Rudbekia Green Eyes (nasiona)

Rudbeckia Green Eyes to krótkowieczna bylina efemeryczna, uprawiana jako roślina jednoroczna lub dwuletnia, ceniona za łatwość uprawy. W ogrodzie nie przetrwa dłużej niż 2–3 lata, ale dość łatwo rozsiewa się samoczynnie.
Pochodząca ze środkowej części Stanów Zjednoczonych Rudbeckia hirta ma synonim Rucbeckia gloriosa.
Rudbeckia gloriosa Green Eyes wyróżnia się średnią wysokością 60–75 cm, nieco mniejszą niż inne odmiany tego gatunku, które osiągają wysokość 100 cm, a przede wszystkim oryginalnym ubarwieniem swoich dużych kwiatów jastruna: żółtych, z oliwkowozielonym środkiem. Ponieważ kolor ten przypomina zieleń oczu niektórych Irlandczyków, odmiana ta jest często spotykana również pod nazwą Rudbeckia hirta Irish Eyes.

Ulistnienie tworzy kępa lancetowatych, ząbkowanych, ciemnozielonych liści odziomkowych o długości od 5 do 10 cm, spośród których wyrastają mocne, rozgałęzione łodygi kwiatowe. Łodygi mają węższe liście łodygowe o raczej owalnym kształcie.

Kwiaty rudbekii Green Eyes to duże jastruny (koszyczki) wyrastające pojedynczo, z wypukłym, zielonym środkiem i żółtą koroną kwiatową. Długie płatki, regularnie ułożone wokół środka kwiatu, nadają mu średnicę od 10 do 13 cm. Liczne kwiaty, pojawiające się nieprzerwanie od lipca do października, tworzą falującą na wietrze masę. Ta rabata dostarcza świeżych kwiatów do tworzenia bukietów.
Pod koniec lata pomarańczowożółte płatki więdną i opadają, a środki kwiatów zasychają i mumifikują się. Również wtedy można ścinać kwiaty i wykorzystywać je w suchym bukiecie.

Mrozoodporna Rudbeckia hirta Green Eyes lubi słoneczne lub półcieniste stanowiska. Preferuje glebę żyzną, ciężką i wilgotną, ale przede wszystkim dobrze przepuszczalną.

Walor ekologiczny: Przez całe lato miododajne kwiaty rudbekii przyciągają do Twojego ogrodu owady zapylające i motyle. To dobry sposób na poprawę funkcjonowania ogrodowego ekosystemu oraz sprzyjanie produkcji owoców i warzyw w warzywniku. Jesienią możesz podziwiać nieustanny taniec ptaków, które będą przylatywać, aby żywić się dojrzałymi nasionami znajdowanymi w zaschniętych środkach kwiatów.