Śliwa Węgierka Włoska (Altesse Double)

Śliwa domowa 'Altesse Double' (lub śliwa węgierka włoska) to odmiana śliwy o średniej sile wzrostu i późnym kwitnieniu. Wytwarza wydłużone śliwki o ciemnoniebieskofioletowej barwie, gotowe do zbioru od końca sierpnia. Ich miąższ jest jędrny, soczysty i bardzo słodki. Owoce można spożywać na świeżo, a także wykorzystywać do przygotowywania deserów i konfitur. Aby poprawić zapylanie, posadź w pobliżu inną odmianę, ponieważ 'Altesse Double' jest tylko częściowo samopylna.

Śliwy należą do bogatej rodziny różowatych, do której zalicza się większość naszych drzew owocowych klimatu umiarkowanego (jabłonie, grusze, morele, brzoskwinie, wiśnie, pigwy...), a także rośliny o drobnych owocach (jeżyny, maliny, truskawki). Sam rodzaj Prunus jest niezwykle liczny i obejmuje ponad 300 gatunków, zarówno owocowych (migdałowce, brzoskwinie...), jak i ozdobnych. Prunus domestica prawdopodobnie pochodzi z Azji Mniejszej (Syrii) i miał zostać sprowadzony do Rzymu, podobnie jak wiele innych gatunków po podbojach rzymskich. Według niektórych autorów jego introdukcja do Europy była raczej związana z wyprawami krzyżowymi. Kto wie, jak było naprawdę?
'Altesse Double' to odmiana śliwy węgierki włoskiej, która tworzy niewielkie drzewo o rozłożystym pokroju, osiągające od 4 do 6 m wysokości i około 4 m szerokości. Odmiana ta charakteryzuje się późnym kwitnieniem, przypadającym na kwiecień i maj. W tym czasie pojawiają się na niej baldachogrona pojedynczych, białych kwiatów o 5 płatkach, które przyciągają pszczoły. Ta śliwa jest tylko częściowo samopylna, a jej zapylanie poprawi obecność innej odmiany w pobliżu. Najlepiej sprawdzi się w tym celu odmiana Altesse Simple, znana również jako Quetsche d'Alsace). Po zapyleniu kwiaty tworzą latem pestkowce, czyli mięsiste owoce z pestką, powszechnie nazywane śliwkami. Mają one wydłużony kształt i ciemnoniebieskofioletową barwę, z delikatnym, charakterystycznym dla tych owoców nalotem woskowym. Dojrzewają pod koniec sierpnia i wtedy można je zbierać. Ich żółty miąższ jest dość jędrny i soczysty, lekko aromatyczny oraz przyjemnie słodki. Owoce można spożywać na świeżo od razu po zbiorze, a także wykorzystywać do przygotowywania tart i konfitur. Śliwki są orzeźwiającymi i stosunkowo niskokalorycznymi owocami, bogatymi w witaminę E.
Mrozoodporna do -20 °C, odmiana ta rośnie w pełnym słońcu, na zwykłej glebie ogrodowej, dobrze przepuszczalnej, obojętnej do wapiennej i niezbyt suchej. To łatwe w uprawie drzewo, niewymagające po dobrym ukorzenieniu.

Ta śliwa o umiarkowanej sile wzrostu znajdzie miejsce w większości ogrodów i może stać się początkiem niewielkiego sadu. Posadź ją obok jabłoni, aby cieszyć się owocami przez całą jesień, a także obok wczesnej gruszy, takiej jak William's Bon Chrétien, która owocuje już od sierpnia. Jeśli masz mało miejsca, wybierz rośliny o drobnych owocach, takie jak porzeczki białe, na przykład Blanka, lub czerwone, takie jak Jonkheer van Tets. A może kolcowój, taki jak Sweet Lifeberry, o czerwonych jagodach bogatych w przeciwutleniacze?