Burak ćwikłowy Pablo F1

Burak Pablo to niemal miniaturowa odmiana, idealna do marynowania. Bardzo mały i uroczy, o wyjątkowo ciemnym pokroju przypominającym pomidorki koktajlowe, zebrany wcześnie będzie dumnie prezentował się jako przekąska podczas letnich aperitifów.

Ten piękny, okrągły burak niewielkich rozmiarów doskonale komponuje się z rzodkiewkami i innymi surowymi warzywami. Zebrany później osiąga średnią wielkość. Jego skórka i miąższ mają jednolity, ciemnoczerwony kolor i są bardzo delikatnie słodkie. Podobnie jak rzodkiewki i pomidorki koktajlowe, odmianę tę można z łatwością uprawiać w skrzynce na kwiaty na balkonie.

Ciemnozielone, unerwione granatowymi żyłkami liście wniosą kolorowy akcent i będą pyszne przygotowane jako mieszanka sałat lub przyrządzone jak szpinak. Podczas przerywania siewek wybierz młode listki — będą jeszcze delikatniejsze. Plon tego buraka wynosi zazwyczaj około 3 kg na m², jeśli korzenie zostaną zebrane po osiągnięciu dojrzałości.

Buraki to dwuletnie warzywa korzeniowe. W pierwszym roku roślina gromadzi składniki odżywcze w korzeniu. W drugim roku korzysta z tych zapasów, aby wytworzyć kwiaty, a następnie wybić w pędy kwiatostanowe i wydać nasiona. Jadalny korzeń zbiera się w pierwszym roku, ale jeśli chcesz wyprodukować własne nasiona, musisz poczekać do następnego roku, pozostawiając w tym celu kilka roślin. Czasami nazywane czerwoną marchewką lub czerwonym korzeniem, odmiany buraków różnią się jednak kolorem: występują buraki czerwone, białe, żółte, pomarańczowe i różowe, a także różnią się kształtem — mogą być cylindryczne, kuliste, owalne itd. — oraz zawartością węglowodanów. Dzielą się na trzy główne kategorie:

• buraki ćwikłowe, zwykle sadzone w ogrodach,
• buraki cukrowe uprawiane na dużych areałach w celu pozyskiwania cukru,
• oraz buraki pastewne przeznaczone na paszę dla zwierząt, ale bardzo smaczne również w diecie człowieka.

Burak jest nie tylko produktem bogatym w węglowodany, lecz także słynie z dużej zawartości witamin i soli mineralnych, zwłaszcza potasu.

Przechowywanie: po wyrwaniu buraków pozostaw je na cały dzień na ziemi, aby obeschły. Aby przechować je przez całą zimę, zaleca się umieścić je w chłodnym i ciemnym miejscu, takim jak piwnica lub spiżarnia. Aby zoptymalizować przechowywanie i jak najlepiej zachować walory smakowe, możesz zakopać je pod warstwą bardzo suchego piasku.

Porada ogrodnika: buraki należy sadzić w pełnym słońcu, ale powinny też rosnąć w wilgotnej glebie. Aby utrzymać oba te warunki, pamiętaj o ściółkowaniu podłoża wokół roślin.