Cebula szalotka Echalion Zebrune - Vilmorin

Echalion Zébrune to wrzecionowata odmiana cebuli, określana jako „kurze udko”. Ma piękną łuskę w kolorze od brązowego po miedzianoróżowy oraz bardzo biały miąższ. Jej smak jest delikatny i stanowi połączenie cebuli z szalotką. Wysiew od lutego do kwietnia, zbiór od sierpnia do września. Bardzo dobrze przechowuje się przez kilka miesięcy.

Cebula to roślina uprawiana jako warzywo i przyprawa. Spożywa się ją na surowo, po ugotowaniu lub marynowaną. Wykorzystuje się ją w sałatkach, zupach, pissaladières oraz w konfiturach podawanych do serów lub wędlin. Cebula jest dwuletnią rośliną zielną, która wytwarza cylindryczne i puste w środku łodygi oraz pęd kwiatostanowy. Spożywa się mięsistą cebulę, a czasami także łodygi, podobnie jak szczypiorek. W szerszym znaczeniu mówi się o cebulach w przypadku wszystkich roślin wytwarzających cebule kwiatowe. Pod koniec drugiego roku tworzy kwiatostany w postaci baldachów, w których powstają nasiona. Niektóre odmiany nie wytwarzają kwiatów, lecz cebulki powietrzne.

Istnieje około 900 gatunków cebuli, które zwykle dzieli się według koloru: na białe, żółte, czerwone, różowe i zielone. Cebula pochodzi z Azji Środkowej, gdzie spożywa się ją od ponad 6000 lat. Jej obecność potwierdzają także znaleziska w grobowcach faraonów, gdzie stanowiła zapasy żywności. Już wtedy znano jej właściwości lecznicze i smakowe. Znacznie później Rzymianie wprowadzili cebulę w całej Europie Zachodniej. Warto również wspomnieć, że to Krzysztof Kolumb przywiózł ją do obu Ameryk podczas swojej drugiej podróży.

To warzywo bogate w związki siarki powoduje łzawienie, gdy tylko się je pokroi. Te same związki odpowiadają za jego właściwości obniżające poziom cukru we krwi. Cebuli przypisuje się między innymi zdolność zmniejszania zawartości cholesterolu we krwi i obniżania ciśnienia tętniczego. Bogata w witaminy A, B i C oraz składniki mineralne, po ugotowaniu jest często łatwiejsza do strawienia i nabiera słodszego smaku.

Zbiór: aby jak najdłużej przechowywać cebulę „do przechowywania”, trzeba zebrać ją w odpowiednich warunkach. Przede wszystkim upewnij się, że przed tobą są dwa–trzy dni ładnej pogody. Cebulę zbiera się, gdy łodygi całkowicie zaschną i położą się na ziemi. Delikatnie ją wyrwij i pozostaw na dwa–trzy dni na słońcu, bezpośrednio na ziemi, aby obeschła. Następnie usuń nadmiar zaschniętej ziemi, lekko pocierając cebule. Cebulę z siewu wiosennego zbiera się w lipcu i sierpniu, aby spożywać ją jesienią i zimą. Cebulę z siewu jesiennego zbiera się w marcu, aby spożywać ją wiosną i latem.

Przechowywanie: jeśli pozwala na to stan łodyg, możesz zapleść cebule w warkocz, a następnie zawiesić wiązki. W przeciwnym razie ułóż cebule na regałach w ciemnym, chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu, aby nie zgniły. Wcześniej sprawdź, czy nie są obite, ponieważ uszkodzenia mogą spowodować gnicie i doprowadzić do zepsucia całego zbioru. Jeśli miejsce przechowywania jest zbyt ciepłe, cebule będą miały tendencję do kiełkowania. W dobrych warunkach można je przechowywać przez 5–7 miesięcy. Oczywiście możesz także zużywać cebule na bieżąco, zgodnie z potrzebami. Świeże są zresztą smaczniejsze. W takim przypadku jadalne są również świeże liście.

Mała rada ogrodnika: posadź cebulę obok marchwi. Cebula odstrasza połyśnicę marchwiankę, a marchew ogranicza ataki śmietki cebulanki. Cebula lubi sąsiedztwo buraków, truskawek i sałat. Hamuje jednak wzrost bobu, grochu i fasoli.