Jabłoń Bon père

Jabłoń domowa 'Bon père' to stara odmiana, częściej uprawiana w Normandii, znana i ceniona jako słodkie, lekko kwaskowate jabłko deserowe. Wytwarza owoce o jajowatym, nieregularnym, lekko wydłużonym kształcie, o średnim do dużego kalibrze, pokryte woskową skórką, żółtozieloną, w słońcu nabierającą łososioworóżowego odcienia. Jej biały miąższ jest delikatny, chrupiący, miękki, soczysty, słodki i lekko kwaśny. Owoce osiągają dojrzałość w październiku, można je spożywać od razu po zbiorze, a po zerwaniu przechowują się tylko przez kilka tygodni. Jest to odmiana samosterylna, która wymaga obecności innych odmian jabłoni, aby poprawić zapylenie.

Malus domestica, znana również jako Malus communis lub Malus pumila, jest powszechnie nazywana jabłonią pospolitą lub domową. Należy do rodziny różowatych. Obecna we Francji i Europie już od starożytności, jest drzewem owocowym pochodzącym z lasów Azji Środkowej. Jej mrozoodporność jest doskonała; jest to prawdopodobnie najczęściej uprawiane drzewo owocowe w Europie Północnej. Istnieje około 20 000 odmian, w tym około 10 000 pochodzenia amerykańskiego, 2000 angielskiego i 2000 chińskiego. Jabłoń 'Bon père' ma bardzo stare i słabo poznane pochodzenie. Odmianę tę spotyka się w departamencie Sekwana Nadmorska (Normandia), częściej na południu Pays d'Auge i na zachodzie Pays d'Ouche.

Jabłoń 'Bon père' to silnie rosnące drzewo, szybko wchodzące w owocowanie i zapewniające regularne plonowanie. Jej rozłożysty pokrój, z pędami zwisającymi, może w wieku dojrzałym osiągać około 5 m wysokości i 4 m szerokości. Taki pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie niskopiennej lub wysokopiennej, a także przy podporach. Jej ulistnienie tworzą duże, owalne liście, zielonobrązowe z wierzchu, białawozielone od spodu i głęboko ząbkowane. Białe kwitnienie przypada na początek kwietnia, przez co odmiana może być wrażliwa na wiosenne przymrozki. Kwiaty są niszczone przez mróz od -2 do -3°C. Jest to odmiana odpowiednia do uprawy we wszystkich regionach, w których przymrozki nie występują zbyt późno. Jej bardzo obfite kwitnienie jest wyjątkowo dekoracyjne wiosną, a także szczególnie atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Mimo silnego wzrostu odmiana ta wytwarza pyłek niskiej jakości, przez co ma bardzo ograniczoną zdolność do samozapylenia i zapylania innych odmian jabłoni. Wytwarza jabłka z niewielką liczbą płodnych nasion lub bez nich. Uważa się ją za samosterylną, dlatego konieczna jest obecność jabłoni kwitnących w tym samym okresie. Odmiany Belle de Boskoop, Granny Smith, Reine des Reinettes, Tranparente de Croncels lub każda inna odmiana o wczesnym kwitnieniu nadają się do wzajemnego zapylania. Jabłonie purpurowe, Malus Perpetu Evereste i John Downie kwitną bardzo obficie i mogą być doskonałymi zapylaczami.

Soczyste i słodkie jabłko, które można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w tartach, kompotach, wypiekach, w połączeniu z serami lub jako dodatek do dań wytrawnych, z kaszanką, wieprzowiną albo w sałatkach. Doskonale nadaje się również do przygotowywania wyśmienitego soku. Łatwe do spożycia jabłko zapewnia uczucie sytości. Bogate w węglowodany i fruktozę, działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Zawartość witamin A, B, C i E, minerałów, przeciwutleniaczy i błonnika sprawia, że jabłko korzystnie wpływa na zdrowie. Owoce można przechowywać przez kilka tygodni (do grudnia), jeśli zostaną zebrane przed osiągnięciem pełnej dojrzałości i przechowywane w chłodnym, suchym, zacienionym miejscu, w temperaturze około 8–10°C, albo w chłodni szczelnej względem powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3°C.

Bardzo popularna dzięki swoim owocom jabłoń doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Wśród szerokiej gamy jabłoni łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym upodobaniom.