Espostoa lanata

Espostoa lanata to kolumnowa głowa starca pochodząca z zachodnich zboczy Andów, rozciągających się od południowego Ekwadoru po północne Peru. Ze względu na wełnistą okrywę nazywana „peruwiańskim starcem” (Peruvian Old Man Cactus) może osiągać w naturalnym środowisku wysokość do 7 metrów. W uprawie jej rozmiary są bardziej skromne i wynoszą maksymalnie około 2 m wysokości. Jest bardzo podobna do gatunku Espostoa churinensis, od którego różni się nieco węższymi, krótszymi i mniej owłosionymi pędami. Ponadto rozgałęzia się od kolumny, a nie u podstawy.

Należąca do rodziny kaktusowatych Espostoa lanata rośnie w sposób drzewkowaty, tworząc kolumnowe pędy rozgałęziające się w górnych partiach. Pochodzi z zachodnich zboczy Andów, gdzie rośnie na wysokości od 1000 do 2500 metrów, głównie w Ekwadorze i północnym Peru. Zasiedla skaliste i suche tereny, często wystawione na silne nasłonecznienie i poddane znacznym wahaniom temperatury między dniem a nocą. W naturalnym środowisku może osiągać wysokość od 1,5 do 7 metrów, a pień może mieć do 1 metra wysokości i 20 centymetrów średnicy. Pędy o średnicy od 6 do 10 centymetrów mają od 18 do 25 zaokrąglonych, płytkich żeber, oddzielonych prostymi bruzdami. Eliptyczne areole, rozmieszczone co 7–10 milimetrów, pokrywają gęste, białe włoski, nadające roślinie charakterystyczny wełnisty wygląd. Cierni radialnych jest od 30 do 40. Są rozpostarte, czerwonawe lub żółtawobrązowe, a z wiekiem szarzeją; osiągają od 3 do 8 milimetrów długości. Pojedynczy cierń centralny, czasami nieobecny, może mieć od 2 do 5 centymetrów długości. Cefalium, czyli boczna struktura kwiatowa, składa się z jasnobrązowej do szarej wełny o długości do 3 centymetrów i może rozciągać się na długości jednego metra wzdłuż pędu. Kwiaty, nocne i lejkowate, mają kremowobiałą barwę, od 4,5 do 5,5 centymetra długości i od 3 do 3,5 centymetra średnicy. Są częściowo ukryte w „wełnie”. Owoce, prawie kuliste i zazwyczaj purpurowe, osiągają około 2,5 centymetra długości i szerokości. Jednak ten kaktus rzadko kwitnie w uprawie, zwłaszcza w pomieszczeniach.

Espostoa lanata jest stosunkowo łatwa w uprawie domowej. Preferuje żyzne i dobrze przepuszczalne podłoże do kaktusów, wzbogacone perlitem lub piaskiem gruboziarnistym. Latem podlewaj ją obficie, pozwalając podłożu całkowicie wyschnąć między podlewaniami. Zaleca się comiesięczne nawożenie nawozem przeznaczonym do kaktusów. Zimą należy utrzymywać roślinę w suchym podłożu i chronić ją przed chłodem. Teoretycznie gatunek ten jest mrozoodporny do -12 °C, ale tylko przy bardzo suchej zimie. Latem słoneczne stanowisko na zewnątrz sprzyja optymalnemu wzrostowi. W sprzyjających warunkach Espostoa lanata może przyrastać o 20 centymetrów rocznie. Możesz uprawiać ją w pomieszczeniu przez cały rok, za słonecznym oknem wychodzącym na południe.

W pomieszczeniach Espostoa lanata najlepiej uprawiać w dużej doniczce z terakoty, która zapewni korzeniom dobrą wentylację i skuteczny drenaż. Dobrze komponuje się z innymi kolumnowymi kaktusami, takimi jak kleistokaktus Strausa, lub z grupą niskich sukulentów, takich jak agawa Agave stricta. Otoczone dużymi kamieniami, wszystkie te rośliny będą przypominać suche krajobrazy jej naturalnego siedliska.