Cebula The Kelsae

Jeśli naprawdę uwielbiasz cebulę, to odmiana idealna dla Ciebie! Po kilku pikowaniach cebula 'The Kelsae' może podobno wytworzyć cebule o masie przekraczającej 7 kg, dzięki czemu zdobyła tytuł największej cebuli świata. Nie wszystkie osiągają ten rekord, jednak odmiana ta słynie z bardzo dużych cebul. Ich łuska ma jasnożółty kolor, a śnieżnobiały miąższ wyróżnia się dość łagodnym smakiem. Aby uzyskać cebule w rozmiarze XXXL, 'The Kelsae' wysiewaj w styczniu, a po jednym lub dwóch pikowaniach posadź w otwartym gruncie w kwietniu. Jeśli zależy Ci na bardziej umiarkowanym rozmiarze, wykonaj wysiew od marca do kwietnia. Cebule będą mniejsze, ale to, co stracisz na rozmiarze, zyskasz na smaku. Możesz przechowywać je przez kilka miesięcy. Odmiana ta bardzo dobrze rośnie w cieplejszych regionach.

Cebula jest rośliną uprawianą jako warzywo i przyprawa. Spożywa się ją na surowo, po ugotowaniu lub marynowaną. Wykorzystuje się ją do sałatek, zup, pissaladière oraz konfitur podawanych do serów lub wędlin. Cebula jest dwuletnią rośliną zielną, która wytwarza cylindryczne, puste w środku łodygi i pęd kwiatostanowy. Spożywa się jej mięsistą cebulę, a czasem także łodygi, podobnie jak szczypior. W szerszym znaczeniu mianem cebuli określa się wszystkie cebule kwiatowe. Pod koniec drugiego roku roślina wytwarza kwiatostany w formie baldachów, w których powstają nasiona. Niektóre odmiany nie wytwarzają kwiatów, lecz cebulki powietrzne.

Istnieje około 900 gatunków cebuli, które zwykle dzieli się według koloru: białe, żółte, czerwone, różowe lub zielone. Cebula pochodzi z Azji Środkowej, gdzie spożywa się ją od ponad 6000 lat. Jej obecność potwierdzono także w grobowcach faraonów, gdzie stanowiła zapasy żywności. Już wtedy doceniano jej właściwości lecznicze i smakowe. Znacznie później Rzymianie rozpowszechnili cebulę w całej Europie Zachodniej. Warto również wspomnieć, że to Krzysztof Kolumb sprowadził ją do obu Ameryk podczas swojej drugiej wyprawy.

To warzywo bogate w związki siarki wywołuje łzawienie, gdy tylko je pokroisz. Te same związki odpowiadają za jego właściwości obniżające poziom cukru we krwi. Cebuli przypisuje się między innymi zdolność do obniżania poziomu cholesterolu we krwi i ciśnienia tętniczego. Bogata w witaminy A, B i C oraz składniki mineralne, po ugotowaniu jest zwykle łatwiejsza do strawienia i nabiera słodszego smaku.

Zbiór: aby jak najdłużej przechowywać cebule „zimujące”, musisz zebrać je w odpowiednich warunkach. Przede wszystkim upewnij się, że przed Tobą dwa lub trzy dni bez deszczu i z ładną pogodą. Cebule zbiera się, gdy ich szczypior całkowicie zaschnie i położy się na ziemi. Ostrożnie je wyrwij i pozostaw na dwa lub trzy dni do obeschnięcia na słońcu, bezpośrednio na podłożu. Następnie lekko je otrzyj, aby usunąć nadmiar wysuszonej ziemi. Cebule z wysiewu wiosennego zbiera się w lipcu i sierpniu, aby spożywać je jesienią i zimą. Cebule z wysiewu jesiennego zbiera się w marcu, aby spożywać je wiosną i latem.

Przechowywanie: jeśli stan szczypioru na to pozwala, możesz zapleść go w warkocz, a następnie powiesić cebule w pęczkach. W przeciwnym razie rozłóż cebule na ażurowych półkach w ciemnym, chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu, aby nie zgniły. Wcześniej sprawdź, czy nie są uszkodzone, ponieważ zgnilizna mogłaby przenieść się na cały zbiór. Jeśli miejsce przechowywania jest zbyt ciepłe, cebule będą kiełkować. W odpowiednich warunkach można je przechowywać przez 5–7 miesięcy. Oczywiście możesz też zużywać cebule na bieżąco. Zresztą świeże smakują najlepiej. W takim przypadku jadalne są również świeże liście.

Praktyczna rada ogrodnika: posadź cebulę obok marchwi. Cebula odstrasza połyśnicę marchwiankę, a marchew ogranicza ataki śmietki cebulanki. Cebula dobrze rośnie w towarzystwie buraków, truskawek i sałat. Hamuje natomiast wzrost bobu, grochu i fasoli.