Burak ćwikłowy Paonazza d'Egitto

to dwuletnia roślina warzywna o wysokości od 30 do 40 cm. Jest to wczesna odmiana uprawiana ze względu na okrągłe, spłaszczone korzenie o słodkim smaku. Doskonale nadaje się do sałatek, na surowo lub po ugotowaniu, a także na sok. Wysiew od kwietnia do maja, a zbiór po 3–4 miesiącach.

Plon tego buraka wynosi od 1,5 do 4 kg na m2.

Buraki to dwuletnie warzywa korzeniowe. W pierwszym roku roślina gromadzi składniki odżywcze w korzeniu. W drugim roku czerpie z tych zapasów, aby zakwitnąć, a następnie wybić w pędy kwiatostanowe i wytworzyć nasiona. Jadalny korzeń zbiera się w pierwszym roku, ale jeśli chcesz pozyskać własne nasiona, musisz poczekać do następnego roku, pozostawiając w tym celu kilka roślin. Buraki, nazywane niekiedy czerwoną marchewką lub czerwonym korzeniem, różnią się jednak między odmianami kolorem: występują odmiany czerwone, białe, żółte, pomarańczowe i różowe, a także o korzeniach cylindrycznych, kulistych, owalnych itd. Różnią się również zawartością węglowodanów.

Wyróżnia się trzy główne kategorie buraków:

• buraki ćwikłowe, powszechnie uprawiane w ogrodach,
• buraki cukrowe, uprawiane w polu w celu pozyskiwania z nich cukru,
• oraz buraki pastewne, przeznaczone dla zwierząt gospodarskich, ale bardzo smaczne również w diecie człowieka.

Burak jest nie tylko warzywem bogatym w węglowodany, lecz także słynie z wysokiej zawartości witamin i soli mineralnych, zwłaszcza potasu.

Przechowywanie: po wyrwaniu buraki pozostawia się na ziemi przez cały dzień, aby obeschły. Aby przechować je przez całą zimę, zaleca się umieścić je w chłodnym i ciemnym miejscu, takim jak piwnica lub spiżarnia. Aby zoptymalizować przechowywanie i jak najlepiej zachować walory smakowe, możesz zakopać je pod warstwą bardzo suchego piasku.

Porada ogrodnika: buraki należy sadzić w pełnym słońcu, ale powinny również rosnąć w wilgotnej glebie. Aby zachować oba te warunki, pamiętaj o ściółkowaniu wokół roślin.

.