Róża pnąca Goldfinch

Róża wielokwiatowa Goldfinch zachwyca dużymi bukietami kwiatów w kolorze żółtym jak pierwiosnek, szybko zmieniającym się w kremowobiałe. Kwiaty rozwijają się masowo na początku lata, na lśniących, bardzo zdrowych liściach. Dzięki pędom niemal pozbawionym kolców ta róża historyczna ozdobi pergolę, dużą arkadę lub nasłonecznioną ścianę, a także wplecie się w niewielkie drzewo. Można ją również prowadzić w formie dużego krzewu w ogrodzie angielskim lub romantycznym.

Róża wielokwiatowa 'Goldfinch' należy do rodziny różowatych i pochodzi od Rosa multiflora; można ją czasem spotkać pod ogrodniczą nazwą 'Goldfinch rambler'. Jest to odmiana wyhodowana w Wielkiej Brytanii przez George'a Paula syna i wprowadzona do uprawy w 1907 roku, pochodząca ze skrzyżowania odmiany 'Hélène' (mieszańca R. multiflora uzyskanego przez Lamberta pod koniec XIX wieku) z nienazwanym siewką. Gatunek wyjściowy, Rosa multiflora, pochodzi z Azji Wschodniej (Japonii, Korei i Chin), gdzie zasiedla żywopłoty, obrzeża lasów i zbocza; jego epitet gatunkowy, multiflora, oznacza „wielokwiatowa”, nawiązując do dużych gron kwiatowych, które przekazuje potomstwu.
Rosa 'Goldfinch' wyróżnia się kremowożółtą barwą kwiatów i pędami niemal pozbawionymi kolców. Roślina rośnie szybko i wytwarza długie pędy, jasnozielone, z wiekiem przybierające zielonobrązową barwę, wyposażone w nieliczne, krótkie kolce. Jej opadające na zimę, lśniące liście, średnio- lub ciemnozielone, składają się z małych, lekko pofalowanych listków. Przy zapewnieniu odpowiedniej podpory osiąga do 3,50–4 m wysokości, a jej szerokość wynosi od 1,20 m do 2 m w zależności od sposobu prowadzenia. Ta róża odnawia główne pędy dzięki silnym pędom wyrastającym z nasady, ale nie wytwarza odrostów korzeniowych w pewnej odległości od rośliny.
Kwitnienie jednorazowe przypada od czerwca do lipca : bardzo duże grona tworzą małe, półpełne korony kwiatowe, płaskie, o średnicy 3–4 cm, złożone z 9–16 płatków; ich barwa, jasnożółta w momencie rozwijania się, szybko blednie do kremowej lub mlecznobiałej, podczas gdy środek ukazuje dobrze widoczne żółte pręciki. Zapach o owocowych nutach jest mniej lub bardziej wyczuwalny w zależności od stanowiska i wilgotności gleby. Owoce dzikiej róży mogą pojawić się pod koniec lata i jesienią w postaci małych, dekoracyjnych owoców. Odmiana jest mrozoodporna do -15 °C.

Ta charakterystyczna dla ogrodów edwardiańskich róża wielokwiatowa 'Goldfinch' szybko rozpowszechniła się poza Wielką Brytanią. Nazwa odmiany „Goldfinch” oznacza po angielsku szczygła. Nawiązuje do żółtej barwy pąków kwiatowych i świeżo rozwiniętych koron kwiatowych.
Aby pięknie ją wyeksponować, posadź ją w miejscu, gdzie jej długie pędy można przywiązywać do podpory wachlarzowato: przy pergoli, podwójnej arkadzie lub elewacji skierowanej na wschód albo południowy wschód. Jej kremowożółta barwa dobrze komponuje się z letnimi kwiatami w odcieniach śliwkowych lub purpurowych. Pozwól jej wspinać się wraz z kwitnącym w lipcu i sierpniu powojnikiem, na przykład Clematis viticella 'Étoile Violette' lub ‘Madame Julia Correvon’. W pobliżu posadź pachnący wiciokrzew, na przykład Lonicera periclymenum 'Serotina', który roztacza intensywny zapach o zmierzchu. U jego stóp posadź Geranium vivace 'Rozanne' lub barwinek pospolity 'Flower Power'. W niewielkim drzewie, takim jak jarząb czy świdośliwka, pozwól jej wplatać się spiralnie; poprowadź 5–7 lekko nachylonych pędów szkieletowych.