Grusza Dubbele Philip

Grusza Pyrus communis Dubbele Philip, znana także jako Beurré de Mérode, to stara belgijska odmiana gruszy, mrozoodporna i silnie rosnąca, tworząca drzewo o piramidalnej koronie. Wytwarza duże owoce o kulistym, krępym kształcie. Ich skórka jest gładka, dość cienka, żółtozielona, silnie nakrapiana i marmurkowa, z brązowymi plamkami, od strony nasłonecznionej przybierającymi czerwonawe odcienie. Biały miąższ jest nieco gruboziarnisty, chrupiący i kwaskowaty przed osiągnięciem dojrzałości, a następnie, w miarę dojrzewania, soczysty, słodki i rozpływający się w ustach. Zbiór przeprowadza się od połowy września do połowy października, w miarę dojrzewania owoców. Owoce nie przechowują się długo, dlatego najlepiej spożywać je od razu po zerwaniu. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka ta doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu odmiana świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Jest częściowo samopylna, ale obecność w pobliżu innych odmian grusz poprawia zapylanie, a tym samym zwiększa liczbę owoców.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów zachodniej Azji. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Uprawa grusz jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmiana Dubbele Philip, nazywana także Beurré de Mérode, Double Philippe, Doyenné de Mérode, Doyenné Boussoch lub Dubbele Flip, została wyhodowana przez Jean-Baptiste’a Van Monsa w Belgii około 1800 roku i dedykowana hrabiemu de Mérode.

Grusza Dubbele Philip to drzewo o wzniesionej koronie, osiągające od 4 do 6 m wysokości, wytwarzające liczne, lekko łukowato wygięte i zwisające gałązki. Jej pokrój dobrze sprawdza się w formach wysokich (na pniu), niskich (w formie kielicha) oraz palmetowych (palmeta Verriera). Liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe odcienie. Kwitnienie przypada na kwiecień, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mróz może je zniszczyć już przy temperaturze od -2 do -3 °C. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -25 °C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach. Grusza ta jest samosterylna lub samobezpłodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego konieczna jest obecność w pobliżu innych odmian grusz, których kwitnienie przypada na ten sam okres. Do krzyżowego zapylania nadają się na przykład odmiany Clapp’s Favorite, Charneux, Conférence, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Louise Bonne d’Avranches, Passe-Crassane, Williams i William's Rouge, zwiększając w ten sposób liczbę owoców.

Grusza Dubbele Philip to bardzo plenna odmiana, dość szybko wchodząca w owocowanie. Owocowanie jest obfite i regularne, rozpoczyna się w połowie września i trwa mniej więcej do połowy października. Gruszki można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem (drobiem i jagnięciną) lub dziczyzną. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków lub owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Jest bardzo mięsista i zapewnia uczucie sytości. Zawiera umiarkowaną ilość kalorii, a także sporo potasu, wapnia i magnezu oraz znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Ponieważ owoce krótko się przechowują, najlepiej spożywać je w miarę dojrzewania.

W kategorii grusz Pyrus domestica Dubbele Philip to mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, średnio odporna na parcha. To drzewo owocowe lubi gleby wilgotne i głębokie, natomiast nie toleruje zbyt przepuszczalnych i wapiennych gleb. Aby uzyskać owoce dobrej jakości, warto przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, zmniejszając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałązek ze środka korony, zapewni dopływ światła, dzięki czemu owoce ładnie się wybarwią. Ograniczy również pojawianie się chorób. Ta bardzo popularna ze względu na owoce grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, zapewniając radość małym i dużym. Dzięki bardzo szerokiej gamie odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym upodobaniom.