Adiantum Miss Sharples

Adiantum aleuticum 'Miss Sharples', wytrzymały na mróz niekropień pochodzący od niekropienia aleuckiego, tworzy lekką i świetlistą kępę w chłodnych zakątkach ogrodu. Jego młode, brązowopomarańczowe do żółtych liście rozwijają się w jasnozielone liście paproci na bardzo cienkich, czarnych łodygach. Posadź tę paproć zrzucającą liście w widnym lesie lub na stale lekko wilgotnym, cienistym ogrodzie skalnym.

Ta odmiana należy do rodziny orliczkowatych. Jest zaliczana do Adiantum aleuticum, północnoamerykańskiego gatunku rosnącego w dość kamienistych, chłodnych i wilgotnych siedliskach. Jego naturalny zasięg występowania rozciąga się od subarktycznych regionów Ameryki i Wysp Aleuckich na zachodzie kontynentu aż po północ Meksyku, a także obejmuje kilka odizolowanych populacji we wschodniej części Ameryki Północnej. To paproć wieloletnia: nie kwitnie, nie wytwarza owoców i rozmnaża się przez zarodniki. Jej łuskowate kłącze pozostaje tuż przy powierzchni gleby lub nieco pod nią, a wiosną wypuszcza nowe liście paproci. Jej ulistnienie jest sezonowe; liście paproci zasychają jesienią, a wiosną następnego roku roślina ponownie rozpoczyna wzrost.

'Miss Sharples' wyróżnia się na tle formy typowej bardziej zwartym pokrojem oraz barwniejszymi młodymi liśćmi paproci, początkowo brązowymi, żółtymi lub pomarańczowymi, które z czasem stają się świeżo zielone. Ta wolno zadomawiająca się odmiana tworzy kępę o wysokości 30–40 cm i szerokości 40–50 cm. Ogonki liściowe podtrzymujące liście paproci są bardzo ciemnobrązowe do czarnych, sztywne, cienkie i lśniące. Liście paproci składają się z małych, podłużnych do trójkątnych odcinków liściowych, czasami lekko zachodzących na siebie. Na liściach paproci zarodnikonośnych kupki zarodników znajdują się pod zawiniętymi brzegami niektórych małych odcinków; zawinięcia te chronią sporangia wytwarzające zarodniki. W chłodnym cieniu liście układają się niemal poziomo, natomiast na jaśniejszym stanowisku bardziej się wznoszą.
Gatunek Adiantum aleuticum przez długi czas był uznawany za formę Adiantum pedatum, co wyjaśnia dawne nazwy nadal używane w ogrodnictwie.

Umieść Adiantum aleuticum 'Miss Sharples' przy zacienionej ścieżce, w kieszeni świeżej ziemi między kamieniami lub u stóp krzewów zrzucających liście, jeśli gleba pozostaje wilgotna. Możesz zestawić je z tiarellą 'Pink Skyrocket', z mukdenią Rossa 'Karasuba' oraz ze skalnicą zarzyczkolistną 'Black Ruby'. Parnik kantoński 'Night Heron' stworzy piękne tło dzięki swoim ciemnym łodygom i wiosennym dzwoneczkom.