii, rosnąca w dzikich zagajnikach Westwell. Wciąż mało rozpowszechniona we Francji, wyróżnia się uroczymi, niewielkimi kwiatami gwiazdkowatymi oraz zmienną barwą. Białe w momencie rozkwitu kwiaty o licznych płatkach z czasem przybierają intensywnie różowy, szczególnie głęboki odcień. Rozwijają się wiosną, urozmaicając dywan z głęboko zielonych, silnie powcinanych liści, który będzie się stopniowo, choć raczej powoli, rozrastał w lesie lub na stanowisku zacienionym.

Zawilec nemorosa 'Westwell Pink' należy do rodziny jaskrowatych. To samorzutnie powstały kultywar zawilca gajowego, zwanego również zawilcem gajowym; jego zasięg obejmuje niemal całą Europę, zachodnią Azję i Amerykę Północną. Ta niewielka, bardzo mrozoodporna bylina tworzy kępę, która z czasem będzie się rozrastać, wolniej niż większość odmian. Wytwarza pionowe pędy o wysokości 20 cm, kwitnące wcześnie wiosną, od końca marca do połowy maja. Niewielkie, gwiazdkowate kwiaty o średnicy 3 cm mają liczne, wąskie, białe płatki, które stopniowo przybierają coraz intensywniejszą różową barwę, aż pod koniec kwitnienia stają się jaskraworóżowe. Z gardzieli wysuwają się liczne żółte pręciki. Kwiat otwiera się w świetle i podąża za kierunkiem słońca, a wieczorem lub podczas deszczu zamyka się, wdzięcznie pochylając na bok. Kwitnienie jest bardzo długie. Wszystkie kwiaty są skierowane w tę samą stronę, tworząc szczególnie harmonijny dywan. Kłącze zawilca gajowego jest brązowe, mięsiste i kruche, a także rozrasta się tuż pod powierzchnią ziemi. Wytwarza liczne liście złożone z trzech powcinanych listków, lekko brązowozielone i delikatnie owłosione.

Zawilec gajowy 'Westwell Pink' doskonale nadaje się jako roślina okrywowa wszędzie tam, gdzie cień przeważa nad światłem, w wilgotnej glebie. Możesz posadzić go u podnóża żywopłotów, krzewów i drzew o liściach opadających na zimę. Połącz go z narcyzami botanicznymi, niezapominajkami oraz niebieskimi, fioletowymi, białymi lub różowymi zawilcami greckimi, które zakwitną po nim i wymagają takich samych warunków uprawy. W naturze zawilec gajowy rozwija się i kwitnie wiosną, gdy drzewa nie mają jeszcze liści. Latem kończy swój cykl wegetacyjny, jego liście zanikają, a roślina wchodzi w okres spoczynku. To najlepszy moment, aby posadzić ją pod drzewem lub obsadzić nią podstawę żywopłotu. Nie obawia się konkurencji korzeni drzew i krzewów.

W umiarkowanej strefie Europy, w lasach, w których występuje samorzutnie, zawilec gajowy byłby — podobnie jak konwalia majowa — dobrym bioindykatorem wieku i naturalności lasu.