Czereśnia czarna

Czereśnia Bigarreau Noir charakteryzuje się wysokim plonem, pięknymi czarnymi owocami oraz zachwycającym przebarwieniem liści w miesiącach jesiennych. Ponadto intensywne kwitnienie na samym początku wiosny cieszy oko, zwiastując nadejście cieplejszych dni. Odmiana ta wytwarza czereśnie o dużych rozmiarach,  w kształcie serca lub zaokrąglone, z dość grubą skórką, błyszczącą i ciemnopurpurową. Miąższ różowoczerwony, chrupiący, delikatny, soczysty, słodki, subtelnie aromatyczny i pozbawiony kwasowości. W środku lata jest to pyszny owoc, który można jeść na surowo tuż po zerwaniu lub przetwarzać na wspaniałe desery i delikatne konfitury. Bardzo ozdobna, dzięki rozłożystemu pokrojowi, może zapewniać latem cień. Zaleca się sadzenie jesienią. Bardzo dobra odporność na mróz oraz przystosowanie do wszystkich rodzajów gleb, z wyjątkiem nadmiernie gliniastych, pozwalają uprawiać tę czereśnię we wszystkich regionach. Rzadko choruje i prawie nie wymaga pielęgnacji.

 Prunus avium należy do rodziny różowatych, podobnie jak wiśnia pospolita (Prunus cerasus). Znana również jako czereśnia ptasia, pochodzi z Europy, zachodniej Azji i Afryki Północnej. W Europie występuje od czasów neolitu, czyli epoki kamienia gładzonego. Uprawa we Francji rozpoczęła się w średniowieczu, gdy doceniano ją zarówno za owoce, jak i za drewno. To przede wszystkim w XVII wieku zaczęła zasiedlać największe sady kraju. W XVIII wieku Ludwik XV zachęcał do odkrywania nowych odmian i wspierał ich rozpowszechnianie.

Czereśnia Bigarreau Noir, nazywana czasami po niderlandzku black crackers, jest bardzo starą odmianą, wzmiankowaną już w 1540 roku. Ta czereśnia tworzy bardzo silnie rosnące drzewo o półwzniesionym pokroju, które z wiekiem się rozkłada. W dorosłym wieku może osiągać około 5–6 m wysokości i 3–5 m szerokości, wytwarzając liczne małe gałązki. Czerwonawe pędy są charakterystyczne dla drzew z rodzaju Prunus. Jej pokrój dobrze pasuje do swobodnie rosnących form na wysokim lub półpiennym pniu, a także do niskich form pucharowych. Liście opadające na zimę są duże, mają od 6 do 8 cm długości, są naprzemianległe, odwrotnie jajowate i nieregularnie ząbkowane. Ich intensywnie zielona, błyszcząca barwa jesienią zmienia się na brązowopomarańczową. Późne kwitnienie przypada mniej więcej na połowę kwietnia, przed pojawieniem się liści, co może narażać kwiaty na późne wiosenne przymrozki. Czystobiałe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm są zebrane w bukiety. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C, dlatego w chłodniejszych regionach, w których występują późne przymrozki, zaleca się sadzenie czereśni na stanowisku osłoniętym, skierowanym na zachód i zabezpieczonym przed zimnymi wiatrami. Niemniej bardzo obfite kwitnienie często prowadzi do zadowalającego owocowania. Jest to wyjątkowo dekoracyjne kwitnienie wiosną, a przy tym szczególnie miododajne i nektarodajne. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -20 °C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach, także na terenach położonych wyżej.  Ta czereśnia jest samosterylną lub samoniezgodną odmianą, której kwiaty nie mogą zapylać się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian czereśni, kwitnących w tym samym czasie. Do zapylenia krzyżowego, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany Burlat, Early Rivers, Hedelfingen, Stark Gold, Summit i Van.

Czereśnia Prunus avium Bigarreau Noir daje plon, który w zależności od roku może być mniej lub bardziej obfity i podlegać zjawisku przemienności owocowania, pozwalającemu drzewu odbudować zapasy. Dzięki dość szybkiemu wejściu w owocowanie, około 3–4 roku, produkcja owoców staje się optymalna po 6–7 latach. Dorosła czereśnia (w wieku od 10 do 20 lat) wytwarza średnio od 25 do 50 kg owoców rocznie. Owoc jest osadzony na gałęzi na dość krótkim ogonku o długości od 3 do 4 cm. Zbiór rozpoczyna się pod koniec czerwca i trwa w lipcu. Owoce należy zrywać dopiero po osiągnięciu dojrzałości, ponieważ później już nie dojrzewają, oraz razem z szypułkami, aby zapewnić ich dobrą trwałość. Ponieważ czereśnie są dość delikatne, zbiera się je za pomocą tyczki do zbioru owoców lub ręcznie, z drabiny, zawsze bardzo ostrożnie. Bardzo soczysta i bardzo słodka, ta czereśnia doskonale nadaje się do jedzenia na surowo. W kuchni ujawnia pełnię smaku w clafoutis, ciastach, kruszonkach i tartach, sałatkach owocowych oraz jako dodatek do dań z białego mięsa, takich jak indyk, kurczak, cielęcina czy kaczka. Doskonale nadaje się również do przygotowywania konfitur, owoców w syropie i przetworów.

Zawartość witamin A, C i E, przeciwutleniaczy fenolowych, wapnia i miedzi, a także znaczna ilość żelaza, bogactwo mikroelementów i błonnika sprawiają, że czereśnia korzystnie wpływa na zdrowie. Owoce można przechowywać tylko przez kilka dni w chłodnym miejscu lub w lodówce. Można je również zamrozić po umyciu, osuszeniu, usunięciu ogonków i pestek.

Bardzo popularna czereśnia doskonale pasuje do ogrodu, posadzona na trawniku, w sadzie lub w owocowym żywopłocie. Aby cieszyć się nią wraz z całą rodziną,  wśród szerokiej gamy czereśni, z łatwością znajdziesz odmianę najlepiej odpowiadającą Twoim oczekiwaniom.